«Το πλιάτσικο με τα ταμεία» (ΠΕΥΚΗ)

Γ. Σταυρόπουλος: «Το πλιάτσικο με τα ταμεία»

Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι της Πεύκης,

έτσι έχει το χρονικό του εγκλήματος

• Από τις αρχές του 1950 ως το τέλος της δεκαετίας του 1970, όλες οι κυβερνήσεις, με νόμους, υποχρέωναν τα ασφαλιστικά ταμεία να καταθέτουν τα αποθεματικά τους στην Τράπεζα της Ελλάδας με 0% επιτόκιο. Η Τράπεζα τα έδινε δωρεάν ως κίνητρα στους βιομήχανους (τότε ο πληθωρισμός κυμαινόταν από 15% έως 20% και τα επιτόκια καταθέσεων στις τράπεζες ήταν πάνω από 10% – 15%).

Η κλοπή για το διάστημα αυτό υπολογίζεται σε πάνω από 25 τρισ. δραχμές.

Τη δεκαετία του '80 δίνεται η δυνατότητα στα ασφαλιστικά ταμεία να έχουν έως 10% του αποθεματικού τους σε τίτλους του Δημοσίου με σταθερή και εξασφαλισμένη απόδοση.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ.:

• Το 1992 με τον νόμο 2076 επιτρέπει στα διοικητικά συμβούλια των Ταμείων να ιδρύσουν ανώνυμες εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων, με δικαίωμα να τζογάρουν έως 20% των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο. Νωρίτερα είχε καταργήσει τους περιορισμούς σε «επενδύσεις» ομολόγων τραπεζών.

Έτσι άνοιξε ο δρόμος στις τράπεζες και στους χρηματιστές να μπορούν να λεηλατούν τις ασφαλιστικές κρατήσεις των μισθωτών.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ:

Το 1995 όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο της Ν.Δ., αλλά με τον νόμο 2335 παραδίδει τη διαχείριση στα χέρια του τραπεζικού κεφαλαίου. Δίνει το δικαίωμα στα Δ.Σ. των ασφαλιστικών ταμείων να προσλαμβάνουν τις τράπεζες ή τις θυγατρικές τους ως «συμβούλους»!
Το 1999 επιτρέπει στις τράπεζες να βάλουν χέρι και στην ακίνητη περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων. Την ίδια χρονιά αύξησε σε 23% το όριο των αποθεματικών που τζογάρεται σε μετοχές και σε μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, τα οποία κυκλοφορούν οι θυγατρικές εταιρείες των τραπεζών.
Το 2002 ψηφίζει το νόμο 2992, με τον οποίο επιτρέπονται οι «επενδύσεις» και σε παράγωγα του χρηματιστηρίου (προϊόντα υψηλού ρίσκου ή αλλιώς χοντρού τζόγου).

Έτσι και με τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων φτιάχτηκε το 1999 το «θαύμα» του χρηματιστηρίου. Στη συνέχεια αυτά τα χρήματα λεηλατήθηκαν.

Το διάστημα 1999-2002 η ζημιά των ασφαλιστικών ταμείων μέσω του χρηματιστηρίου υπολογίζεται σε πάνω από 3,5 δισ. ευρώ !

Ξανά κυβέρνηση η Ν.Δ.:

Η σκυταλοδρομία (ποιος υπηρετεί καλύτερα την ολιγαρχία) ανάμεσα στα κόμματα του δικομματισμού καλά κρατεί. Η Ν.Δ. πάλι το 2004 είναι στην κυβέρνηση και τα στελέχη της στις διοικήσεις των ταμείων. Μαζί τους έχουν και τη λεγόμενη κοινωνική εκπροσώπηση, από ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Τώρα υπάρχουν και νέα τραπεζικά προϊόντα, όπως τα δομημένα ομόλογα. Αυτοί έπαιξαν και όπως ήταν αναμενόμενο, οι ασφαλισμένοι και τα ταμεία έχασαν σημαντικά ποσά. Τα ποσά αυτά βεβαίως, πήγαν στις τσέπες μεσαζόντων, έγιναν κέρδη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι της Πεύκης

Σταθερά το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) και το ταξικό εργατικό κίνημα ήταν και παραμένουν ενάντια στον τζόγο. Οι εισφορές της κοινωνικής ασφάλισης (Κ.Α.) πρέπει να αξιοποιούνται μόνο σε ομόλογα του Δημοσίου με σταθερό επιτόκιο.

Αντίθετα, οι βιομήχανοι, οι τράπεζες και οι χρηματιστηριακές εταιρείες θεωρούν τα αποθεματικά ως βασικό αιμοδότη της κερδοφορίας τους. Μέσα από τις μετοχές, από το χρηματιστήριο και από τα κάθε λογής «δομημένα» ομόλογα, θέλουν να λεηλατούν όσο μπορούν μεγαλύτερο τμήμα τους.

Σε αυτή την κατεύθυνση πιστός υπηρέτης εδώ και πολλά χρόνια είναι ο δικομματισμός, η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Δικό τους κοινό δημιούργημα είναι όλο το θεσμικό και νομοθετικό κατασκεύασμα, για την «αξιοποίηση» των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης.

Όλη η πολιτική και η πρακτική τους «βγάζει μάτια». Υπηρετούν την οικονομική ολιγαρχία, τόσο η «ταπεινή και σεμνή» Ν.Δ. όσο και το «λαϊκό και σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ.

Τώρα που έσπασε το απόστημα, τα στελέχη της Ν.Δ., σε μια προσπάθεια συμψηφισμού των ευθυνών, θυμήθηκαν και κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ για τις φούσκες του χρηματιστηρίου. Καταγγέλλουν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, γιατί με νόμο εξαίρεσαν τον έλεγχο για την αγορά ή πώληση των ομολόγων, από τις διοικήσεις των ταμείων.

Από την άλλη, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, στις συζητήσεις στη Βουλή και στα μέσα ενημέρωσης, εστιάζουν την κριτική τους μόνο στα τελευταία φαινόμενα, μόνο στα δομημένα ομόλογα.

Μπορεί σήμερα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να τσακώνονται για επιμέρους ζητήματα, εάν φταίνε «οι γαλάζιες παρέες και οι κουμπάροι» ή φταίνε οι «πράσινες παρέες και τα τρωκτικά». Όμως και τα δυο αυτά κόμματα συμφωνούν στο κύριο αίτημα της οικονομικής ολιγαρχίας: Να τζογάρονται τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Στη λογική αυτή κινείται και ο ΣΥΝ.

Στήριξη μέχρι και σήμερα στον τζόγο των αποθεματικών έχουν δώσει και οι κυβερνητικοί και εργοδοτικοί συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ. Από κοντά μαζί τους και οι συνδικαλιστές της Αυτόνομης Παρέμβασης του ΣΥΝ.

Έχουν όλοι τους σοβαρή ευθύνη, γιατί στήριξαν και βοήθησαν για χρόνια στο να παρθούν απαράδεκτες και ζημιογόνες αποφάσεις σε βάρος της περιουσίας των ταμείων των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.

• Δεν πρέπει να ξεγελάνε οι αλλαγές προσώπων στα υπουργεία. Την ίδια αντιλαϊκή πολιτική υπηρετούν. Ο τόπος μας χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής προς όφελος του λαού.