Για «παραβίαση νόμων και γελοιοποίηση θεσμών» κάνει λόγο ο εκπρόσωπος της δημοτικής κίνησης ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΕΥΚΗΣ Γιάννης Βογιατζάκης, αναφερόμενος στη διαδικασία, που τήρησε η δημοτική αρχή στον ορισμό των μελών που συμμετέχουν στη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης.
Στη συνέχεια ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση της παράταξης:
«Μετά τον τραγέλαφο που παρατηρήθηκε για την εκλογή “Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης” όπου η διοίκηση διά του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου επέλεξε να μην ολοκληρώσει τη διαδικασία, κατά παράβαση νόμων και εγκυκλίων, τώρα βρεθήκαμε “στο ίδιο έργο θεατές” και στη συγκρότηση της “Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης”.
Κορυφαίες καινοτομίες του νόμου 3852/2010 που αποβλέπουν στον εκδημοκρατισμό των διαδικασιών και στη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας σε αυτές, έγιναν λάστιχο στα χέρια ανθρώπων που ή δεν ήξεραν, ή δεν ήθελαν.
Γιατί και τα δύο αυτά όργανα είναι νέα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, εισήχθηκαν με τον “Καλλικράτη” και θεσμοθετούν διαδικασίες κοινωνικού ελέγχου και διαφάνειας στη διαχείριση των τοπικών θεμάτων και στις δράσεις των τοπικών εξουσιών.
Γιατί και τα δύο αυτά όργανα πρέπει να λειτουργήσουν στην κατεύθυνση περιορισμού της αυθαιρεσίας των τοπικών αρχόντων, της αδιαφάνειας (των διαδικασιών που υιοθετούνται χρόνια τώρα), της κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος, της επαναξιολόγησης επιλογών, έργων και υπηρεσιών, της καταπολέμησης των πελατειακών σχέσεων και όχι αντίθετα.
Η συγκρότηση των οργάνων αυτών μετατράπηκε μεν, αλλά δεν μπορεί να είναι μια αποστεωμένη γραφειοκρατική διαδικασία που θα έχει ως αποτέλεσμα άνευρα σχήματα χωρίς δυναμική και κυρίως εκτεθειμένα ως προς τον τρόπο συγκρότησης τους.
Γιατί με τον τρόπο που δημιουργήθηκε, αλλά και με τις διαδικασίες που τηρήθηκαν η “Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης” του Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης αποτελεί ένα μόρφωμα που παραπαίει στα όρια της νομιμότητας και είναι εκτεθειμένο πολλαπλώς.
Ο ν. 3852/2010 στο άρθρο 76 και η ερμηνευτική εγκύκλιος 59/74896/30.12.2010 με σαφήνεια ορίζουν και τις διαδικασίες αλλά και το πλαίσιο συγκρότησης της “Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης” (έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενα κείμενα μας διεξοδικά), εκείνο που λείπει είναι η αυτοδιοικητική βούληση, η πολιτική και η οργανωτική επάρκεια.
