Δριμεία επίθεση κατά του δημάρχου Δημήτρη Φωκιανού και της διοίκησης του Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης εξαπολύει με εκτενή της ανακοίνωση η δημοτική κίνηση ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ, των ανεξέρτητων δημοτικών συμβούλων Παναγιώτη Μπόλλα και Πάνου Κανέλλου.
Αναφερόμενοι σε μια σειρά από επίκαιρα θέματα που απασχολούν τον ενιαίο Δήμο, οι δύο δημοτικοί σύμβουλοι αναφέρουν τα εξής:
«Συμπολίτες και συμπολίτισσες,
Σε ένα νέο μνημείο ολισθημάτων, παρακρούσεων και λασπολογίας, το οποίο ονομάζει δελτίο Τύπου, ο πανικόβλητος κος Φωκιανός, προσπαθεί να παραπληροφορήσει και εκ νέου να στρεβλώσει κάθε αλήθεια, επί δικαίων και αδίκων.
Λυπούμεθα που ο κλασσικός εκπρόσωπος της σύγχρονης μπουρζουαζίας εκλαμβάνει την επί της ουσίας, εποικοδομητική αντιπολίτευσή μας, ως τάχα παραπληροφόρηση και δήθεν συκοφαντία, μη ασχολούμενος με τα θέματα του Δήμου και αναλωνόμενος στο να κάνει αντιπολίτευση στην…αντιπολίτευση.
Προς τόνωση της ασθενούς μνήμης του, θα αρκεστούμε να του θυμίσουμε ότι, ως Κοινωνία Πολιτών, υποβάλλουμε ουσιαστικές προτάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, τις οποίες και με κείμενό μας διαμοιράσαμε προ πληροφόρηση της Πόλης, όπως:
1. Σύνδεση του Δήμου με τους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων με σκοπό τη διανομή τους σε τακτά χρονικά διαστήματα στους συμπολίτες μας, παρακάμπτοντας την αλυσίδα των μεσαζόντων.
2. Δημιουργία παρατηρητηρίου τιμών των υπεραγορών τροφίμων της Πόλης μας, για τα βασικά καταναλωτικά είδη, με σκοπό την άμεση πληροφόρηση των συμπολιτών μας, για το ποιο κατάστημα διαθέτει καθημερινά στην καλύτερη τιμή το κάθε προϊόν.
3. Αποστολή πρόσκληση ενδιαφέροντος στις υπεραγορές τροφίμων της Πόλης μας, για έκδοση εκπτωτικών καρτών επί των αναγραφόμενων τιμών, για τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες των συμπολιτών μας (π.χ ενδεείς, χαμηλοσυνταξιούχους, ΑμΕΑ, Πολύτεκνους κ.ά.)
4. Επαναλειτουργία του κοινωνικού φροντιστηρίου με εθελοντές καθηγητές των Γυμνασίων και Λυκείων της Πόλης μας, προς τους μαθητές των οικογενειών χαμηλού εισοδήματος.
5. Συζήτηση και λήψη απόφασης για το μέλλον του κλειστού γυμναστηρίου της Λυκόβρυσης και αποπεράτωσή του, προκειμένου να εξασφαλισθεί η βασική λειτουργία μιας κοινωνικής υποδομής του Δήμου προς όφελος της αθλούμενης νεολαίας της Πόλης.
Από όλα τα παραπάνω μείζονος σημασίας και ουσίας ζητήματα, ο κος Φωκιανός το μόνο που κατάφερε μετά μυρίων κόπων και βασάνων ήταν να ‘’εξασφαλίσει’’ για τον Δήμο μας ένα φορτίο πατάτας, ενώ για το ημιτελές γυμναστήριο το Δ.Σ. έλαβε απόφαση, με τις ψήφους των συμβούλων της παράταξής του, τελικά αυτό να αποπερατωθεί, αφού όμως ενταχθεί προς χρηματοδότηση μαζί με τα άλλα γυμναστήρια του ενιαίου Δήμου που παρουσιάζουν λειτουργικές και άλλες αδυναμίες. Δηλαδή το ύψος της αιτούμενης χρηματοδότησης να είναι τέτοιο, ώστε να καθίσταται απαγορευτική η εξασφάλισή της, από το κράτος, λόγω της οικονομικής κρίσης.
6. Σε ό,τι αφορά στις παρελάσεις, ως Κοινωνία Πολιτών, καταθέσαμε προς ψήφιση στο Δ.Σ. την πρόταση ώστε αυτές να γίνονται σε ενιαία μορφή, δηλαδή με παρελαύνοντα όλα τα σχολεία του ενιαίου Δήμου, εναλλάξ σε δύο διαφορετικούς δρόμους του Δήμου (π.χ. την 25η Μαρτίου στη Λ. Ειρήνης και την 28ης Οκτωβρίου στην οδό Αγίας Βαρβάρας), πράγμα που θεωρήσαμε ως δικαιότερο για όλους, αφού οι δύο αυτοί δρόμοι ανήκουν αντίστοιχα στους δύο πρώην Δήμους, που με τη συνένωσή τους συνέθεσαν τον καινούργιο.
Αντί γι’ αυτό, ο κος Φωκιανός με ψήφους 18 υπέρ και 6 κατά ανέβαλε τη συζήτηση του θέματος, λέγοντας προς την κοινωνία της πόλης, το απίστευτο ψεύδος ότι με αυτή την ψηφοφορία, νομιμοποίησε την αυτόβουλη ενέργειά του, να διαιρέσει τους μαθητές της Πόλης σε Πευκιώτες και Λυκοβρυσιώτες, κάνοντας δύο ξεχωριστές παρελάσεις.
Με όλα τα παραπάνω και με ό,τι και να λέει ο κος Φωκιανός στο καινούργιο παραλήρημά του, το οποίο απάδει κάθε αρχής και αξίας από τις οποίες πρέπει να διακατέχονται οι αρετοί, γίνεται οφθαλμοφανές ότι δεν μπορεί να κρύψει την ανεπάρκεια, την ανικανότητα και τον πανικό του, ούτε πίσω από ένα φορτίο με πατάτες, ούτε πίσω από δήθεν αποφάσεις για την αποπεράτωση του ημιτελούς κλειστού γυμναστηρίου, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθούν.
Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι οι ‘’γραφικότητες της παλιάς εποχής’’ εκτός από τον καλό μαθητή, έχουν βρει και τον ασυναγώνιστο δημιουργό τους.
Δεν είναι άλλος από τον κο Φωκιανό, ο οποίος μπρος στον φόβο απώλειας μίας δράκας ψήφων, διαίρεσε και πάλι την Πόλη σε Πευκιώτες και Λυκοβρυσιώτες, αυτή τη φορά κάνοντας δύο παρελάσεις.
Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αυτή η γραφικότητα δεν παραπέμπει μόνο στην παλιά εποχή, αλλά ανασύρει από τη μνήμη μας και πλειάδα παλιών ηθοποιών που κατά καιρούς έχουν ενσαρκώσει με μεγάλη επιτυχία τέτοιους ρόλους τέτοιων αιρετών στον παλιό και καλό Ελληνικό Κινηματογράφο.
Ας αντιληφθεί επιτέλους ο κος Φωκιανός, αυτό που πλέον αποτελεί κοινή πεποίθηση σε μεγάλα τμήματα των συμπολιτών μας. Ας αντιληφθεί ότι ο ασίγαστος αγώνας μας ενάντια στη δική του Δημοτική Αρχή, είναι το ίδιο πράγμα με τον ασίγαστο αγώνα υπέρ της Πόλης μας, η οποία πρέπει να απαλλαγεί από την επικίνδυνη Διοίκηση των ανεπαρκών και ανίκανων.
Στον τομέα των Δασών δεν θα προσπαθήσουμε να δρέψουμε δάφνες για τις επί σειρά ετών προσπάθειες μας. Θα αρκεστούμε μόνο στο να καλέσουμε τους συμπολίτες μας, να ρίξουν μία και μόνο ματιά στο τμήμα του Δάσους Κάσδαγλη που εμπίπτει στα διοικητικά όρια του Δήμου Λυκόβρυσης, την οποία επί οκτώ χρόνια διοίκησε ο κος Φωκιανός και ακολούθως να πράξουν το ίδιο και στα Δάση της Πεύκης.
Τότε θα αντιληφθούν, αν και ήδη το γνωρίζουν, ότι τα μεγέθη της αυθαιρεσίας είναι τόσο καταθλιπτικά εις βάρος του, που δικαίως του προσδίδουν τον τίτλο του τελευταίου των Δημοτών που έχει το δικαίωμα και το σθένος να κάνει λόγο για τα Δάση της Πόλης μας.
Κατόπιν αυτών, ο αυτόκλητος εργολάβος του ‘’ανησυχείν’’ για την πόλη μας, έχοντας αυτά τα ‘’απύθμενα’’ μεγέθη πολιτικού ήθους, καλείται να σταματήσει αυτή τη λίαν βλαβερή για την Πόλη μας συνήθεια… της ανησυχίας του γι’ αυτήν.
Και σε ό,τι αφορά στην ‘’αγωνία‘’ του κου Φωκιανού για το μέλλον της δικής μας μελλοντικής δημοτικής σταδιοδρομίας, έχουμε να του πούμε ότι, πράγματι, αυτή είναι αβέβαιη.
Είναι αβέβαιη διότι εμείς επιλέξαμε, ως Κοινωνία Πολιτών, την αγνή, αβίαστη και αχειραγώγητη κρίση της ψήφου των καθημερινών συμπολιτών μας, παραδίδοντας τις κομματικές μας ταυτότητες. Δεν επιλέξαμε την αναζήτηση της “οχύρωσης” των τριών ή των τεσσάρων κομματικών χρισμάτων, όπως ο κος Φωκιανός έχει μάθει να… απολαμβάνει.
Αντί για κόμματα επιλέξαμε να παραμείνουμε με την Πόλη μας.
Με αυτή την αβεβαιότητα προτιμούμε και θέλουμε να δίνουμε τον αγώνα για τις λύσεις στα προβλήματα του Δήμου μας.
Είναι άλλωστε πασιφανές ότι η πλειάδα κομματικών χρισμάτων που διαθέτει ο κος Φωκιανός δεν του χρησιμεύει ούτε στο σταμάτημα των αλλεπάλληλων ολισθημάτων του, ούτε στην απαλλαγή του παραληρηματικού πανικού, από τον οποίο έχει πλήρως καταληφθεί».
