Τις φήμες περί ανασχηματισμού του Δ.Σ. του Συλλόγου Γυναικών Λυκόβρυσης – Πεύκης «διασκεδάζει» με δήλωσή της η πρόεδρος του Συλλόγου, Μαρία Τραγάδη, τονίζοντας ότι ποτέ δεν παραιτήθηκε από τα καθήκοντά της. Παράλληλα, εξηγεί έναν προς έναν τους λόγους για τους οποίους σήμερα ο Σύλλογος αδυνατεί να εκπληρώσει τους στόχους ίδρυσής του, που δεν είναι άλλοι από κοινωνική και φιλανθρωπική δράση.
H δήλωση της Μαρίας Τραγάδη για τα τεκταινόμενα στο Σύλλογο Γυναικών Λυκόβρυσης – Πεύκης προς ενημέρωση μελών, φίλων και δημοτών έχει ως εξής:
Δεν έγινε ποτέ νόμιμος ανασχηματισμός στο ΔΣ, ούτε και παραιτήθηκα ποτέ από τη θέση της προέδρου του Συλλόγου Γυναικών. Με τις ενέργειες όμως συγκεκριμένων μελών του ΔΣ η φιλανθρωπική – κοινωνική δράση του Συλλόγου έχει «παγώσει» και γι’ αυτό το λόγο έχουν κινηθεί οι απαραίτητες διαδικασίες και θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη
Λόγω του θορύβου που έχει δημιουργηθεί σε τοπικά Μέσα Ενημέρωσης της περιοχής μας περί, δήθεν, «ανασχηματισμού» στο ΔΣ του Συλλόγου Γυναικών Λυκόβρυσης – Πεύκης, βρίσκομαι στη δυσάρεστη, αλλά αναγκαία θέση, να πρέπει να διευκρινίσω ενώπιον των μελών και φίλων του Συλλόγου, τι πραγματικά έχει συμβεί, και για ποιο λόγο αυτή τη στιγμή ο Σύλλογος αδυνατεί να παράγει κοινωνικό έργο.
Από την ανάληψη των καθηκόντων μου ως προέδρου του Συλλόγου αφιέρωσα τις προσπάθειές μου με τα ενεργά μέλη του ΔΣ στην οργάνωση εκδηλώσεων και δράσεων προκειμένου να σταθούμε δίπλα στις δοκιμαζόμενες γυναίκες, και τις οικογένειές τους, του δήμου μας. Δε θα κάνω απολογισμό των δράσεών μας αυτή τη στιγμή για να ευλογήσουμε τα «γένια» μας. Τα όσα προσφέραμε μέχρι σήμερα, στη μικρή αυτή χρονική περίοδο, φαίνονται από τις εγγραφές δεκάδων νέων μελών και τη συγκινητική προσέλευση στις εκδηλώσεις μας, ανθρώπων που πίστεψαν ότι δεν είμαστε απλά μια «σφραγίδα» και ένας άτυπος τίτλος, αλλά ένας δραστήριος Σύλλογος που απέκτησε πλέον ανθρώπινο πρόσωπο.
Σε αυτές τις προσπάθειες για αλλαγή ωστόσο βρήκα απέναντί μου την άρνηση, την υπονόμευση και τη δολιότητα ορισμένων μελών του ΔΣ, που σήμερα με αναγκάζουν να μιλήσω δημόσια. Θέλω επομένως να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:
Ουδέποτε παραιτήθηκα των καθηκόντων που μου ανάθεσαν τα μέλη του Συλλόγου.
Ουδέποτε έγινε «ανασχηματισμός στο ΔΣ» με νόμιμες και σύμφωνες με το Καταστατικό διαδικασίες.
Ουδέποτε μπήκα στο διαχωριστικό «γαϊτανάκι» των «υπέρ Λυκόβρυσης» ή «υπέρ Πεύκης» δράσεων, ούτε και ενέπλεξα κομματικά και πολιτικά «παιχνίδια» με το έργο του Συλλόγου.
Παρά ταύτα, επειδή ως Σύλλογος δε μείναμε μέτριοι και αδρανείς, όπως κάποιοι θα ήθελαν, παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του δήμου μας, προσπάθησαν μέσω αντικαταστατικών ενεργειών μελών του ΔΣ να με διαβάλλουν. Δίχως καν να υπολογίσουν, πέραν του αδίκου των ενεργειών τους, την παρεμπόδιση του έργου του Συλλόγου και το κόστος που έχει για τους συνανθρώπους μας η αδρανοποίηση.
Δυο εξαίρετα μέλη του ΔΣ, η Καίτη Μαρκουλάκη και η Πόλα Βακιρλή, αναγκάστηκαν, με αυτές τις συμπεριφορές, να παραιτηθούν. Η παραίτηση όμως, στην περίπτωσή μου, δε θα είναι ένα τόσο εύκολο «δώρο» προς όσους μας καταδιώκουν. Θα γίνει μόνο με δική μου πρωτοβουλία και με μοναδικό κίνητρο και σκοπό την εξυγίανση του Συλλόγου.
Στα εν λόγω τέσσερα μέλη του Συλλόγου του ΔΣ μας έχει επιδοθεί εξώδικη διαμαρτυρία, με την οποία τους ζητήθηκε η παράδοση των πρακτικών -κάτι που μέχρι και σήμερα δεν έχουν κάνει- τα οποία παρακρατούνται από την 24η Σεπτεμβρίου, οπότε η Γραμματέας κυρία Πόλα Βακιρλή παραιτήθηκε. Για το λόγο αυτό αναγκάστηκα, και οφείλω να το κοινοποιήσω με πικρία ενώπιόν σας, ότι άμεσα θα κατατεθεί αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος τους.
Το μοναδικό πράγμα που δεν επιδιώκω είναι το λαϊκά λεγόμενο «προεδριλίκι». Απαιτώ όμως την αποκατάσταση της διαφάνειας, του δικαίου και της δράσης ενός Συλλόγου, που ιδίως εν όψει Χριστουγέννων είχε να προσφέρει πάρα πολλά.
Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα μέλη μας και να διαβεβαιώσω άπαντες ότι μέσα από τις δυσκολίες, ανεξαρτήτως θέσεων και τίτλων, ο Σύλλογος θα βγει πιο δυνατός και παραγωγικός από ποτέ.
Οι σημερινές εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για τον τόπο μας και κάθε οικογένεια δε μας επιτρέπουν να παραμείνουμε αδρανείς. Μόνο όλοι μαζί, ενωμένοι και αλληλέγγυοι, μπορούμε να απαντήσουμε αποφασιστικά στα προβλήματα και τις κοινωνικές αδικίες, ώστε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο.
