Οι προτάσεις της μελέτης
– «Να οριστούν οδοί προσπέλασης από και προς όλα τα σημεία του ορίζοντα».
Αυτό είναι φράση τεχνικής μελέτης ή έκθεση μαθητού πρώτης Γυμνασίου; Ή μήπως αφορά αεροδρόμιο και όχι κέντρο πόλης;
– «Να αποσαφηνιστεί η χρήση των δρόμων… Όσοι προορίζονται για την κυκλοφορία οχημάτων… θα ασφαλτοστρωθούν και θα επιτελούν κατά κύριο λόγο αυτόν τον ρόλο…».
Ο πεζός τι λόγο θα έχει σ' αυτούς τους δρόμους; Αυτός ο χαρακτηρισμός γίνεται σε δρόμους υπερτοπικής κυκλοφορίας με ταχύτητες 70, 80, 90 ή και 120 χιλιόμετρα την ώρα (Κηφισιάς, Συγγρού, Αττική Οδός, Εθνική Οδός). Σε αστικούς δρόμους, που ο ίδιος ο ΚΟΚ έχει ανώτατο όριο τα 40 χιλιόμετρα, εμείς τον πεζό θα τον πετάξουμε σε ανύπαρκτο πεζοδρόμιο; Να λοιπόν πάλι η γνωστή προτεραιότητα των Ι.Χ. και μάλιστα σε αντίθεση και με τον ΚΟΚ! Όσο για την ασφαλτόστρωση, όλη η Ευρώπη κυβόλιθους έχει, στη Γερμανία και οι αυτοκινητόδρομοι, όμως απλά (και αυτονόητα) είναι σωστά και προσεκτικά κατασκευασμένοι…
– «…Όσοι παραμείνουν πεζόδρομοι θα είναι πράγματι πεζόδρομοι και θα εξασφαλιστεί ότι θα κινούνται μόνο πεζοί και όχι πάσης φύσεως οχήματα…».
Οι μελετητές φαίνεται ότι αγνοούν τα στοιχειώδη. Είναι διεθνώς γνωστό ότι κάθε είσοδος κτηρίου οφείλει να είναι προσβάσιμη από οχήματα: απορριματοφόρα, νοσοκομειακά, πυροσβεστικά, μεταφοράς επίπλων, εφοδιασμού καταστημάτων, ταξί ή Ι.Χ. που μεταφέρουν κόσμο με βροχή ή ηλικιωμένους, αναπήρους κ.λπ. ή και απλά Ι.Χ. αν το κτήριο έχει δικό του πάρκινγκ. Επιφυλάσσομαι να δώσω στη δημοσιότητα κριτική των πεζοδρόμων του Αμαρουσίου (αλλά και άλλων γειτονικών Δήμων) που αντί να βελτιώσουν, χειροτέρεψαν την κατάσταση για τους πεζούς.. Προς το παρόν δείτε στην «Α» άρθρο μου προ 14ετίας που παραμένει επίκαιρο: «Το πρόβλημα της κυκλοφορίας σε περιοχές κατοικίας», «Α» της 13ης Σεπτεμβρίου 1993. Θα τα πούμε σύντομα λοιπόν σ' αυτό.
– «Θα γίνουν δύο περιοχές στο κεντρικό Μαρούσι, αποκλεισμένες με μπάρες για τα οχήματα….».
Δείτε την προηγούμενη παράγραφο… Και σας θυμίζω ότι οι περίφημες μπάρες ωφέλησαν μόνο τους προμηθευτές τους και όχι το κυκλοφοριακό. Είναι γνωστό ότι όπου τοποθετήθηκαν, δεν λειτούργησαν και αποξηλώθηκαν σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν διαβάζουν βιβλιογραφία οι μελετητές, δεν βλέπουν τουλάχιστον τι έγινε στην Αθήνα όπου εφαρμόστηκαν;
– «Στην Πλατεία Κασταλίας, θα τοποθετηθεί σιντριβάνι που θα ενθυμίζει την Κασταλία Πηγή…».
Εδώ γελάμε ή κλαίμε; (Από όσο γνωρίζω δεν υπάρχει σιντριβάνι στους Δελφούς, εκτός αν κάποιος ηλίθιος ρέκτης και φιλοπρόοδος τοπικός άρχων μας το έκανε κι αυτό!).
– Για τους «δύο άξονες διερχόμενης κυκλοφορίας» (Νερατζιωτίσσης και Δημ. Ράλλη) με προτεραιότητα των οχημάτων, με ασφαλτόστρωση κ.λπ.».
Πρώτον, θέλουμε διερχόμενη κυκλοφορία μέσα από το εμπορικό κέντρο; Διεθνώς αυτό αποφεύγεται από την εποχή της «Έκθεσης Bucanan» και των θεωριών Δοξιάδη (και τα δύο το 1960). Δεύτερον, η περιγραφή τους δίνει προδιαγραφές υψηλών ταχυτήτων, επίσης λάθος κατά τη διεθνή βιβλιογραφία, αλλά και τον ΚΟΚ που επιτρέπει σε αστικές περιοχές μόνο 40 χιλ./ώρα. Και τρίτον, για τα περίφημα κολονάκια, μιλήσαμε στην αρχή για την εγκληματική τους συμπεριφορά.
Δεν σχολιάζω τις λοιπές ρυθμίσεις (Θησέως, Σουρή, Μιλτιάδου κ.λπ.). Είναι λεπτομέρειες που θα τις δούμε αργότερα, όπως υποσχέθηκα.
– «Πλατεία Ευτέρπης… κατάτμηση πεζοδρομίου, διαμόρφωση πιάτσας ταξί και διαβάσεις πεζών με πιθανή τοποθέτηση φωτεινού σηματοδότη με διακόπτη πιέσεως…»
(Aυτός ο «διακόπτης πιέσεως» πολύ μου άρεσε! Εννοεί πιέσεως διά του δακτύλου ή δι' άλλου μέσου, λοστού ας πούμε;). Σκέφτομαι όταν έρχονται τα τρένα με συχνότητα 4-6 λεπτών και ξεχύνεται ο κόσμος στον δρόμο, τι θα συμβαίνει εκεί. Έγινε η εξυπνάδα επί προηγούμενης δημοτικής αρχής να αφαιρεθούν τα ταξί και τα λεωφορεία καθώς και η πρόσβαση των Ι.Χ. από τον σταθμό, έγινε και από τους ΗΣΑΠ η άλλη εξυπνάδα, να διακοπεί η ροή των πεζών από την «Πλατεία Σταθμού» προς την οδό Ερμού με την, δίκην λούνα παρκ, κατασκευή του νέου σταθμού και ερχόμαστε τώρα να… διορθώσουμε το κακό, κάνοντάς το χειρότερο. Αυτό βέβαια συμβαίνει όταν ο καθένας κάνει τον πολεοδόμο και τον κυκλοφοριολόγο…
– «Αντικαθίστανται όλα τα χαμηλά κολωνάκια με κολωνάκια ύψους 70-80 εκατοστών…».
Έχουμε αναφερθεί στο θέμα και για την επικινδυνότητά τους και για την… ορθογραφία τους.
– «Eπιτρέπεται η δίοδος από τις μπάρες με κάρτα, εκείνων που θα ενοικιάσουν θέσεις πάρκινγκ μέσα στις πεζοδρομημένες περιοχές».
Πες το, άνθρωπέ μου, από την αρχή ότι πριμοδοτούμε τους επιχειρηματίες πάρκινγκ!
– Για τις ανάγκες φορτοεκφορτώσεων διαβάσαμε τρεις φορές το κείμενο, αλλά δεν το καταλάβαμε. Θα κινούνται επί των πεζοδρόμων (που χαρακτηρίστηκαν «αποκλειστικοί») ή μόνο στην περίμετρο; Αν είναι έτσι, τότε τι χρειάζεται η κάρτα;
– «…Τα οχήματα επείγουσας ανάγκης θα έχουν τη δυνατότητα προσπέλασης στις πεζοδρομημένες περιοχές…».
Και πώς θα περάσουν τις μπάρες; θα έχουν και αυτά κάρτα ή μέχρι να βρεθεί ο αρμόδιος να ανοίξει την μπάρα θα έχει εκδημήσει ο ασθενής ή θα έχει αποτεφρωθεί το κτήριο;
– Η αφετηρία των λεωφορείων (δημοτικών εννοεί, μια και δεν υπάρχουν πια του ΟΑΣΑ με αφετηρία το Μαρούσι) μεταφέρεται στο γυμναστήριο «Σπύρος Λούης».
Άντε τώρα να βρέχει ή να έχει λιοπύρι, να είσαι φορτωμένος, ανάπηρος, άρρωστος, και να πρέπει να διανύσεις απόσταση 100 και 200 μέτρα μέσα από αρτηρίες ταχείας κυκλοφορίας, όπως τουλάχιστον αυτές περιγράφτηκαν στη μελέτη, για να φτάσεις στη μετεπιβίβαση. Είπαμε, διεθνώς, έξω από σταθμούς Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, και μάλιστα βαρέος τύπου, (μετρό, τραμ κ.λπ.) συγκεντρώνονται όλα τα άλλα μέσα. Στην απολίτιστη Ευρώπη δε, ακόμη και μέσα στο κτήριο του σταθμού. Αλλά είπαμε, εδώ προτεραιότητα έχει το Ι.Χ., άντε και το ταξί, όχι όμως ο πεζός ή ο χρήστης των ΜΜΜ, ακόμη χειρότερα που το «Σπύρος Λούης» χρησιμοποιείται από παιδιά, που θα τα αναγκάσουμε να εμπλακούν στην κυκλοφορία χωρίς λόγο. Στο εξωτερικό, χώροι συγκέντρωσης παιδιών, σχολεία, γυμναστήρια, πάρκα, πλαισιώνονται από πεζοδρόμους και όχι από αρτηρίες και αφετηρίες συγκοινωνιακών μέσων.
– «…Οι χρόνοι πρασίνου των πεζών (Μητροπόλεως / Λεωφόρου Κηφισιάς) δεν μπορούν να βελτιωθούν λόγω αυξημένου φόρτου της Λ. Κηφισιάς…».
Μη θίξουμε το Ι.Χ., οι πεζοί να κόψουν το κεφάλι τους ή να πάνε με το Ι.Χ. τους.
Αυτά προς το παρόν. Ελπίζω να επανέλθω με κάποιες στοιχειώδεις αναφορές σε βασικές αρχές για την κυκλοφορία, όπως αυτή εφαρμόζεται σε πολιτισμένες χώρες και πόλεις, όπως στο Βερολίνο, στη Βιέννη, στη Ζυρίχη, στο Μόναχο. Απλά πράγματα, που τα διδάσκουμε οι συνάδελφοί μου κι εγώ χρόνια τώρα στους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές μας, στους οποίους μοιράζουμε και φωτοαντίγραφο από την «Α» της 13.9.93, που αναφέρθηκε.
Γεώργιος Μ. Σαρηγιάννης, τ. καθηγητής Πολεοδομίας ΕΜΠ
