«Οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν μεταγγίσεις για να σωθούν οι τραυματίες. Ούτε μια φιάλη αίμα δεν υπάρχει στη Γάζα. Οι τραυματίες είναι όλοι νεκροί. Είναι ένα διαρκές έγκλημα», ήταν μερικές από τις δραματικές αποστροφές του λόγου του γιατρού Κ. Κωνσταντινίδη, μέλους των Γιατρών της Ειρήνης, σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου.
Είχαν περάσει λίγες μόνο ώρες από τη στιγμή που η πρώτη ελληνική αποστολή που κατάφερε να παραδώσει τη βοήθειά της στη Γάζα έφτασε στην Ελλάδα: «∆εν περνάει κανένα φορτίο. Η ελληνική κρατική βοήθεια που μετέφεραν τα δύο C-130 παραμένει στις αποθήκες του ΟΗΕ στη Ράφα», πρόσθεσε ο κ. Γ. Μουζάλας, αναφέροντας ότι οι καθημερινές ανάγκες 1,5 εκατ. κατοίκων υπολογίζονται σε 7.500 κοντέινερ. «Συναντήσαμε πείνα αντίστοιχη με τον χειμώνα του 1942 στην Αθήνα», διευκρίνισε από την πλευρά του ο Μαρουσιώτης γιατρός και δημοτικός σύμβουλος Νίκος ∆ούσης- Ρασσιάς.
Ανυπέρβλητα εμπόδια στον δρόμο για τη Ράφα
Ο Νίκος ∆ούσης-Ρασσιάς αφηγείται το πώς κατάφερε η ομάδα να περάσει στη Ράφα:
«Όλα ξεκίνησαν στις 2 Ιανουαρίου, όταν μια ομάδα από 5 Γιατρούς της Ειρήνης (Νίκος ∆ούσης-Ρασσιάς, Κώστας Κωνσταντινίδης, ∆ημήτρης Μογνιέ, Γιάννης Μουζαλάς και Πέτρος ∆ρέττας) πέταξαν για Κάιρο, με προορισμό τη Γάζα. Στα αιγυπτο-παλαιστινιακά σύνορα αντιμετωπίσαμε την πεισματική άρνηση των αιγυπτιακών αρχών να μας αφήσουν να περάσουμε στη Γάζα (το ίδιο φυσικά έκαναν και με όλους ανεξαιρέτως τους ξένους γιατρούς, όπως και με τους δημοσιογράφους). Αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα ανήμερα τα Φώτα, αποφασισμένοι όσο ποτέ να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας.
Πιστοί στις αρχές μας, αρνηθήκαμε να παραδώσουμε την ανθρωπιστική βοήθεια που είχαμε μαζί μας (ιδιαίτερα πολύτιμη για τους «ελεύθερους πολιορκημένους» της Γάζας και ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, μεταξύ των οποίων χειρουργικά εργαλεία, νοσοκομειακά υλικά και φάρμακα) σε οιονδήποτε «μεσολαβητή», Αιγύπτιο η Παλαιστίνιο, φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Βλέπετε είναι πάγια τακτική μας και κανόνας χωρίς εξαίρεση να είμαστε η τελευταία σκυτάλη της σκυταλοδρομίας.
Τουναντίον την ασφαλίσαμε σ’ ένα σίγουρο μέρος στην Αίγυπτο και στις 8 Ιανουαρίου δύο από μας (∆ούσης και Μογνιέ) ξεκινήσαμε πάλι για τη Γάζα. Κι αυτή τη φορά ξαναντικρύσαμε το ίδιο σκηνικό από πλευράς αιγυπτιακών αρχών. Μας ήταν τρομερά επώδυνο να καθόμαστε στην ασφάλεια της Αίγυπτου και να παρακολουθούμε τη σφαγή των αμάχων Παλαιστινίων από τους πυραύλους της ισραηλινής αεροπορίας.
Προβήκαμε, μάλιστα, σε μια πρωτότυπη εκδήλωση διαμαρτυρίας ακτιβιστικού τύπου, ενώ δεν είμαστε ακτιβιστές, ανθρωπιστές γιατροί είμαστε. Αναρτήσαμε μπρος στα σύνορα ένα πανό που έγραφε «Let the doctors through. Doctors of Peace Greece-Netherlands». Βλέπετε κι ένας Ολλανδός γιατρός θέλησε να προσχωρήσει στην ομάδα μας κι εμείς δεν είχαμε κανένα λόγο να του το αρνηθούμε.
Η εικόνα του πανό, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έκανε μέσω των μεγάλων διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων τον γύρο του κόσμου και προκάλεσε τεράστια αίσθηση. Στο τέλος, η επιμονή μας νίκησε και την Κυριακή 11 Ιανουαρίου ο ∆ημήτρης Μογνιέ ήταν ο πρώτος Έλληνας που πέρασε στη Γάζα. Την επόμενη μέρα τον ακολούθησα και εγώ. Είχαμε καταφέρει τον στόχο μας. Η βοήθεια είχε φτάσει εκεί που έπρεπε.
Λουτρό αίματος
Τώρα ήμασταν ένα με αδέλφια μας τους Παλαιστινίους στο έλεος των ισραηλινών πυραύλων. Εκτεθειμένοι στον ίδιο ακριβώς κίνδυνο με αυτούς. Η νύχτα της ∆ευτέρας 12 Ιανουαρίου ήταν για τη Ράφα μια αιματοβαμμένη νύχτα. Ένας πύραυλος έπεσε στην κεντρική αγορά της πόλης με αποτέλεσμα σε 20 λεπτά όλος ο ισόγειος και προαύλιος χώρος του νοσοκομείου να γεμίσει αμάχους τραυματίες. Ήταν ένα λουτρό αίματος. ∆υο ξεψύχησαν.
Άλλοι χειρουργήθηκαν. Όταν τα πράγματα καταλάγιασαν, οι Παλαιστίνιοι έπλεναν τα αίματα με φασίνα. Σαν τους χασάπηδες στα κρεοπωλεία.
Την επόμενη μέρα, εκτός από τη δουλειά στο νοσοκομείο, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα σχολείο για παιδιά προσφύγων των Ηνωμένων Εθνών. Πέσανε τα πουλάκια μου επάνω μας σαν μελίσσι. Η 13η Ιανουαρίου χαρακτηρίστηκε από δυο μπαράζ πυραύλων που όμοια τους δεν είχαμε δει μέχρι τότε. Ένα αμέσως μετά την απογευματινή εκεχειρία στις 16.00 και άλλο ένα στις 20.30. Ευτυχώς όμως δεν συνοδεύτηκαν από το λουτρό αίματος της προηγούμενης νύχτας.
Την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου βγήκαμε από τη Γάζα με σκοπό να επιστρέψουμε την επομένη ή την μεθεπόμενη ημέρα με νέα βοήθεια. ∆ιαβλέψαμε όμως ότι οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες για να ξαναμπούμε τόσο γρήγορα, κι έτσι στις 15 Ιανουαρίου επιστρέψαμε στην Ελλάδα.
