Ανοιχτή επιστολή των εργαζομένων του Σικιαριδείου Ιδρύματος προς τον πρωθυπουργό και όλους τους αρμοδίους φορείς, μετά και τη συμπλήρωση εξαμήνου δίχως καταβολή των δεδουλευμένων τους.
Το περιεχόμενο της ανοιχτής επιστολής εγκρίθηκε «κατόπιν γενικής συνελεύσεως και κατά πλειοψηφία», περιγράφει την δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι που συνεχίζουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στις κοινωνικές δομές του Ιδρύματος, ενώ δεν λείπουν και οι «αιχμές» προς τον νέο πρόεδρο Θεόδωρο Παρασκευόπουλο.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων Σικιαριδείου Ιδρύματος έχει ως εξής:
«Προς:
1. Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, κ. Αλέξη Τσίπρα
2. Τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικόλαο Βούτση
3. Την Υπουργό Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Έφη Αχτσιόγλου
4. Την Αναπληρώτρια Υπουργό Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Θεανώ Φωτίου
5. Τον Γενικό Γραμματέα Πρόνοιας του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Δημήτριο Καρέλα
6. Τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες της Βουλής των Ελλήνων
7. Την Περιφερειάρχη Αττικής, κ. Ρένα Δούρου
8. Τον Αντιπεριφερειάρχη Βορείου Τομέα Αθηνών κ. Γιώργο Καραμέρο
9. Τον Δήμαρχο Αμαρουσίου, κ. Γεώργιο Πατούλη
10. ΠΟΜΕEΑ
11. ΠΟΣΓΚΑμεΑ
12. ΕΣΑμεΑ
13. Τον Πρόεδρο και το Δ.Σ. του Σικιαριδείου Ιδρύματος
14. Την Ένωση Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων παιδιών του Σικιαριδείου Ιδρύματος
15. Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
ΘΕΜΑ: Ανοιχτή επιστολή των εργαζομένων του Σικιαριδείου Ιδρύματος προς όλους τους αρμόδιους φορείς, κατόπιν γενικής συνελεύσεως και κατά πλειοψηφία.
Κυρίες και κύριοι,
Τι γίνεται με το Σικιαρίδειο Ίδρυμα;
Εδώ και έξι μήνες οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι, δεν τους έχει δοθεί η μισθοδοσία καθώς και το δώρο του Πάσχα και εκφράζουν την έντονη αγανάκτηση και απογοήτευσή τους.
Πώς να εξηγήσουμε τα λόγια και τις υποσχέσεις του διορισμένου από το Υπουργείο Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης νέου Προέδρου κ. Θεόδωρου Παρασκευόπουλου, ο οποίος στις επανειλημμένες συναντήσεις μας, μας προέτρεπε να σταματήσουμε την επίσχεση «για την επαναλειτουργία του Ιδρύματος», έλεγε να αναιρέσουμε την γενόμενη καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας για τη μη καταβολή των δεδουλευμένων μας έτσι ώστε να μη χρεωθεί το Ίδρυμα με πρόστιμα που θα κατέληγαν εις βάρος της μισθοδοσίας μας;
Ποιος θα μας πει τι νόημα είχαν οι ημερομηνίες καταβολής των μισθών που αναφέρονταν στα τέλη Απριλίου, τέλος Μαΐου (εγγράφως σε πρακτικό του Δ.Σ. του Ιδρύματος), 15 Ιουνίου και μετά άγνωστο;
Δεν εκτιμήθηκε ότι μέρος του προσωπικού σταμάτησε την επίσχεση και έκανε αυτό που κάνει τόσα χρόνια με ευσυνειδησία και σεβασμό στα παιδιά του Ιδρύματος, να επιστρέψει στις θέσεις του και να εργασθεί ανιδιοτελώς για να βρεθεί λύση;
Κατανοούμε τις προσπάθειες που κάνει προσωπικά ο νέος Πρόεδρος κ. Θεόδωρος Παρασκευόπουλος για την επίλυση του θέματος. Όμως αυτό αρκεί; Είμαστε στην αρχή και η διαδικασία αφήνει πολλά ερωτηματικά για την λύση του θέματος. Αυτή τη στιγμή εργαζόμενοι απειλούνται με έξωση, με διακοπή βασικών παροχών ενώ στερούνται βασικά αγαθά.
Γιατί όλοι αφού συζητήσατε στη Βουλή το θέμα του Σικιαριδείου και ψηφίσατε την τροπολογία για το καλό του Ιδρύματος, ανοίγοντας το δρόμο για την επιχορήγηση του Σικιαριδείου δεν βρέθηκε λύση για την βιωσιμότητα του Ιδρύματος;
Τι έγιναν οι προσπάθειες τόσων χρόνων; Δεν έχει γίνει αντιληπτό και κατανοητό ότι οι εργαζόμενοι και τα παιδιά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και δεν πρέπει να ροκανίζεται ο χρόνος εις βάρος των εργαζομένων; Είναι παιδιά με νοητική υστέρηση και απαιτούν τη φροντίδα όλων μας!
Δεν ξέρουν οι εμπλεκόμενοι φορείς ότι ο εγκλωβισμός των εργαζομένων σε ασαφείς και άκυρες υποσχέσεις όχι μόνο δε βοηθάει στη λύση αλλά επιδεινώνει την κατάσταση με αποτέλεσμα να έχει αντίκτυπο όχι μόνο στα παιδιά, στους εργαζομένους αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία, τη δημοκρατία και την εικόνα της Ελλάδας για την αντιμετώπιση των ΑμεΑ;
Γιατί οι υπεύθυνοι αρκούνται μονάχα στην προσέλευση καθημερινά των παιδιών στο Ίδρυμα και δεν τους ενδιαφέρει ότι ο φορέας υπολειτουργεί;
Δεν επαιτούμε αλλά απαιτούμε, δεν γκρινιάζουμε ζητάμε τα δεδουλευμένα μας και κυρίως την βιωσιμότητα του Ιδρύματος.
Είμαστε εγκλωβισμένοι στον εργασιακό μας χώρο! Εργαζόμαστε καθημερινά και ευσυνείδητα με μεγάλο κόπο περιμένοντας την αποπληρωμή των δεδουλευμένων μας βασιζόμενοι σε υποσχέσεις για την καταβολή τους που διαρκώς αναιρούνται! Μέχρι πότε πια; ΦΤΑΝΕΙ!
Η Πρόεδρος
Μουτζάλα Ολγα
Ο Γραμματέας
Βαρίκος Κωνσταντίνος».
