Παρά το γεγονός ότι η νέα εκπαιδευτική περίοδος ξεκίνησε και στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα υπό τις ιδιάζουσες συνθήκες της πανδημίας, ο Σύλλογος Εργαζομένων επανέρχεται για πολλοστή φορά για να σημειώσει ότι η οικονομική κατάσταση εξακολουθεί να παραμένει προβληματική σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας, ενώ υπογραμμίζει ότι δεν έχει υλοποιηθεί ούτε η σύμβαση με τον Δήμο Αμαρουσίου για την λειτουργία ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, βάσει της οποία θα μπορούσαν να συντηρηθούν οι εγκαταστάσεις.
Αναλυτική η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Ο Σύλλογος Εργαζομένων του Σικιαριδείου Ιδρύματος έκανε ενέργειες προκειμένου να ξεκινήσει ομαλά η ακαδημαϊκή χρονιά στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα, ώστε οι ωφελούμενοι να επανέλθουν με ασφάλεια στα προγράμματά τους, αλλά η επικρατούσα κατάσταση είναι απογοητευτική.
Για άλλη μια χρονιά το Σικιαρίδειο Ίδρυμα δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει ακόμη και στα λειτουργικά του έξοδα, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης που έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια.
-Πιο συγκεκριμένα, το Ίδρυμα δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να μισθώνει πούλμαν για την μετακίνηση των ωφελουμένων και χωρίς την παρέμβαση της Περιφέρειας που αναλαμβάνει για ορισμένο χρονικό διάστημα τη μετακίνηση των ωφελούμενων, πολλοί από αυτούς θα έμεναν απ’ έξω. Η σίτιση που παρέχεται εξασφαλίζεται αποκλειστικά και μόνο από δωρεές. Ο αριθμός των εργαζομένων που στελεχώνει τα Επαγγελματικά Εργαστήρια δεν επαρκεί. Τα υλικά των Εργαστηρίων εξασφαλίζονται επίσης, ως επί το πλείστον, από δωρεές.
-Η προγραμματική σύμβαση με το Δήμο Αμαρουσίου δεν έχει προχωρήσει, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες για τη συντήρηση των εγκαταστάσεων. Εγκαταστάσεις που εφόσον αξιοποιηθούν, με την κατάλληλη οικονομική ενίσχυση και στελέχωση, το Σικιαρίδειο θα είχε τη δυνατότητα για 
υποστήριξη τριπλάσιας δυναμικότητας ωφελουμένων και ν’ αυξήσει τα έσοδα του.
-Τα δεδουλευμένα των εργαζομένων (σχεδόν 4 μήνες) μπορεί να καταβλήθηκαν μετά από πίεση του Συλλόγου Εργαζομένων και προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας, όμως το μέλλον παραμένει αβέβαιο. Πριν πάρουμε ανάσα, κατόπιν απόφασης του Πρόεδρου κου Παρασκευόπουλου κατεβλήθη αναλογία μόνο 33% του μισθού για το μήνα Σεπτέμβρη, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των εργαζομένων ή του Δ.Σ., το οποίο συνεδρίασε στις 24/09/2020.
Τα ίδια τα γεγονότα καθιστούν ως μεγαλύτερο πρόβλημα την αναποτελεσματική και ανούσια δράση του Προέδρου, κου Παρασκευόπουλου και των λοιπών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Σικιαριδείου Ιδρύματος. Αναποτελεσματική και ανούσια σε σχέση με τα καίρια και επικίνδυνα θέματα που θα βάλουν λουκέτο στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα. Ως γνωστό το Διοικητικό Συμβούλιο διορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση, και εποπτεύεται από το Υπουργείο Εργασίας. Ο κος Παρασκευόπουλος διατελεί πρόεδρος από την προηγούμενη Κυβέρνηση και η θητεία του ανανεώθηκε από τη σημερινή.
Δυστυχώς, η διοίκηση του Ιδρύματος δείχνει πλέον ανήμπορη να δώσει λύση στα διαρκώς αυξανόμενα προβλήματα (χρέη σε ΕΦΚΑ και Εφορία που συνεχώς διογκώνονται, προβλήματα στη μισθοδοσία του προσωπικού κλπ). Επίσης, δεν είναι ικανή να φέρει προοπτική και ελπίδα με σχέδιο και οργάνωση για το μέλλον, ούτε εμπνέει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία στους εργαζόμενους του φορέα.
Καλούμε τη Διοίκηση του Ιδρύματος σε παραίτηση και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να ορίσει νέα Διοίκηση με άτομα που θα έχουν όρεξη και διάθεση να ασκήσουν αδιάκοπα και αμερόληπτα τα καθήκοντά τους, να εργαστούν για την εξυγίανση του Ιδρύματος και όχι να επιταχύνουν την τοποθέτηση του λουκέτου. Μια διοίκηση που δεν θα διοικεί μέσω τηλεφώνου και που δεν θα κάνει σπάνιες εμφανίσεις στο χώρο του Ιδρύματος. Μιας διοίκησης που θα διεκδικήσει την έμπρακτη οικονομική υποστήριξη από το Υπουργείο Εργασίας, ώστε να επιβιώσει.
Οι εργαζόμενοι δεν σταματάμε να διεκδικούμε άμεση, βιώσιμη και ουσιαστική λύση. Οι προτάσεις όλων των εμπλεκόμενων είναι καταγεγραμμένες και κατατεθειμένες. Έχουν κατατεθεί εδώ και χρόνια στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας χωρίς να έχει δοθεί καμία πραγματική λύση. Μια ιστορική Δομή Ειδικής Αγωγής, θεραπείας και αποκατάστασης ΑΜεΑ δεν πρέπει να οδηγηθεί στο λουκέτο, ρίχνοντας τους εργαζόμενους στην ανεργία και τους καταρτιζόμενους στον κοινωνικό αποκλεισμό.
