Τοποθέτηση για τον προϋπολογισµό του 2010
Tου Αλέξανδρου Μπρέγιαννη, δηµοτικού συµβούλου Αµαρουσίου
O προϋπολογισμός του 2010 παραμένει στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος με τους προηγούμενους.
Για του λόγου του αληθές θα σταθώ σε δύο χαρακτηριστικά στοιχεία.
Πρώτoν, να επισημάνω πως τόσο για το έτος 2008 όσο και για το 2009 έχουμε ποσοστό απόκλισης στην υλοποίηση του προϋπολογισμού της τάξης του 50%.
Δεύτερον, οι δαπάνες του Δήμου για έργα και μελέτες αντιστοιχούν μόλις στο 3,5% του προϋπολογισμού. Στο δεκάμηνο του 2009 έχουμε βεβαιωθέντα έργα 3,45 εκατ. και μελέτες 2,2 εκατ. (κωδικοί 73, 74) επί συνόλου προϋπολογισμού 156 εκατ. ευρώ.
Τι σημαίνουν αυτές οι δύο διαπιστώσεις;
Καταρχήν, ότι οι προϋπολογισμοί μας δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, είναι πλασματικοί – γι’ αυτό και έχουμε τουλάχιστον 10 αναμορφώσεις μέσα σε ένα έτος.
Δεύτερον, ότι το επενδυτικό σκέλος του προϋπολογισμού έχει συρρικνωθεί απελπιστικά, σε αντίθεση με τις λειτουργικές δαπάνες (μισθοδοσία, έξοδα δημοσίων σχέσεων κ.λπ.), οι οποίες διογκώνονται χρόνο με το χρόνο.
Μεθαύριο έχουμε συζήτηση για τον Ισολογισμό του 2008 που συνεχίζει να είναι ελλειμματικός όπως και αυτός του 2007 (έλλειμμα διετίας: 25.000.000 ευρώ).
Με συνεχόμενα ελλείμματα δεν μπορείς να αναστρέψεις την τρέχουσα κατάσταση.
Είμαστε, όπως ακριβώς και το κράτος, σε οριακό σημείο και η αντιστροφή του κλίματος με γενναία μέτρα είναι επιτακτική καθώς ίσως σύντομα φτάσουμε σε αδυναμία πληρωμών.
Το να ξεκινήσουμε μια αντιπαράθεση παραταξιακού τύπου με την μεν διοίκηση να λέει για τη «βαρεία κληρονομία» του παρελθόντος και την αντιπολίτευση να απαντάει για υπέρογκα έξοδα δημοσίων σχέσεων και αθρόες προσλήψεις, δεν προσφέρουμε κάτι στην πόλη.
Η πολιτική είναι διαχείριση του μέλλοντος και όχι του παρελθόντος. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Ο χειρισμός των οικονομικών απαιτεί συναίνεση και πάνω από όλα εποικοδομητικές προτάσεις, προτάσεις που οδηγούν σε ουσιαστικές λύσεις.
Στο πλαίσιο αυτό θα ήθελα να προτείνω να μεταβούμε άμεσα σε έναν νέου τύπου προϋπολογισμό -θα τον χαρακτήριζα μηδενικής βάσης. Ένα προϋπολογισμό που δεν θα γίνεται ερήμην των πολιτών, αλλά θα προϋποθέτει τη συμμετοχή τους και τη συμβολή τους τόσο στη σύνταξη όσο και στον έλεγχο του. Σήμερα αρκετοί δήμοι εφαρμόζουν οργανωμένες διαδικασίες διαλόγου και διαβούλευσης για τη σύνταξη του δημοτικού προϋπολογισμού. Σε αυτές καλούνται όλοι -δημότες, φορείς, παρατάξεις- να καταθέσουν τις απόψεις τους ώστε να διαμορφωθούν οι προτεραιότητες με βάση τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.
Επίσης, πρέπει να εισάγουμε την λογική του προγραμματικού προϋπολογισμού. Του προϋπολογισμού που αναφέρεται σε έργα, δράσεις και υπηρεσίες ανά τομέα δημοτικής πολιτικής και όχι σε τυφλά νούμερα, κωδικούς και ακαταλαβίστικα νούμερα που δεν σημαίνουν τίποτα για τον δημότη.
Σήμερα δεν έχουμε στα χέρια μας ούτε καν μια σύντομη εισηγητική έκθεση, όπου να τονίζονταν οι πολιτικοί στόχοι της διοίκησης για το νέο έτος.
Και θέλω να σας ενημερώσω πως ο νέος Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων επιβάλλει κάτι τέτοιο καθώς το Επιχειρησιακό Σχέδιο πρέπει να εξειδικεύεται μέσα από τα λεγόμενα ετήσια προγράμματα δράσης.
Με το ετήσιο πρόγραμμα δράσης, η διοίκηση ενός Δήμου και ο δημότης μπορούν να γνωρίζουν πλέον τις δραστηριότητες που θα εκτελέσουν οι δημοτικές υπηρεσίες αξιοποιώντας τις δαπάνες που προβλέπονται στον προϋπολογισμό, καθώς και το αναμενόμενο προϊόν των προγραμματιζόμενων δραστηριοτήτων. Έτσι, ο προϋπολογισμός θα λειτουργήσει και ως εργαλείο ελέγχου και ως εργαλείο διοίκησης.
Οφείλατε να έχετε καταθέσει σήμερα ένα τέτοιο πρόγραμμα δράσης αλλά δεν το πράξατε.
Τέλος, θα πρέπει να ξαναδούμε το ζήτημα των δαπανών και των εσόδων από την αρχή. Περικοπή κάθε σπατάλης εκεί που μπορούμε. Δεν είπε κανείς να μειώσουμε τους μισθούς, αλλά φαντάζομαι ότι όλοι συμφωνούμε πως δεν αντέχει και δεν χρειάζεται ο δήμος νέες προσλήψεις. Δεν είπα να κόψουμε τις εκδηλώσεις, αλλά να τις περιορίσουμε. Δεν γίνεται στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε να σπαταλάμε 5.000.000 ευρώ τον χρόνο για φιέστες, συνέδρια και εκδηλώσεις που δεν ωφελούν σε τίποτα.
Στα έσοδα πρέπει να επανεξεταστεί ο εισπρακτικός μηχανισμός του Δήμου γιατί έχουμε πολλές ανείσπρακτες οφειλές από τα τέλη κατάληψης κοινόχρηστων χώρων (μόλις 88.000 ευρώ για το 2009!), τα πρόστιμα διαφήμισης αλλά και της δημοτικής αστυνομίας.
Κλείνοντας θα πρέπει να προετοιμαστούμε για αναμενόμενες επιδοτήσεις/επιχορηγήσεις από το Θησέας II, το ΕΣΠΑ, τη Νομαρχία αλλά και να επανεξετάσουμε το ζήτημα της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δήμου, που θα μπορούσε να αυξήσει το σκέλος των εσόδων σε σημαντικό βαθμό.
Οµιλία του δηµοτικού συµβούλου Κώστα Βλάχου
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επιτρέψτε μου καταρχήν να πω δύο λόγια γενικότερα για την οικονομική κατάσταση που βιώνουμε, λίγο πριν εκπνεύσει το 2009. Ζούμε ίσως τις δυσκολότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, με την οικονομία να βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Όλοι μας, πέρα από κόμματα, παρατάξεις και πολιτικές τοποθετήσεις, θα πρέπει να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος και να δείξουμε με τις πράξεις μας ότι κατανοούμε τις συμπληγάδες, από τις οποίες περνάει η ελληνική οικονομία. Το μέλλον των παιδιών μας είναι υποθηκευμένο και πρέπει γρήγορα να δράσουμε.
Μέσα σε αυτό το ιδιαίτερα βεβαρημένο κλίμα, η δημοτική αρχή φέρνει έναν προϋπολογισμό, από τον οποίο ωφελούνται οι λίγοι και όχι πολλοί. Είναι ένας προϋπολογισμός που μοιράζει αφειδώς τα χρήματα του δήμου σε εργασίες «βιτρίνας», με έμφαση στο κέντρο της πόλης και όχι στην περιφέρεια. Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ παρά να μην επισημάνω τις μεγάλες δαπάνες που προβλέπει ο προϋπολογισμός της διοίκησης σε τομείς όπως οι δημόσιες σχέσεις, οι κοσμικές εκδηλώσεις κ.λπ.
Πότε επιτέλους θα αντιληφθεί η δημοτική αρχή ότι δεν μπορεί την ώρα που η χώρα παλεύει να κρατηθεί όρθια οικονομικά, εμείς να ξοδεύουμε αλόγιστα χρήματα δεξιά και αριστερά; Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο δήμος Αμαρουσίου αποτελεί έναν ακόμα δήμο χρεωμένο. Εύκολα θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο «δήμος Αμαρουσίου συνδυάζει το πολύ υψηλό χρέος με το εξίσου ψηλό χριστουγεννιάτικο δέντρο στο κέντρο της πόλης». Για να προλάβω κάποιες πιθανές αντιδράσεις, να πω ότι είμαι υπέρ των εκδηλώσεων που ανεβάζουν το κέφι σε μία πόλη. Εμείς λέμε ναι στην ψυχαγωγία και στο εορταστικό κλίμα, αλλά λέμε όχι στην ασυδοσία και στην αμετροέπεια, την ώρα μάλιστα που υπάρχουν ξεχασμένες γειτονιές από τη δημοτική αρχή. Τα χρέη του δήμου συσσωρεύονται και αυτό δεν πρέπει να το αγνοούμε ούτε για ένα λεπτό.
Κλείνοντας θα πρότεινα σε όλους να επανεξετάσουμε ορισμένες ελαστικές δαπάνες του προϋπολογισμού, κυρίως σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων και όλοι μαζί να συμφωνήσουμε να τις μειώσουμε στο ελάχιστο δυνατό. Οι δημότες περιμένουν από εμάς πράξεις και τις περιμένουν τώρα…
