Ξέρω τους Μακεδόνες καλά γιατί μεγάλωσα στην Αμερική μέσα στα σπίτια απόδημων Ελλήνων Μακεδόνων. Εργάστηκα μαζί τους στα εστιατόρια και στα εργοστάσια της Αμερικής και τους αντιπροσώπευσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων στη νέα χώρα που μας υιοθέτησε, την Αμερική.
Ο πρώτος και καλύτερός μου φίλος στην Αμερική, ο Νίκος Τζιμόπουλος, είναι απόδημος Μακεδόνας, από τον Πεντάλοφο Κοζάνης. Και από τη μικρή μου κόρη Σταυρούλα έχω γαμπρό Έλληνα Μακεδόνα από το χωριό Αυγερινό της Κοζάνης και δύο εγγονάκια.
Το Μακεδονικό το έμαθα από πρώτο χέρι από τους πρώην Υπουργούς και «Μακεδονομάχους» Νίκο Μάρτη και Στέλιο Παπαθεμελή κατά τη διάρκεια των αγώνων μας στο πολιτικό πεδίο της Ελλάδας και της Αμερικής για να μην αναγνωριστεί το Νότιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας, τα «Σκόπια», με ονομασία που να περιελάμβανε την ελληνική λέξη «Μακεδονία».
Από το 1993 είναι λίγες οι φορές που έχω μιλήσει δημόσια για το Μακεδονικό. Αποφάσισα πριν λίγα χρόνια να τα πω «χύμα» γιατί βαρέθηκα να ακούω να με ρωτούν οι συμπατριώτες μου Έλληνες στη γενέτειρα, με αφέλεια και ανενημέρωτοι: «Γιατί εσείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσατε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει τα Σκόπια ως Μακεδονία;».
Θέλω να σας θυμήσω ότι το καλοκαίρι του 1993 σε συνέντευξή μου στο περιοδικό «ΕΝΑ», είπα: «Έχετε δεχτεί τα Σκόπια ως Μακεδονία.»
Και να σας πω την αλήθεια, νιώθω ντροπή και απογοήτευση όταν βλέπω πολιτικούς ηγέτες, έμπειρους δημοσιογράφους, και πολίτες να συζητούν στα τηλεοπτικά κανάλια απόλυτα ανενημέρωτοι για το Μακεδονικό. Έτσι, αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο και να περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια για την ιστορία, το πώς γεννήθηκε και πώς νομιμοποιήθηκε η Γιουγκοσλαβο – ψευτο – Μακεδονία. Σε λίγο θα εκδοθεί. ‘Εχω διαθέσει τρία χρόνια της ζωής μου και αμέτρητες ώρες με τους βοηθούς μου να συλλέξουμε ότι στοιχείο υπάρχει για το θέμα αυτό.
Σας πληροφορώ ότι εμείς οι Ελληνοαμερικανοί δεν αφήσαμε ούτε τον πρώτο, ούτε τον δεύτερο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Θα δείτε στη συνέχεια όμως ποιοι, πώς, και πότε επέτρεψαν στα Σκόπια να αναγνωριστούν ως κράτος με την Ελληνική λέξη «Μακεδονία» στην ονομασία τους.
Προσωπικά, το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, όταν το 1986 έμαθα από τον Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες». Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών από τη Μακεδονία. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ: «Ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την ελληνική κυβέρνηση».
Σε πρωτοσέλιδη συνέντευξή μου στην διάσημη εφημερίδα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ “The Harvard Crimson” την 1η Αυγούστου 1986, ξεφτίλησα τον ανιστόρητο και «αγορασμένο» καθηγητή του Πανεπιστημίου αυτού, Θέρνστρομ και σε δίωρη ραδιοφωνική αντιπαράθεση μαζί του, τον έκανα να καταλάβει ότι όπως εμείς οι Έλληνες δεν θα μετατραπούμε μετά από μερικούς αιώνες σε «Ινδιάνους» – Ιθαγενείς και δεν θα διεκδικούμε ως εθνικό μας ήρωα τον Chief Geronimo, έτσι και οι Σλάβοι δεν έχουν μετατραπεί σε Μακεδόνες, και δεν μπορούν να διεκδικούν τον Μέγα Αλέξανδρο ως δικό τους εθνικό ήρωα!
Το 1991-1992-1993 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.
Μετά το δημοψήφισμα των Σκοπίων, στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους στο νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα σημαντικά γεγονότα:
Στις 4 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και Υπουργό Εξωτερικών τον Αντώνη Σαμαρά απεφάσισε να θέσει τρεις όρους για αναγνώριση των Σκοπίων ως νέο ανεξάρτητο κράτος: «α) Να αλλάξει η ονομασία «Μακεδονία» β) Να αναγνωρίσει ότι δεν έχει εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας γ) Να αναγνωρίσει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει «μακεδονική μειονότητα».
