Το είδαμε το βράδυ στις 15 Μαΐου σ’ ένα κατάμεστο θέατρο! Μια παράσταση που είχαμε αρχικά αντιμετωπίσει με δυσπιστία πιο πολύ γιατί η κινηματογραφική της επιτυχία είχε ήδη παλιότερα επισκιάσει την θεατρική. Εκπλαγήκαμε ευχάριστα όταν διαπιστώσαμε μια ομάδα ερασιτεχνών ηθοποιών, άρτια εκπαιδευμένων, ο καθένας με την δική του ευχέρεια και κλίση, να έρχονται αντιμέτωποι με ρόλους που άλλοτε, το 1965, έπαιζαν οι Τζένη Καρέζη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μαίρη Αρώνη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, ο Αλέκος Τζανετάκος, η Κατερίνα Γώγου και η Λιλή Παπαγιάννη.
Οι ηθοποιοί σεβάστηκαν το κείμενο και έδωσαν το δικό τους στίγμα. Η εναρκτήρια μουσική παρέπεμπε στην μεγάλη επιτυχία της FINOS Φιλμς και του Ντίνου Δημόπουλου από εκεί και πέρα όμως κρατήθηκε μια πιστότητα με κάποιες προσαρμογές στο Σήμερα. Έτσι έγινε με την μουσική που ξεσήκωνε το νεαρό ζευγάρι άλλοτε Τζανετάκος – Γώγου και τώρα Ελένη Σοκορέλη- Άκης Κοσσυβάκης και ακόμα με το λεξιλόγιο που χαρακτήριζε τους τότε νέους και τους νέους των ημερών μας . Επίσης, όταν ο Στέλιος(Γιάννης Ζιαράγκας) αναφέρεται στα οικονομικά, αναφέρει το όνομα του σύγχρονου Υπουργού Οικονομικών.
Οι ωραίες ερμηνείες όλων αποδεικνύουν ότι δεν αναφέρεται τυχαία στον πρόλογο του προγράμματος η σημασία της Δράσης και η υποχρέωση « κανείς να βρει ανθρώπους με ίδια δύναμη θέλησης, με την ίδια βούληση του ζην, με τις ίδιες δημιουργικές ανάγκες και ανησυχίες.» Έτσι η Έφη Νιχωρίτη που υπογράφει την διδασκαλία των ηθοποιών και τη σκηνοθεσία της παράστασης και ο Μιχάλης Ζωγραφίδης κάνουν τον δικό τους αγώνα για Δράση, για Τέχνη, για Ζωή.
Εκπληκτικές κάποιες ερμηνείες όπως αυτή του Μίκη (Σάββας Πετρίδης), εκπληκτικά κομψός, συμπαθητικά σνομπ, γιος εφοπλιστή που πάει στην Αγγλία για να γίνει άντρας. Γνήσια κωμικός ο ρόλος και ο ηθοποιός τον υποδύθηκε με επιτυχία. Επίσης ο ρόλος του Αντρέα, του νέου γαμπρού (Κώστας Γαλάνης), βίαιος και ρυθμιστής εν τέλει της Δράσης, αλλά και ρομαντικός για να προκύψει η γνωριμία και ο γάμος του στη Βενετία, έδειξε την απαιτούμενη σοβαρότητα αλλά και σθένος για να επιβάλει την τάξη σε μια ξέφραγη οικογένεια επάξιος συνεχιστής του προκάτοχού του, Αλέκου Αλεξανδράκη.
Πραγματικά αλλοπαρμένη, ανασφαλής, μικροαστή η Πάστα Φλώρα (Βάσω Κοκκίνου). Το ίδιο και ο βελτιωμένος κλώνος της, η κόρη της Μίκα (Ευτυχία Ντάλλα) πεισματάρα, ξεροκέφαλη, ξιπασμένη, ζηλιάρα. Οι ηθοποιοί κατόρθωσαν να αναδείξουν όλες τις πτυχές των χαρακτήρων που υποδύονταν.
Εξαιρετική η Νανά (Ελένη Πουρνάρα) έδειξε επαγγελματικό μπρίο σε όλες της τις εμφανίσεις πότε ως δήθεν αρραβωνιαστικιά του Στέλιου και πότε ως αδελφή του Αντρέα.
Ο Στέλιος (Γιάννης Ζιάραγκας), αν και το ισχυρό πρότυπο του Παπαγιαννόπουλου έπεφτε βαρύ στους ώμους του, υποδύθηκε αυτόν τον εγκαταλελειμμένο άνθρωπο που χρειαζόταν μια σπίθα, αυτή του νέου του γαμπρού για να αναλάβει την ευθύνη της οικογένειάς του. Ο ηθοποιός εξελισσόταν στην ερμηνεία του όσο προχωρούσε η παράσταση και αναλάμβανε δράση.
Σπουδαίοι και οι μικρότεροι ρόλοι Παουλίνα (Αθηνά Καραφυλάκη) masseuse, Φιλιώ (Ρούλα Καρδάνη), υπηρέτρια, Σίσυ (Ελένη Σοκορέλη) μικρή αδελφή, Μίλτος (Άκης Κοσσυβάκης), ο φίλος της τελευταίας και Βασίλης (Βασίλης Παπαλόης), φίλος. Όλοι ήταν συντονισμένοι και στήριζαν το δύσκολο αυτό εγχείρημα με σεβασμό για την εργασία της σκηνοθέτιδας Έφης Νιχωρίτη και των συμπαικτών τους.
Αποδεικνύεται ότι ο θέατρο όπως και να ’χει είναι μια μεγάλη παιδεία και καλλιέργεια και πρέπει να στηρίζονται αυτοί οι άνθρωποι που μπορούν να εμπνεύσουν ή να κινητοποιήσουν και άλλους για τέτοιες δράσεις. Με μεγάλη μου χαρά έμαθα ότι ενδέχεται αυτή η παράσταση να φιλοξενηθεί στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου το Καλοκαίρι. Αξίζει να την δουν κι άλλοι καθώς δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από μια παράσταση «επαγγελματική».
Μαρία Μαρή
