«Άξιος τιμής είναι αυτός που δεν αδικεί κανένα. Αυτός όμως που δεν επιτρέπει στους άδικους να αδικούν είναι άξιος διπλάσιας τιμής από τον πρώτο. Γιατί η αδικία πρέπει να καταγγέλλεται».
ΝΟΜΟΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
Επί 24 συναπτά έτη η «Εθελοντική Πρωτοβουλία Συγγρού» εργάζεται με ανιδιοτέλεια και πάθος γι’ αυτό το Δάσος. Τελευταίο μου μέλημα ήταν η προβολή μου. Απόδειξη αυτού είναι ότι οι περιπατητές και οι επισκέπτες που μας έβλεπαν να εργαζόμαστε, είτε μας προσέδιδαν όνομα κάποιου Συλλόγου, είτε μας θεωρούσαν εργάτες επί πληρωμή. Επειδή η πολυετής προσφορά μας έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από διαφόρους, προβάλλοντας το έργο της ομάδας μας σαν δικό τους και από σεβασμό στις εκατοντάδες των εθελοντών που εργάστηκαν μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια ΤΟΛΜΗΣΑ να βάλω τα πράγματα στη θέση τους.
Γιατί, κυρία Μητρογώγου, η ακριβής αναφορά στα γεγονότα σάς ενόχλησε; Όλα αυτά τα χρόνια που εργαζόμαστε δεν εμφανίστηκε παρά 3-4 φορές και τότε ενταγμένη στα προγράμματα εργασίας της ομάδας μας. Όσον αφορά στην πυροφύλαξη, κάθε χρόνο κάνω αναφορά λεπτομερέστατη και με στοιχεία, κι αυτό γιατί περιπολώ το Δασός σε καθημερινή βάση (είτε για πυροφύλαξη είτε για εθελοντική εργασία). Δεν έχω την πρόθεση να αδικήσω κανέναν. Εφέτος η πυροφύλαξη έγινε όπως ακριβώς την περιέγραψα και το δηλώνω ανενδοίαστα. Ουδέποτε σας συνάντησα να περιπολείτε στο Δάσος με το όχημα του Συλλόγου σας. Υποχρέωση άλλωστε των «εθελοντών πυροφυλάκων» είναι να γνωρίζουν ποιοι φορείς βρίσκονται μέσα στο Δάσος για τη φύλαξη την κάθε ώρα (πληροφορίες που αρμόδιοι να δίνουν είναι οι φύλακες του Ι.Γ.Ε.). Το όχημά σας το έβλεπα σταθμευμένο πλάι στην βίλλα Συγγρού. Το είδα μόνο να περιφέρεται κάποιες μέρες που το Δάσος ήταν ανοικτό (όχι όταν όλοι ήμασταν σε επιφυλακή – λόγω βαθμού επικινδυνότητας). Και συγχωρήστε μου μια «πονηρή σκέψη». Αυτοί οι περίπατοι έχουν κάποιο σκοπό ή απλώς το επιδεικνύετε και διαφημίζεστε; Όσο για τις καθημερινές περιπολίες μελών του Συλλόγου σας με τα γιλέκα που περιγράφετε, μήπως οι περίπατοι που κάνετε για την «τακτική βόλτα του σκύλου σας» βαφτίζεται αυτόματα σαν «περιπολία;». Αιδώς!
Αγαπώ το Δάσος στον ίδιο βαθμό που το αγαπούν χιλιάδες συμπολίτες μου. Δεν μπορείτε όμως να αμφισβητείτε την προσφορά της μισής ζωής μου (με κόπο και ίδια έξοδα) για την οποία δεν ζήτησα ποτέ κανένα αντάλλαγμα. Μάθετε τουλάχιστον να επαινείτε κάποιους για όσα έκαναν και όχι κάποιους για όσα δεν έκαναν. Κι αυτό για την αποκατάσταση της αλήθειας. Σας γνωστοποιώ επίσης σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε πως έχετε την «θλιβερή πρωτιά» να αμφισβητείτε το έργο μας την ειλικρίνεια και την εντιμότητά μου. Θα έπρεπε να είστε πιο προσεκτική ή απλώς παραδεχτείτε την άγνοιά σας επί του θέματος. Αλλά θέλει αρετή και τόλμη…
Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΣΚΑΜΗΣ
Ένας σπουδαίος φύλακας, ένας σπουδαίος άνθρωπος που με ευσυνειδησία επιτελούσε το έργο του στο Δάσος Συγγρού, ο Αντώνης Καλοσκάμης, απομακρύνθηκε δυστυχώς από τη θέση του. Δεν γνωρίζουμε ούτε είμαστε αρμόδιοι να κρίνουμε τους λόγους. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε την αξία της μεγάλης προσφοράς του. Γιατί αγαπούσε πραγματικά το Δάσος, την εργασία που του ανατέθηκε και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε. Ένας φύλακας δραστήριος και ακούραστος που υπερέβαλε εαυτόν στην άσκηση των καθηκόντων του. Ο Δήμος Αμαρουσίου θα πρέπει να είναι όχι μόνο ικανοποιημένος αλλά και υπερήφανος γι’ αυτόν. «Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση».
ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ
Έχουμε κατ’ επανάληψη αναφερθεί στην πλημμελή φύλαξη του Δάσους. Αποτέλεσμα αυτής είναι να παρατηρείται το δυσάρεστο φαινόμενο της προκλητικής καταπάτησης των κανονισμών του. Δάσκαλοι ποδηλασίας οικειοποιούνται και εμπορεύονται τον χώρο παραδίδοντας μαθήματα σε ποδηλάτες, που με υπερβολική ταχύτητα και χωρίς να σέβονται τους περιπατητές, μετατρέπουν το Δάσος σε πίστα, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή των επισκεπτών. Μηχανές με αναβάτες μαθητές των σχολείων του Δάσους περιφέρονται, παρά την ρητή απαγόρευση κυκλοφορίας τροχοφόρων εντός αυτού. Συγκεκριμένα: την 31η Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου το πρωί, δύο μηχανές με τρεις αναβάτες η κάθε μία, (μαθητές κατά δήλωσή τους), έκαναν τη βόλτα τους στο Δάσος. Έντονη υπήρξε η αντίδραση των περιπατητών και των αθλητών. Ωστόσο οι νέοι μας δεν έδειξαν να πτοούνται. Ευθύνη πρωτίστως φέρουν οι καθηγητές των σχολείων, οι οποίοι προφανώς αδυνατούν να επιβληθούν στους μαθητές τους. Είναι ωστόσο επιβεβλημένο να τους απαγορεύσουν την προσέλευση στα σχολεία με τροχοφόρα. Ας μην ξεχνούν πως «φιλοξενούνται» μέσα σε ένα ΔΑΣΟΣ.
Τάκης Μηλιός
Υπεύθυνος της «Εθελοντικής Πρωτοβουλίας Δάσους Συγγρού»
