Τον γνωρίσαμε ως θεατρολόγο, σκηνοθέτη, κριτικό κινηματογράφου (μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. & Ε.Α.Κ.) και παρουσιαστή εκπομπών με θέμα την τέχνη γενικότερα και του κινηματογράφου ειδικότερα. Τώρα μας ξαφνιάζει ευχάριστα, με την είσοδό του στο χώρο της πολιτικής ως υποψήφιος με το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη. Αναφερόμαστε στο Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο, μια ανήσυχη και πολυσχιδή προσωπικότητα, γεγονός που αποδεικνύεται και από τη σύντομη συζήτηση που είχαμε μαζί του.
Συνέντευξη: Άγγελος Πολύδωρος
Γιατί συνταχθήκατε με το ΜέΡΑ25;
Στο ΜέΡΑ25 η πολυφωνία δεν είναι όχλος. Ο διάλογος είναι το βασικό εργαλείο. Όλοι όσοι ανήκουμε στο Diem25 – υποψήφιοι ή μη – προτείνουμε λύσεις ή γνωστοποιούμε τις σκέψεις μας σε πλήρη ελευθερία. Μέχρι τώρα δεν είχα βρει ένα πλαίσιο που προγραμματικά να με εκφράζει σε μεγάλο βαθμό και την ίδια στιγμή να μου επιτρέπει να εκφράζομαι ελεύθερα και να εξελίσσομαι.
Κάποιοι θα πουν ότι είναι ένα ακόμα ευκαιριακό κόμμα.
Και εγώ θα διαφωνήσω με αυτό. Το ΜέΡΑ25 έχει μοναδικά χαρακτηριστικά όπως το ευρωπαϊκό του άνοιγμα σε μορφή κινήματος, αλλά και η κομματική μορφή που έχει στην Ελλάδα, η οποία στηρίζεται στον πλουραλισμό. Επίσης το ότι έχει ημερομηνία λήξης το 2025, σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης των στόχων του, σημαίνει πως δεν σκοπεύει να ανακυκλώνει τον εαυτό του για μια θέση στα έδρανα της Βουλής. Τουλάχιστον σπάνιο είναι επίσης το γεγονός ότι προτείνει συγκεκριμένα σενάρια κατά της φτώχειας και υπέρ των ανθρώπων. Επίσης έχει συγκεκριμένες προτάσεις για πράσινη μετάβαση, όπως και για την ίδρυση Διαβουλευτικών Συμβουλίων Κληρωτών και Εκλεγμένων Πολιτών για θέματα μορφωτικής μεταρρύθμισης, για τον δημοκρατικό έλεγχο των ΜΜΕ, την πολιτική για τον πολιτισμό και την περιφερειακή και δημοτική ανάπτυξης. Επομένως το ΜέΡΑ25 δεν είναι ένα ακόμα ευκαιριακό κόμμα. Είναι ένα μοναδικό εγχείρημα που είναι γέννημα της ιστορικής, κοινωνικής συγκυρίας και αρθρώνει λόγο πάνω στα κρίσιμα ζητήματα της εποχής.
Σας έχουμε γνωρίσει μέσα από τις αποκλειστικές συνεντεύξεις και τη σχέση σας με τον πολιτισμό. Αν έπρεπε να κάνετε μια πρώτη δράση χωρίς πραγματικό κόστος που θα αποδείκνυε έμπρακτα το ενδιαφέρον σας για την παιδεία, τα κοινά και την τέχνη, τι θα επιλέγατε να κάνετε;
Θα άνοιγα τους χώρους πολιτισμού. Θεωρώ ανεπίτρεπτο τα μουσεία μας να μην παρέχουν τουλάχιστον μια μέρα την εβδομάδα ή έστω κάποιες ώρες ανοιχτές τις πύλες τους για το κοινό με δωρεάν είσοδο. Αυτό συμβαίνει στη Μεγάλη Βρετανία όπως και την Ισπανία, στα σημαντικότερα μουσεία που αποτελούν κρατικά μνημεία. Πρέπει να αποκτήσουμε άλλη, στενότερη σχέση με τα μνημεία και την ιστορία μας. Να κάνουμε τον κόσμο να τα αγαπήσει ενεργά. Και τα σχολεία πρέπει να μπουν μέσα στα μουσεία, όχι τα σχολεία να μοιάζουν με μουσεία. Είναι ένα από τα βήματα – μάλλον το απλούστερο – για να ξαναβρεί την ουσιαστική του υπόσταση το ελληνικό σχολείο.
Η πολιτική είναι ένας χώρος που μπορεί να συγκρουστεί με τον πολιτισμό και την παιδεία…
Ή και να τις αναβαθμίσει. Η σύγκρουση δεν είναι κατ’ ανάγκη αντιπαραγωγική. Οι μεγάλοι δημιουργοί μέσα από εσωτερικές συγκρούσεις ή εξωγενείς καταστάσεις μας έδωσαν τα καλύτερα έργα τους, τη δική τους πρόταση για τον κόσμο. Eεξάλλου η ίδια η τέχνη ασκεί πολιτική – είναι πολιτική. Είτε στρατευμένη είτε όχι. Την ίδια στιγμή, τέχνη χωρίς παιδεία μόνο συμπτωματικά εμφανίζεται και παιδεία που δεν στηρίζεται στον πολιτισμό είναι κάτι άλλο- τεχνική εκπαίδευση και κατάρτιση, πάντως παιδεία όχι. Τελικά, πολιτική, τέχνη, παιδεία και πολιτισμός είναι συγκοινωνούντα δοχεία.
Ο Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος είναι υποψήφιος βουλευτής στον Βόρειο Τομέα με το κόμμα «ΜέΡΑ 25».
