Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα.
Το βιβλίο αυτό είναι η περιπέτεια ενός ανθρώπου ,που τον αλέθουν οι μύλοι της Ιστορίας καθώς ταλανίζεται μεταξύ ενσωμάτωσης και εξέγερσης.
Εκδομένο το 1952, σε μια οριακή περίοδο για την αμερικανική κοινωνία, κατά τη διάρκεια της οποίας η χώρα βίωνε δραματικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, το μυθιστόρημα του Ραλφ Έλισον αφηγείται τις περιπέτειες του ανώνυμου Αφροαμερικανού ήρωα, που υπερβαίνουν κατά πολύ την ιστορία ενός απλού ανθρώπου.
«Είμαι ένας αόρατος άνθρωπος. Όχι δεν είμαι φάντασμα από εκείνα που στοίχειωναν τον Έντγκαρ Άλαν Πόε, ούτε είμαι κανένα από εκείνα τα εκτοπλάσματα του Χόλιγουντ . Είμαι ένας υπαρκτός άνθρωπος , ένας άνθρωπος με σάρκα και οστά, με ίνες και υγρά -και μπορώ μάλιστα να υποστηρίξω πως διαθέτω και μυαλό. Είμαι αόρατος απλώς επειδή οι άνθρωποι αρνούνται να με δουν. Όπως οι ασώματες κεφαλές που βλέπετε καμιά φορά στο τσίρκο, είναι σαν να με περιβάλλουν παραμορφωτικοί καθρέφτες. Όσοι με πλησιάζουν βλέπουν μόνο όσα με περιβάλλουν, τον εαυτό τους ή θραύσματα της φαντασίας τους-για την ακρίβεια , βλέπουν τα πάντα και τους πάντες εκτός από εμένα. Ούτε έγινα αόρατος λόγω κάποιου βιοχημικού ατυχήματος που συνέβη στην επιδερμίδα μου…».
Επινοώντας ως χαρακτηριστική ιδιότητα του μαύρου ήρωά του την αορατότητα, ο συγγραφέας επιδιώκει να κάνει ορατή τη μαύρη φυλή στην Αμερική!
Ο ανώνυμος μαύρος ήρωας κερδίζει μια υποτροφία σε ένα κολέγιο σε μια μικρή πόλη του Νότου. Είναι καλός φοιτητής, πολύ καλός ρήτορας και πιστεύει στη σκληρή δουλειά, στην πρόοδο, στη δράση και είναι υπέρ της κοινωνίας. Όταν όμως ο λευκός κ. Νόρτον, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και χρηματοδότης του κολεγίου, επισκέπτεται το ίδρυμα, θα ανατεθεί σε αυτόν τον νεαρό να τον ξεναγήσει. Ο κ. Νόρτον ανακαλύπτει μέσα από ένα σουρεαλιστικό ταξίδι – στροβίλισμα, τις φτωχογειτονιές των μαύρων, γνωρίζει τον μαύρο Τρούμπλαντ, που έχει βιάσει την κόρη του, μπαίνει στο κακόφημο μπαρ Γκόλντεν Ντέι, όπου συχνάζουν βετεράνοι και πόρνες. Τότε ο νεαρός ήρωας αποβάλλεται από τον Διευθυντή του κολεγίου δρ Μπλέντσο, διότι με αυτά που είδε και δεν έπρεπε να δει ο λευκός χρηματοδότης, σοκαρίστηκε και αρρώστησε.
