Έτσι άρχισε για την συγγραφέα η χρονιά της μαγικής σκέψης...»
Όπως αντιλαμβάνεται εκ των υστέρων , υιοθετεί συμπεριφορές που ενδόμυχα πιστεύει πως θα βοηθήσουν να επανέλθει ο σύζυγός της παρόλο που γνωρίζει αναμφίβολα ότι είναι νεκρός, παρόλο που ίδια είχε δώσει εντολή για την νεκροτομή και για την διαδικασία της αποτέφρωσης.
Η ζωή δε φοβάται το θάνατο, τον αγκαλιάζει, τον αποτιμά και τον υπερβαίνει με τη συνδρομή της μνήμης. Η ελεγεία της απώλειας και του πένθους μετατρέπεται σε κατάφαση της συνέχειας και του μέλλοντος και η εμπειρία της Ντίντιον, απέριττη και συγκλονιστική, είναι στο βάθος της η ιστορία του αιώνιου ανθρώπου.
«…Ξέρω γιατί προσπαθούμε τους νεκρούς να τους κρατήσουμε ζωντανούς: προσπαθούμε να τους κρατήσουμε ζωντανούς για να τους κρατήσουμε κοντά μας.
Ξέρω επίσης ότι αν είναι να συνεχίσουμε κι εμείς τη ζωή μας, έρχεται κάποια στιγμή κατά την οποία πρέπει να αποκοπούμε από τους νεκρούς , να τους αφήσουμε να φύγουν, να τους κρατήσουμε νεκρούς.
Να τους αφήσουμε να γίνουν η φωτογραφία στο τραπέζι.
Να τους αφήσουμε να φύγουν στο νερό…»
«Η χρονιά της μαγικής σκέψης» είναι μια ακριβής, ειλικρινής και διεισδυτική εξιστόρηση προσωπικής φρίκης και θρήνου, είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη δύναμη και στη θέληση για ζωή , είναι παράλληλα ένας φόρος τιμής σε ένα εκπληκτικό γάμο.
Πρόκειται για Αριστούργημα.
Η Τζόαν Ντίντιον γεννήθηκε στην Καλιφόρνια και ζει στη Νέα Υόρκη. Έχει γράψει 5 μυθιστορήματα και 8 βιβλία δοκιμιακού ή δημοσιογραφικού περιεχομένου.
Άλλα έργα της είναι: «Παίξ΄το όπως πάει», «Το τελευταίο πράγμα που ήθελε αυτός», «Ένα βιβλίο για κοινή προσευχή». «Δημοκρατία» κ.α.
Κώστας Τραχανάς
