Της Κατερίνας Φραγκουλάκη
Στη σκηνή του θεάτρου ΑΥΛΑΙΑ – ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑΣ, η παράσταση: »Ο παρουσιαστής», που το κείμενο υπογράφει ο Μάνος Κουκουβιός και τη σκηνοθεσία ο Νίκος Ιωαννίδης κλέβει δικαιολογημένα τις εντυπώσεις.
Επι σκηνής οι: Δημήτρης Χαβρές, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Γιάννης Γκρέζιος, Κατερίνα Αντζουλάτου, Κώστας Μελισσάς, Αναστασία Ζούλια.
Πόσο καλά γνωρίζουμε τελικά τους ανθρώπους που βλέπουμε καθημερινά;
Ο «Παρουσιαστής», εκτυλίσσεται στο πλατό μιας από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές της χώρας. Μιας εκπομπής όπου οι καλεσμένοι μοιράζονται δημόσια τις πιο προσωπικές τους ιστορίες και εκατομμύρια τηλεθεατές πιστεύουν πως βλέπουν την αλήθεια.
Μέχρι που ο τηλεοπτικός χρόνος σταματά….
Και πρωταγωνιστεί η αλήθεια. Μια αλήθεια που ο καθένας κρύβει μέσα του και θα πρέπει να βγει στην επιφάνεια…ή καλύτερα, επιβάλλεται να βγει στην επιφάνεια.
Ο Μάνος Κουκουβιός υπογράφει ένα εξαιρετικά επιτυχημένο κείμενο, που σίγουρα αγγίζει και τις τελευταίες ευαίσθητες χορδές μας. Εμπνευσμένο -θαρρώ, ένιωσα- από τον σύγχρονο τρόπο ζωής, εκείνο της ταχύτητας, της εικόνας, του «φαίνεσθαι», των γρήγορων εντυπώσεων, των likes, της έλλειψης εμπιστοσύνης στον συνάνθρωπο, στην εσωτερική και προσωπική μοναξιά, στην δύναμη των ΜΜΕ, στα χαμένα όνειρα του παρελθόντος, στην έλλειψη ψυχικής ευγένειας, ο Μάνος Κουκουβιός, χαρίζει στο κοινό μια γραφή αξιόλογη με βαθιά νοήματα που σίγουρα μετά την παράσταση θα κουβαλάει -επιτρέψτε μου την περιγραφή- για καιρό μέσα του.
Πόσο καλά άραγε γνωρίζουμε τον κύκλο των ανθρώπων που μας περικλείει; ή πόσο καλά άραγε γνωρίζουμε τον ίδιος μας τον εαυτό; Τι αντικρίζουμε στον καθρέφτη μας κάθε μέρα και πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει στη ζωή, στην κοινωνικοποίησή μας η σχέση που έχουμε δημιουργήσει με το βαθύτερο εγώ μας, τον εσωτερικό μας κόσμο… Τι περιμένουμε από τους άλλους; ή μήπως περιμένουμε όλα αυτά που εμείς δεν μπορέσαμε να δώσουμε, να προσφέρουμε στον ίδιο μας τον εαυτό. Καλλιεργεί ο σύγχρονος άνθρωπος τη ψυχή του; ή εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι η εικόνα του και τα καλά σχόλια των άλλων;
Και πόσο η εποχή αυτή της ταχύτητας, των γρήγορων ρυθμών και του εντυπωσιασμού, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερο χάσμα στη σχέση άνδρα- γυναίκα, στην ίδια τη μικρή κοινωνία που ονομάζεται οικογένεια.
Ποια προβλήματα δημιουργεί η έλλειψη επικοινωνίας, ο στόχος της νίκης του «ΕΓΩ» μας…
Και κατά πόσο η δύναμη των ΜΜΕ, της πληροφορίας που δίδουν, εισβάλλει στον ψυχισμό των τηλεθεατών.
Η παράσταση, νιώθω, με τρόπο έξυπνο, άλλες φορές διασκεδαστικό και άλλες βαθιά στοχαστικό απαντάει και μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα δυναμικό.
Ο Νίκος Ιωαννίδης, κατευθύνει τους ηθοποιούς με μοναδική μαεστρία. Καθώς αναμετριέται- σκηνοθετικά- με πολλές και διαφορετικές προσωπικότητες παραδίδει στο κοινό ένα μοναδικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που ξεχωρίζει για την ποιότητά του. Δημιουργώντας μια τάση διάδρασης με το κοινό, ο κύριος Ιωαννίδης αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, οι θεατές να αποφασίσουν μόνοι τους, ποια τελικά είναι η προσωπικότητα των ανθρώπων που ενσαρκώνουν τους ρόλους. Να ταυτιστούν ή και να διαφωνήσουν. Σε αυτο το σημείο θα ήθελα να τονίσω πως, ο τρόπος με τον οποίο σκηνοθετεί, αισθάνθηκα πολλές φορές να με ανεβάζει στη σκηνή θέλοντας να έχω κι εγώ λόγο σε αυτή την παράσταση. Ο Νίκος Ιωαννίδης σκηνοθετεί μια σύγχρονη παράσταση, τροφή για σκέψη που σίγουρα το κοινό θα πρέπει να δει.
Οι ηθοποιοί, επί σκηνής, αφήνονται ολοκληρωτικά. Ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους με τρόπο σαν να εξομολογούνται μια προσωπική τους ιστορία… Με λίγα λόγια, ταυτίζονται απόλυτα με τον ήρωα που ενσρακώνουν. Απευθύνονται με τρόπο μαγικό στο κοινό και ένιωσα να συνομιλούν μαζί του. Χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά τους μέσα.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Δημήτρης Χαβρές, με συγκινεί βαθιά. Δυναμικός και συνάμα εύθραστος. Κοινωνικός και συνάμα απόμακρος. Στην παρουσία του- θαρρώ- να αντικατοπτρίζεται η εικόνα μιας ολόκληρης εποχής, μιας ολόκληρης κοινωνίας. Εκείνης της κοινωνίας που νιώθει την απόλυτη μοναξιά και την ίδια στιγμή διψάει για αγάπη και αλληλεγγύη. Ανθρώπων που ζητούν την αναγνώριση και την ίδια στιγμή το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προσωπική τους καταξίωση, μη βλέποντας γύρω τους έναν ολόκληρο κοινωνικό ιστό, ξεχνώντας την έννοια της αλυσίδας. Μιας κοινωνίας που δεν λέει να βγει από τα κουτάκια της σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, ενώ την ίδια στιγμή ενδιαφέρεται για τα χιλιάδες likes στα social media και τη συνέχεια της δικής τους ζωής και πορείας στα πρόσωπα άλλων ανθρώπων.
Ο Δημήτρης Χαβρές καταθέτει τον εαυτό του επί σκηνής. Δίνεται ολοκληρωτικά. Μας καλεί στον δικό του κόσμο, μας κοιτάει στα μάτια και μας καλεί να σκεφτούμε. Δικαιολογημένο το θερμό χειροκρότημα που εισπράττει από το κοινό. Στην ερμηνεία του θα βρείτε σίγουρα στιγμές της καθημερινότητας σας.
Μια παράσταση που σας προτείνω, σίγουρα, χωρίς δεύτερη σκέψη.
