Μία μεγάλη και επιτυχημένη πορεία στα νεοελληνικά γράμματα σημειώνει και η χαρισματική γραφή του Κ.Ι. Βαλαβάνη στο νέο του ποιητικό βιβλίο με τίτλο «Αφίμωσε τη φωνή σου» και υπότιτλο «Αυτός είμαι-φτύστε με». Σπάνια θα μπορούσε ο φίλος της ποίησης να συναντήσει ποιητή διαμαρτυρόμενο για τη μανιακή παραφρόνηση, που έχει πληγώσει την υπεροψία της λογικής.
Γράφει ο Δημήτρης Μασούρης
Ο ποιητής, μυσταγωγηθείς μέσα στα νάματα της Ορθόδοξης φιλοσοφίας, μαστιγώνεται, θρηνεί και οδύρεται, διαμαρτυρόμενος για τις στιγμές ηττοπάθειάς του, που τον υποχρεώνει ο κοινωνικός περίγυρος. Αναζητεί μέσα του τον Άνθρωπο και επιδιώκει να ουσιωθεί στην οντολογική γνώση του Θεού, γιατί στους αλλοτριωμένους καιρούς μας χάθηκε η ανθρωπιά και η παιδική αθωότητα.
Τα θέματα στην ποίηση του Κ.Ι. Βαλαβάνη απηχούν τη σύγχρονη ζωή, που σφυροκοπείται ανηλεώς από τα πολλαπλά προβλήματα. Ο ποιητής άλλοτε θεωρεί τον εαυτό του υπαίτιο για τα συμβαίνοντα, φταίχτη για τα δρώμενα ενάντια μάλιστα σ’ αυτούς, τους οποίους πωλούν ιδανικά, αξίες και εκποιούν πατρίδα σε θλιβερούς βαρβάρους και άλλοτε επιθυμεί ν’ αλλάξει ρότα, ν’ αναστήσει την προδομένη ιστορία και να έλθει αρωγός στην υπεράσπισή της. Πώς θα ξεπλύνουν αυτοί την ντροπή, που κάνουν με τα λάθη τους; Είναι υπαίτιοι.
Η συμμετοχή του ποιητή στις παγκόσμιες εξελίξεις γεμίζει από βαρυθυμία, αισθάνεται δύσθυμος, η δύσπνοια έρχεται ασφυκτική, ωθώντας τον σε άμεση έκφραση των βιωμάτων του. Και ο λόγος του κάνει ξεχωριστή την διατύπωση των νοημάτων του με στίχους παραδοσιακούς και ελεύθερους είτε ομοιοκατάληκτους είτε ανομοιοκατάληκτους πεζο-ποιητικούς, ελεύθερους.
Ο ποιητής μάς καθηλώνει με το φιλοσοφικό βάθος αυτών των νοημάτων, που κρύβονται πίσω από τις λέξεις, αλλά και με αυτές τις ίδιες τις λέξεις, που χρησιμοποιεί. Η γραπτή αναπαράσταση του λόγου είναι εντελώς πρωτότυπη, είναι εκφράσεις ψυχής με γλώσσα πυκνή, πλούσια, αβίαστη, πειθαρχημένη, ρεαλιστική, κινεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη ιδιαίτερα στα ζητήματα ανθρώπινης ύπαρξης, που αποπνέουν το ζόφο της καθημερινότητας. Μαχητικός, υπερασπιστής της Πατρίδας και της Ορθοδοξίας –άλλωστε το βιβλίο σ’ αυτόν τον ιδανικό κόσμο είναι αφιερωμένο– ιεροφαντεί, έχει το θάρρος να λέει την αλήθεια και να την προσφέρει σαν αντίδωρο της μυσταγωγίας του στον αναγνώστη.
Διαπίστωσα μια παρήχηση της φωνής του πάνω στα γράμματα Φ και Σ. «Αφίμωσε τη φωνή σου – Αυτός είμαι φτύστε με». Αλλά είναι δυνατόν να βάλει κανείς φίμωτρο στην έκφραση του φεραιικού «όποιος συλλογάται ελεύθερα συλλογάται σωστά»; Ο ποιητής εδώ προκαλεί και προσκαλεί σε ελεύθερη έκφραση σκέψης και λόγου τον αναγνώστη. Γίνεται άνεμος ριπαίος, θυελλώδης, καταιγιστικός, που περνάει πάνω από τις στέγες μας, πάνω από τα κεφάλια μας. Αλλά ποιος άνεμος αποσαθρώνει τις οικοδομημένες με τεχνάσματα χαμοκέλες της κοινωνικής αναξιοπρέπειας;
Αυτομαστιγωνόμενος ο ποιητής, ο αποδεχόμενος εκών–άκων τα σφάλματα των άλλων, αίρων αυτά, διερωτάται πως· – δεν ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει στην αλήθεια,
το μύθο τον γνωρίζουμε, φόβος «κρατά τα έρημα»
το πού το παν’ οι πρόστυχοι μ’ αυτά τους τα τερτίπια;-(σ.46)
Μήπως στη σύγχρονη ζωή μας δεν υποκύπτουμε στο χορό, που υπαγορεύει το μαστίγιο του δυνατού; Και μήπως δεν πιεζόμαστε, αυτομαστιγωνόμενοι; Το μαστίγιο δεν αφήνει ίχνη πάνω μας;
Ο ποιητικός λόγος αρμολογείται με όμορφες αντιθέσεις σε σημεία του λόγου, που δένουν απόλυτα, όπως: παραδεκτές-απαράδεκτες (σ.13), άτολμη τόλμη (σ.23), γνώση άγνωμη (σ.55), κ.ά., που σε οδηγούν ν’ ανακαλέσεις στη μνήμη σου διάσημες αντιθέσεις άλλες παλαιών και νέων ποιητών από το πλήθος της όλης λογοτεχνίας μας. Άλλοτε γίνεται σαρκαστικός (σ.29) και μπουχτισμένος από αϊδανική παιδεία (σ.32).
Θαυμάζει κανείς τον πολύπλευρο νοηματικό λόγο αλλά και το βάθος της αγάπης προς τον άνθρωπο. Αφειδώλευτα παρέχονται πλούσιες γνώσεις από τον ποιητή και αβίαστα καταχωρίζονται στο πνευματικό δυναμικό του. Σε 26 τόμους των 500 σελίδων περίπου ανέρχονται αυτοτελείς συλλογές διηγημάτων, ποιημάτων, παιδαγωγικών, κριτικών, εικαστικών εργογραφικών δοκιμίων, θεάτρου κ.λ.π. Ο πολυγραφότατος συγγραφέας διευθύνει και εκδίδει και τη διμηνιαία περιοδική έκδοση «Κριτική λόγου και τέχνης θέσεων και απόψεων» με εξαιρετική επιτυχία. Ο κ. Βαλαβάνης είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, που εκφράζει την εποχή του, γιατί γίνεται πανθομολογούμενα ο κατεξοχήν ψυχολόγος και ερμηνευτής της. Άμποτε να είχαμε τέτοιους ελευθερόφρονες και αδέσμευτους ποιητές.
