Πότε συσσωρεύτηκε το δημόσιο χρέος;
Το χρέος αυξήθηκε ραγδαία κατά τη δεκαετία του 1980 και συνέχισε να αυξάνεται, με μικρότερο ρυθμό, κατά τις δεκαετίες του 1990 και 2000.
Πώς επηρεάστηκε η οικονομία από το δημόσιο χρέος;
Το χρέος προκάλεσε μείωση των παραγωγικών επενδύσεων και αύξηση της κατανάλωσης.
Γιατί είναι υπερχρεωμένη η Ελλάδα στους ξένους;
Διότι οι Έλληνες πολίτες κατανάλωναν πέραν των δυνατοτήτων τους, με χρήματα που δανειζόταν η κυβέρνησή τους από το εξωτερικό.
Τα παραπάνω συνοψίζουν ξεκάθαρα τα κύρια χαρακτηριστικά της Κρίσης. Η Ελλάδα μπορούσε να συνεχίσει να εισάγει περισσότερα από όσα εξήγε, μόνο και μόνο επειδή δανειζόταν από τους ξένους.
Κανένας Έλληνας βουλευτής ή ανώτερος λειτουργός δεν έχει λογοδοτήσει για τα ψεύτικά δημοσιονομικά στοιχεία που οδήγησαν στην αποδοχή της χώρας στο ενιαίο νόμισμα, ούτε επειδή ήταν δέκτης των δωροδοκιών που αποκάλυψε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ. Κάποιοι επιχειρηματίες οδηγήθηκαν με χειροπέδες στο τμήμα, αλλά κανένας πολιτικός (αν εξαιρέσουμε τον Α. Τσοχατζόπουλο).
Η Ελλάδα ήταν μια οικονομία με χαμηλή φορολόγηση και χαμηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες, που τα προβλήματά της καλύπτονταν από τα ταμεία συνοχής της ΕΕ, το δανεισμό από την αγορά ομολόγων και τη φυγή στο εξωτερικό των ευφυών εκείνων Ελλήνων που θα μπορούσαν να στηρίξουν την αξιοκρατία. Η Ελλάδα ήταν από την αρχή ένα μη βιώσιμο «αεροπλανάκι». Το μοναδικό ερώτημα είναι γιατί άργησε τόσο πολύ να καταρρεύσει ;
Τελικά πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι η δημιουργία του ευρώ εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των μεγάλων βιομηχανιών και τραπεζικών συμφερόντων της Ευρώπης , που είναι συνυφασμένα με την ιμπεριαλιστική κυριαρχία της Γερμανίας στην Ε.Ε.
Η ΟΝΕ ασκεί τεράστιες πιέσεις στη μισθωτή εργασία και έχει δημιουργήσει νέα αντίθεση κέντρου – περιφέρειας.
Η στρατηγική επιλογή της Ε.Ε. ήταν τελικά η επιβολή της λιτότητας που θα μεταφέρει το κόστος της Κρίσης στη μισθωτή εργασία , αλλά και στα κράτη της περιφέρειας. Η πολιτική αυτή είναι αδύνατον να συνεχιστεί σε βάθος χρόνου και πως το σπάσιμο της ΟΝΕ με τη σημερινή της μορφή είναι θέμα χρόνου.
Οι πυλώνες στους οποίους στηριζόταν το ευρώ, έχουν πλέον γκρεμιστεί….
Κάποτε, ο Τόμας Τζέφερσον παρατήρησε: «Όταν ο λαός φοβάται την κυβέρνηση, έχουμε τυραννία. Όταν η κυβέρνηση φοβάται τον λαό, έχουμε ελευθερία». Όμως, μάλλον δεν είχε υπόψη του τη μοναδική περίπτωση της Ελλάδας όπου καμία πλευρά δεν φοβάται την άλλη, καθεμία λειτουργεί καιροσκοπικά και πλήθος αντίθετα ιδιοτελή συμφέροντα βρίσκονται σε συνεχή σύγκρουση. Είτε καταλήξουμε στη «νέα δραχμή» είτε όχι, το βασικό πρόβλημα είναι ότι προς το παρόν παραμένει στην εξουσία η ίδια ελίτ που μας οδήγησε στην οικονομική κρίση και τη διεθνή ταπείνωση. Η πολιτική σκηνή και η κυβέρνηση είχαν καταληφθεί από ομάδες ειδικών συμφερόντων. Αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί αν δεν το επέτρεπαν οι μεσαίες τάξεις, είτε εκούσια είτε λόγω αδιαφορίας. Όπως είπε ο Πλάτων: «Το τίμημα της απάθειας για τα κοινά είναι ο εξουσιασμός από κακούς άνδρες».
Στην Ελλάδα υπάρχουν άτομα που αντιλαμβάνονται τι πρέπει να γίνει, όπως υπάρχουν και άλλα που θέλουν να μπλοκάρουν τις μεταρρυθμίσεις. Ίσως πρέπει να διαλέξουμε προσεκτικά τους σωτήρες μας. Αν θέσουν τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις ως όρο για παροχή στήριξης, αυτό μπορεί να είναι ένα πρόσθετο καλό.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί…
———————
Ο Ιάσων Μανωλόπουλος είναι συνιδρυτής και γενικός διευθυντής Επενδύσεων του Dromeus Capital, μιας εταιρείας διαχείριση Κεφαλαίων, στην οποία περιλαμβάνει και ένα hedge fund που δραστηριοποιείται κυρίως στις αναδυόμενες αγορές. Διαθέτει περισσότερα από 10 χρόνια εργασιακή εμπειρία στις αναδυόμενες αγορές, τόσο σε επενδυτικές τράπεζες όσο και σε διαχειριστές κεφαλαίων. Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα The Times της Μεγάλης Βρετανίας.
Κώστας Τραχανάς
