Το Cine- Δράση συνεχίζει τις προβολές του την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στις 20.15 στο ΤΥΠΕΤ (Υμηττού και Πλαταιών) με την ταινία «Μέσα στις φλόγες» του Denis Villeneuve.
Ο σκηνοθέτης μεταφέρει στην οθόνη με πολιτική τόλμη και λυρική γραφή, το θεατρικό έργο του Καναδού, λιβανέζικης καταγωγής, Wajdi Mouawad, ισορροπώντας επιδέξια ανάμεσα στο οικογενειακό δράμα και το μελό, τις πολιτικές αναφορές και την αντιπολεμική κριτική, το θρίλερ μυστηρίου και την αρχαία ελληνική τραγωδία δημιουργώντας ταυτόχρονα το χρονικό μιας από τις πλέον πολύπαθες περιοχές της γης, τουλάχιστον για τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Ανοίγοντας με το εξαιρετικό κομμάτι των Radiohead «You and Whose Army?» το φιλμ καθηλώνει το θεατή από τις πρώτες εικόνες.
H υπόθεση
Στο Μόντρεαλ, μετά τον θάνατο της Nawal (Lubna Azabal), τα δίδυμα τέκνα της, η Jeanne (Melissa Desormeaux-Poulin) και ο Simon (Maxim Gaudette) καλούνται στο γραφείο του εργοδότη της στον οποίο εργαζόταν τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, από όταν είχε καταφύγει στον Καναδά για να ξεφύγει από τη θρησκευτική βία, την οργή και τις συγκρούσεις που μάστιζαν τη χώρα της. Τα όσα έζησε εκεί δημιούργησαν στη γυναίκα την πεποίθηση ότι είναι παράλογο και μάταιο να μισείς τους άλλους λόγω της θρησκείας τους. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν επιλέγουν τις θρησκείες τους, άλλοι τους τις επιβάλλουν εκ γενετής. Ούτε αυτό, ούτε το τυχαίο γεγονός του τόπου γέννησης μπορεί να αποτελούν αιτία μίσους», ισχυρίζεται. Στο γραφείο του εργοδότη τους περιμένουν δύο γράμματα, ένα για τον καθένα. Η Jeanne καλείται να παραδώσει το δικό της στον πατέρα τους που δεν γνώρισαν ποτέ και πίστευαν ότι έχει πεθάνει και ο Simon το δικό του σε έναν αδελφό που δεν ήξεραν ότι είχαν. Κάτω από το βάρος αυτής της αινιγματικής κληρονομιάς, η Jeanne πιστεύει ότι θα βρει την απάντηση για την ανεξήγητη σιωπή της μητέρας της την τελευταία περίοδο της ζωής της και αποφασίζει να ταξιδέψει στη Μέση Ανατολή. Ο Simon δεν συγκινείται από τα μεταθανάτια παιχνίδια, όπως λέει, που παίζει η μητέρα του, αλλά η αγάπη για την αδερφή του είναι τόσο δυνατή που σύντομα τον σπρώχνει στο πλευρό της συνοδευόμενο από το γηραιό συμβολαιογράφο-εργοδότη της.
Κάπου στη γη των προγόνων τους, σε μια χώρα η οποία δεν κατονομάζεται αλλά μάλλον είναι ο Λίβανος, οι ήρωες μας περιπλανιούνται ανάμεσα σε συντρίμμια θανάτου και βίας αναζητώντας την ταυτότητα τους, απαντήσεις σε καυτά ερωτήματα και κάθαρση. Σιγά-σιγά τα δίδυμα συγκεντρώνουν τα κομμάτια της ιστορίας, και ενώνοντας τα συναντιόνται με την αλήθεια για τη μοίρα μιας γυναίκας πολύ διαφορετικής από εκείνη που γνώριζαν ως μητέρα τους και μιας εικόνας ασύμβατης για αυτήν που πίστευαν ως πραγματικότητα τους. Όσο ο τόπος καταγωγής τους βυθιζόταν στις φλόγες ενός εμφυλίου πολέμου, αυτά μεγάλωναν σε ειρηνικές συνθήκες, με ηρεμία και υλική ευημερία, τώρα πρέπει να παραδεχθούν ότι τα γεγονότα σε αυτή την μακρινή περιοχή βρίσκονταν πιο κοντά τους από όσο μπορούσαν να φανταστούν. Μέσα από αναδρομές στο παρελθόν, που πυροδοτούνται από τις συναντήσεις και τις συζητήσεις της Jeanne, μαθαίνουμε για τα πρώτα χρόνια της ζωής της Nawal. Γεννημένη Χριστιανή, ερωτεύτηκε Μουσουλμάνο, γεγονός αδιανόητο για εκείνη την εποχή που την οδήγησε σε μια ρομαντική, θρησκευτική και πολιτική οδύσσεια και την έσπρωξε σε αδιανόητες ενέργειες. Μέσα από την πυρκαγιά του τίτλου, σμιλεύτηκε η αποφασιστικότητά της να εκδικηθεί τα είδωλα της ιδεολογίας που χώρισαν τη χώρα της στα δυο και μετατράπηκε σε γυναίκα με τραγική ιστορία. Δεν ήταν η μόνη, και άλλοι έκαναν το αδιανόητο. Άνθρωποι που δεν ήταν δολοφόνοι σκότωναν άλλους και το δικαιολογούσαν. Και όταν πέθαναν αρκετοί, δεν χρειαζόταν πλέον το άλλοθι της θρησκείας, αρκούσε η επιδίωξη προσωπικής ή φυλετικής εκδίκησης για να συνεχίζεται το λουτρό αίματος. Η βία ανάμεσα σε φανατικούς συνεχίστηκε και ο σκηνοθέτης είναι ιδιαίτερα ανατριχιαστικός όταν δείχνει νεαρούς εφήβους με τουφέκια, να σκοτώνουν άλλους της ηλικίας τους. Ούτε ο θύτης ούτε το θύμα ήταν αρκετά ώριμοι ώστε να κατανοούν τη σημασία της ζωής.
Η σκηνοθεσία
Το σενάριο του Denis Villeneuve, ενός από τα μεγαλύτερα σκηνοθετικά κεφάλαια του Καναδά, και το προσωπικό του ύφος διαμορφώνουν τη δράση με τέτοιο τρόπο που ξεκαθαρίζει θολά γεγονότα. Ο δημιουργός χειρίζεται με σπάνια συναισθηματική μεστότητα, πολιτική τόλμη και αλληγορική γραφή μια περίπλοκη και απαιτητική αφήγηση όπου το οικογενειακό μπλέκεται με το εθνικό, το προσωπικό με το πολιτικό, η Ιστορία με την τραγωδία των αδελφοκτονιών, του ατέλειωτου κύκλου αίματος, του μίσους που γεννά μίσος και των κρυφών ή φανερών τραυμάτων που δύσκολα επουλώνονται. Ο τρόπος δε όπου με κρυπτικούς διαλόγους, αποκαλύπτει το σοκαριστικό μυστικό της βασικής ηρωίδας του, στο εκπληκτικό τέλος της ταινίας, είναι άψογος. Δεν είναι η αναζήτηση της λύσης και το σασπένς τα μοναδικά στοιχεία τα οποία κερδίζουν το ενδιαφέρον του θεατή, ούτε η Μέση Ανατολή, ως σκηνικό προσδίδει στην ταινία μια σύγχρονη αίσθηση μέσα από σκηνές μάχης και βίας συνοπτικές και ανελέητες. Είναι και το γεγονός ότι η ιστορία της μητέρας μπλέκεται αριστοτεχνικά με το ταξίδι επιστροφής των παιδιών της στη χώρα που δεν γνώριζαν και ούτε σκόπευαν να γνωρίσουν αν δε το επέβαλε η εντολή της. Η ερμηνεία της Lubna Azabal, η οποία υποδύεται τον Nawal σε διάφορες στιγμές της ζωής της είναι συναρπαστική και βοηθάει τον θεατή να αντιληφθεί με έναν σπλαχνικό τρόπο γιατί ενεργεί όπως ενεργεί στις συνθήκες που κληρονόμησε. Όσα έζησε ως συμμετέχουσα και μάρτυρας δεν αποτελούν κάποιο δυσάρεστο ιστορικό παράδοξο, ξένο προς την ιστορία της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένου και του φωτισμένου 20ου αιώνα. Είναι μια τυπική κατάσταση που συνοδεύεται από τεράστιες ανθρώπινες απώλειες και καταστροφές. Συχνά καταλήγουν στην εξόντωση των αντιπάλων και του άμαχου πληθυσμού και σε έλεγχο επί εδαφών, απαλλαγμένων από τους εχθρούς.
Εδώ το trailer: https://www.youtube.com/watch?v=0nycksytL1A&t=2s
Info
Καναδάς, Γαλλία, Δραματική, 2010. Διάρκεια: 130΄. Σκηνοθεσία: Denis Villeneuve Σενάριο: Denis Villeneuve, βασισμένο στο θεατρικό έργο τού Wajdi Mouawad. Πρωταγωνιστούν: Lubna Azabal, Melissa Desormeaux- Poulin, Maxim Gaudette, Remy Girard. Διεύθυνση φωτογραφίας: Andre Turpin
