Γράφει η Ελένη Κονιαρέλλη – Σιακή
Οικονοµολόγος – Συγγραφέας της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Ανοίγεις την τηλεόραση, και περιµένεις ν’ ακούσεις τις ειδήσεις της ηµέρας, εσωτερικού και εξωτερικού. Όµως η ώρα περνά γρήγορα κι εσύ εκεί κολληµένος, περιµένεις τα νέα, κι αντί για νέα ακούς παλιά και καινούργια σκάνδαλα, εγκλήµατα, παρανοµίες, διαφθορές, καταχρήσεις, µίζες… κι αναρωτιέσαι: «Μόνο κακά πράγµατα συµβαίνουν γύρω µου; Τίποτα καλό; Όλοι ή έστω οι περισσότεροι, όπως δείχνουν οι αριθµοί, παρανοµούν; Από τον τελευταίο πολίτη µέχρι τους κυβερνώντες; Την εξουσία; Κι αν είναι έτσι, γιατί είµαι ακόµα εδώ;
Ύστερα συνέρχεσαι και λες: «Και πού να πάω; Παντού είναι τα ίδια. Λίγο καλύτερα, λίγο χειρότερα… τι σηµασία έχει…»
Περισσότερο στεναχωριέσαι όταν µαθαίνεις για παρανοµίες των ανθρώπων εκείνων που ψήφισες για να σ΄εκπροσωπήσουν στη Βουλή, και τότε σκέπτεσαι: «Γιατί όλοι στην αρχή λένε τα ίδια µε σένα, θέλουν τα ίδια, υπόσχονται τα ίδια, προσδοκούν τα ίδια, αλλά στο τέλος τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δε βελτιώνεται; Γιατί ενώ οι σκέψεις όλων µας και τα ζητούµενά µας αφού είναι τόσο ίδια… Γιατί δεν «ταυτιζόµαστε» δε «συναντιόµαστε» πουθενά;».
Και τότε, µέσα σ΄αυτήν την απογοήτευση που σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι µε δυσπιστία για όλους και για όλα, αλλά… κυρίως για τις παρανοµίες και τα λάθη της εξουσίας… νάτος από τα βάθη των αιώνων φθάνει ο σοφός ∆ηµοσθένης… για να σου επιβεβαιώσει, ότι πολλά χρόνια πριν είχε συµβουλέψει µε τους Λόγους του, τους κυβερνώντες που παρανοµούσαν, και ταυτόχρονα είχε προειδοποιήσει τους πολίτες της χώρας, ότι οι συνέπειες αυτών των παρανοµιών, αργά ή γρήγορα θα έπεφταν επάνω τους.
∆ιαπιστώνεις ότι, απ’ το 350 π.Χ που έζησε ο ∆ηµοσθένης, ο σπουδαιότερος Λογογράφος και Αγορητής της Αρχαιότητας -έγραψε 34 ιδιωτικούς και 27 δηµόσιους Λόγους, και οι 15 ήταν ∆ηµηγορίες στην Εκκλησία του ∆ήµου- µέχρι σήµερα, δεν έχουν αλλάξει και πολύ τα πράγµατα ή µπορεί να έχουν γίνει και χειρότερα, κι ας έλεγε από τότε ο σοφός για τους κυβερνώντες που παρανοµούσαν τα εξής ( Κατά Αριστογείτονος Β παρ. 1 – 4):
«… Όλοι µας πρέπει να εµποδίζουµε αυτούς που παρανοµούν και µάλιστα αυτούς που είναι στην εξουσία και διαχειρίζονται τα κοινά, γιατί αν είναι φαύλοι, πολύ κακό θα κάνουν στην πόλη, ενώ αν είναι ενάρετοι πολύ θα ωφελήσουν. Έτσι και δώσετε σε πονηρούς ανθρώπους και περιφρονητές των νόµων την εξουσία, να περιµένετε εξάπαντος πολλά δεινά να πέσουν επάνω σας.
Όπως σ’ ένα καράβι που ταξιδεύει, αν κάποιος ναύτης κάµει κάτι στραβό, η ζηµιά είναι µικρή, αν όµως ο κυβερνήτης κάµει παρατιµονιά, τότε όλοι οι επιβάτες κινδυνεύουν. Το ίδιο και µε ό,τι στραβό κάµει ο ένας πολίτης, ο ίδιος κυρίως ζηµιώνεται, αλλά το κακό που κάνει ένας ηγέτης, το πληρώνουν ακριβά όλοι οι πολίτες». (Γιάννη Παυλάκη: «Η διαµόρφωση των Νόµων στην Αρχαία Ελλάδα»).
Πολύ σηµαντικά και διδακτικά τα λόγια του ∆ηµοσθένη, και είναι λυπηρό που δεν άλλαξαν καθόλου τις σκέψεις, τις επιδιώξεις και τις πράξεις των ανθρώπων που κυβερνούν αιώνες τώρα.
Και ακόµα πιο λυπηρό είναι, που σήµερα, ανοίγοντας την τηλεόραση άκουσα για νέα οικονοµικά σκάνδαλα, και είδα τη διαφθορά χαρούµενη και γελαστή, ντυµένη πολύχρωµα χαρτονοµίσµατα να φτεροκοπά από πάνω µας, κλείνοντας πονηρά το µάτι σχεδόν σε όλους µας, κυβερνώντες και µη!
