Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος
∆ηµοσιογράφος – ∆ηµοσιολόγος
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εµµανουέλ Μακρόν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν σε πολλά σηµεία βίους παράλληλους. Και οι δύο αντιµετωπίζουν µια θεαµατική πτώση της δηµοτικότητάς τους και της αξιοπιστίας τους.
Το ποσοστό εµπιστοσύνης του γαλλικού λαού προς τον Μακρόν βρίσκεται µεταξύ 17% και 21% (Σεπτέµβριος 2026) και στην Ελλάδα η εµπιστοσύνη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι στο 24% ενώ στα όσα είπε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη το 64% δεν πιστεύει ότι θα πραγµατοποιηθούν.
Το προσεχές έτος 2027 και για τους δύο είναι κοµβικό στην πολιτική τους ζωή. Ο Μακρόν συµπληρώνει τη δεύτερη προεδρική του θητεία και πλέον υποχρεωτικά τίθεται στο περιθώριο της πολιτικής και ο Κυριάκος Μητσοτάκης µετά τη δεύτερη θητεία του βρίσκεται προ βουλευτικών εκλογών µε δυσοίωνα µηνύµατα ως προς το αποτέλεσµά τους. Η οµοιότητα είναι σηµαντική ως προς την ιδεολογία τους. Ο Μακρόν αφού εργάστηκε ως σοσιαλιστής πλησίον του Προέδρου Ολάντ δήλωσε ότι έπαυσε να είναι µέλος του Σοσιαλιστικού Κόµµατος και κατασκεύασε ένα ανεξάρτητο κόµµα, µε τίτλο «Εµπρός»!
Θεώρησε τον εαυτό του «προοδευτικό» και ότι ανήκε στις «δηµοκρατικές δυνάµεις» και η ιδεολογία του ονοµάστηκε «µακρονισµός».
Συγκέντρωσε γύρω του πολιτικούς που ισχυρίζονταν ότι είναι οι µεν «δεξιοί», οι δε «κεντροαριστεροί», ή και «αριστεροί», αλλά όλοι ακολουθούν την «προοδευτική» πολιτική του Μακρόν, του µηδενισµού και ηδονισµού, αναµεµιγµένων µε στοιχεία της γαλλικής παράδοσης, της Γαλλικής Επανάστασης, και ενδιάµεσα, κάποια, ελάχιστα, της Χριστιανικής Γαλλίας.
Ενδεικτικά οι επιλεγέντες από τον Μακρόν πρωθυπουργοί ήσαν: ο Εντουάρ Φιλίπ – κεντροδεξιός, Γκαµπριέλ Ατάλ – βαπτίσθηκε από την Ελληνίδα µητέρα του Χριστιανός Ορθόδοξος, ο πατέρας του Εβραίος, ο ίδιος ανοικτά οµοφυλόφιλος και άπιστος, τώρα επιδιώκει να είναι υποψήφιος για την Προεδρία και να ανατρέψει όσα ο ίδιος επιτέλεσε επί Μακρόν, ο Μπρουνό Ρεταγιό υπήρξε υπουργός Εσωτερικών επί Μακρόν, αλλά ο ίδιος δηλώνει ότι ανήκει στη συντηρητική δεξιά (…), η Ελιζαµπέτ Μπορν – σοσιαλίστρια, ο Φρανσουά Μπαϊρού – υπουργός σε κυβερνήσεις της ∆εξιάς και πρωθυπουργός επί Προεδρίας Μακρόν, ο Σεµπαστιέν Λεκορνύ – δηλώνει δεξιός Γκωλικός (…), έχει δηλώσει ότι η οικογένεια είναι αυτή που συγκροτείται από γυναίκα και άνδρα, αλλά ψήφισε όλους τους Νόµους εναντίον της οικογένειας και είναι εκ των στενών συνεργατών του Μακρόν…
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διαµορφώσει ένα κόµµα, στο οποίο εµπεριέχονται στοιχεία συντηρητικά, ακροδεξιά, σοσιαλιστικά και σοσιαλδηµοκρατικά, όπως επίσης και συνεργάτες του οµοφυλόφιλους, µε αποφασιστική άποψη στην ιδεολογία και στην πορεία του κόµµατος.
Συνυπάρχουν στο Υπουργικό Συµβούλιο και ακολουθούν την πολιτική Μητσοτάκη οι Πιερρακάκης, Γεραπετρίτης, ∆αβάκης, Γεωργιάδης, ∆ήµας, Κεραµέως, Χρυσοχοΐδης, Φλωρίδης, Μενδώνη, Πλεύρης, Σκέρτσος, Τσακλόγλου… Μάλιστα το κυβερνών κόµµα συνεργάστηκε µε τα κόµµατα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς για να ψηφιστεί ο Νόµος για τον γάµο των οµοφυλοφίλων, αφού από τους 158 κυβερνητικούς βουλευτές του υπέρ του Νόµου ψήφισαν 106 βουλευτές, 21 ψήφισαν κατά του νόµου και 31 απέσχον. Είναι από τις φορές που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισε Νόµο µε τη συνδροµή των κοµµάτων της Αριστεράς και όχι µε τις ψήφους του κυβερνώντος κόµµατος, κατά τα δηµοκρατικά ήθη.
Ο Εµµ. Μακρόν όποιον νόµο ηθέλησε να περάσει το έκαµε µε κάθε µέσο. Παράδειγµα πρόσφατο το πέρασµα του νόµου για την ευθανασία (ουσιαστικά δολοφονία). Παρά τις αντιρρήσεις της Γερουσίας, τελικά πέτυχε να τον περάσει. Όταν πέρασε από το Συνταγµατικό Συµβούλιο, αυτό, παρά τις ατέλειες που σηµείωσε πέρασε τον νόµο, αφού τα περισσότερα µέλη του είχαν ήδη δηµόσια εκφράσει την άποψη υπέρ του νοµοσχεδίου για την ευθανασία!
Μετά το γεγονός αυτό, δηµοσκοπήσεις έδειξαν ότι οι Γάλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως η ευθανασία, τον τελικό λόγο να µην έχει το Συνταγµατικό Συµβούλιο, αλλά ο λαός, µε δηµοψήφισµα.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως πρωθυπουργός, εξακολουθεί ουσιαστικά να διορίζει την ηγεσία της ∆ικαιοσύνης, µε συνέπεια οι αποφάσεις της να αµφισβητούνται έντονα από καθηγητές και να έχει χάσει µεγάλο µέρος της εµπιστοσύνης των πολιτών.
Η οικογένεια, το σχολείο και το παιδί αποτελούν επίσης σηµεία µε τα οποία οι Εµµ. Μακρόν και Κυρ. Μητσοτάκης ασχολούνται. Σε πρόσφατη συνάντησή τους στο Παρίσι αποφάσισαν να αναλάβουν κοινή πρωτοβουλία για την απαγόρευση πρόσβασης των παιδιών κάτω των 15 ετών στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι απαγορεύσεις είναι το εύκολο µέσο της εξουσίας, για να απαλλαγεί των ευθυνών της, αφού η όποια τέτοια απόφαση είναι αδύνατο να εφαρµοστεί και θα ρίξουν το βάρος στους γονείς…
Είναι όπως η σπουδαστική αστυνοµία, για την οποία ψήφισε νόµο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά ουδέποτε εφαρµόστηκε και τελικά αποσύρθηκε… Η οικογένεια βάλλεται από την κυβέρνηση Μακρόν, που πελαγοδροµεί και στο θέµα της εκπαίδευσης. Το ίδιο και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό έδειξε και η έρευνα PISA 2025 του ΟΟΣΑ. Οι δύο χώρες πάνε χέρι – χέρι στον πάτο των χωρών που συµµετέχουν.
Στα τρία αντικείµενα της εξέτασης οι πρώτες σε επίδοση χώρες έχουν επίδοση άνω του 500: Στις Φυσικές Επιστήµες η Ελλάδα έχει 486 και η Γαλλία 483, στα Μαθηµατικά η Ελλάδα 469 και η Γαλλία 458 και στην Κατανόηση Κειµένου η Ελλάδα 466 και η Γαλλία 456!
Στα θρησκευτικά, η µεν Γαλλία βολοδέρνει ακόµη µε τον νόµο του 1905 περί χωρισµού Κράτους και Εκκλησίας. Με βάση τον νόµο αυτόν απαγορεύθηκε η διδασκαλία των θρησκευτικών στα γαλλικά σχολεία. Ο γκεβαρικός επαναστάτης και λόγιος Ρεζίς Ντεµπρέ το 2002, µε υπόµνηµά του στον υπουργό Παιδείας της Γαλλίας εξέφρασε την αντίθεσή του µε τη µη διδασκαλία του θρησκευτικού φαινοµένου στα σχολεία της Γαλλίας, µε συνέπεια οι απόφοιτοί τους να αγνοούν παντελώς τι είναι και τι διδάσκουν οι διάφορες θρησκείες. Έκτοτε, έχουν περάσει 24 χρόνια, η Γαλλία προβληµατίζεται µε το πώς θα διδαχθεί το µάθηµα και ποιος θα το διδάσκει. Μετά µάλιστα την άγρια δολοφονία του καθηγητή Σαµιέλ Πατί, το 2020, από φανατικό ισλαµιστή, οι καθηγητές αρνούνται να µιλήσουν για το Ισλάµ, και αν τους επιβληθεί εφαρµόζουν αυτολογοκρισία!
Στην Ελλάδα κατά παράβαση του Συντάγµατος δεν διδάσκονται πλέον τα θρησκευτικά, αλλά κάτι µεταξύ θρησκειολογίας και σύγχρονης ηθικής…Και επί πλέον, ενώ η κυβέρνηση εφαρµόζει το υποχρεωτικό λ.χ. στο θέµα των αστυνοµικών ταυτοτήτων, ή στη διδασκαλία περί της οικογένειας των οµοφύλων, επιτρέπει σε γονείς να απαγορεύουν στα παιδιά τους να διδαχθούν τα της πίστεως των προγόνων τους, δια της οποίας σώθηκε και ελευθερώθηκε το έθνος µας…
Πέραν αυτού, στη Γαλλία πλέον το δηµόσιο σχολείο έχει χάσει την αξιοπιστία του και οι γονείς, που έχουν την οικονοµική δυνατότητα, προστρέχουν σε ιδιωτικά σχολεία, κυρίως ρωµαιοκαθολικά, τα οποία πάντως και αυτά υφίστανται πιέσεις από την κυβέρνηση Μακρόν. Στην Ελλάδα, το σχολείο µοιάζει µε το πλοίο του Κολόµβου, που δεν ήξερε πού πήγαινε… Οι βουλευτές του κόµµατος του Κυρ. Μητσοτάκη Γιάννης Οικονόµου και Ανδρέας Κατσανιώτης εκφράζουν χαρακτηριστικά µε άρθρο τους την κατάσταση στο σηµερινό σχολείο.
Σηµειώνουν: «Το σχολείο δεν µπορεί να περιορίζεται στη µετάδοση πληροφοριών, ούτε να λειτουργεί απλώς ως προθάλαµος της αγοράς εργασίας. Οφείλει να προσφέρει γνώσεις και σύγχρονες δεξιότητες, αλλά ταυτόχρονα να προάγει τον ανθρωπισµό και να καλλιεργεί λόγο και ήθος: οξύνοια, κρίση, ευθύνη, νοµιµοφροσύνη, ηθικό σθένος, αλληλεγγύη, κοινωνική και εθνική συνείδηση. Πρέπει να προετοιµάζει το παιδί όχι µόνο για να πετύχει ατοµικά, αλλά και να δηµιουργήσει, να δηµιουργήσει, να συνεργαστεί και να προσφέρει στην κοινότητα. Για να ανταποκριθεί σε αυτή την αποστολή, το ελληνικό σχολείο χρειάζεται ένα δικό του εκπαιδευτικό πρόταγµα. Στη βάση του πρέπει να βρίσκεται το αξιακό σύστηµα που διαµορφώθηκε µέσα από τη συνάντηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισµού µε την χριστιανική παράδοση».
Φυσικά τίποτε από αυτά δεν επιτελεί το ελληνικό σχολείο, µάλιστα µε δασκάλους και καθηγητές µηδέποτε αξιολογηµένους και µε πολλούς από αυτούς µε βαθµούς εισαγωγής στα πανεπιστήµια κάτω της βάσεως.
Ένα άλλο ζήτηµα που αποτελεί πρόβληµα επί των ηµερών Μακρόν και Μητσοτάκη είναι οι βιαιότητες κατά χριστιανικών ναών, προσκυνηµάτων και νεκροταφείων. Στη Γαλλία και σύµφωνα µε ανακοίνωση του Υπουργείο Εσωτερικών, το 2025 υπήρξαν 843 αντιχριστιανικά γεγονότα, που ήταν αύξηση κατά 9% από το 2024. Τα περισσότερα συµβάντα αφορούν λεηλασίες του εσωτερικού ναών και καταστροφές Εσταυρωµένων και εικόνων του Χριστού, της Παναγίας, στα σταυροδρόµια επαρχιακών δρόµων.
Στην Ελλάδα και σύµφωνα µε ανακοίνωση του τµήµατος Θρησκευτικών Ελευθεριών και ∆ιαθρησκευτικών Σχέσεων της ∆ιεύθυνσης Θρησκευτικής Εκπαίδευσης και ∆ιαθρησκειακών Σχέσεων της Γ.Γ. Θρησκευµάτων, το 2025 υπήρξαν 362 περιστατικά σε βάρος Ορθόδοξων ναών, έναντι των 137 που ήσαν το 2015. ∆ηλαδή σε δέκα χρόνια υπήρξε αύξηση των εγκληµατικών ενεργειών σε βάρος ιερών χώρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατά 164,2%!
Το προσεχές έτος, ο µεν Εµµ. Μακρόν υποχρεωτικά αποχωρεί της Προεδρίας της Γαλλικής ∆ηµοκρατίας, ο δε Κυρ. Μητσοτάκης δοκιµάζεται στις βουλευτικές εκλογές. Σε αυτές δεν θα φανεί µόνο η βούληση του λαού, όσο και η στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αυτή πάντοτε οφείλει να µένει εκτός κοµµατικών ανταγωνισµών, αλλά και να µη λησµονεί τους αδικήσαντες τον ελληνικό λαό και το ήθος του και να ζητεί παρακλητικά αλλά και σταθερά την έµπρακτη µετάνοιά τους.
Όχι από τη µία να καταγγέλλει και από την άλλη να συναγελάζεται, να δίδει βραβεία, να κάνει ως να µη συνέβη τίποτε και να εκτίθενται τα µέλη της Ιεραρχίας -και αυτά που αντέδρασαν δηµοσία- µε τη λήψη των αυξηµένων από την κυβέρνηση µισθών τους.
Είναι κοροϊδία προς τον Χριστό, το Άγιον Όρος, για λόγους συµφέροντος, να σιωπά στα όσα έχουν συµβεί σε βάρος του πιστού λαού, και εν ασφαλεία να παίρνει θέση για το θέµα της Μονής Σινά!…
