Το Cine- Δράση συνεχίζει τις προβολές του την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου στις 20.15 στο ΤΥΠΕΤ (Υμηττού και Πλαταιών) με την ταινία της Claire Denis «35 σφηνακια ρούμι».
Η σκηνοθέτης ξεκινώντας από τον τρυφερό μικρόκοσμο συνηθισμένων ανθρώπων που ζουν ήρεμες, συνηθισμένες ζωές για να δηλώσει ότι κάθε μικρή πράξη μπορεί να αποκτήσει μεγάλη σημασία. Μια τυχαία συνάντηση μπορεί να αλλάξει τα πάντα, έστω και για μια μέρα. Μια αλόγιστη ενέργεια να ραγίσει μια καρδιά, μια μικρή χειρονομία να προκαλέσει ζήλια. Με βάση αυτή τη διαπίστωση με ρεαλιστική σκηνοθεσία και αφηγηματική οικονομία, κάνει ένα γλυκό και ανεπιτήδευτο κοινωνικό σχόλιο για τους οικογενειακούς δεσμούς, τις μέρες και τις νύχτες στις μοντέρνες μεγαλουπόλεις, τον χρόνο που περνάει και χάνεται, τις κοινότητες που δημιουργούν οι άνθρωποι για να πορευτούν ευκολότερα στη ζωή. Φανερά
επηρεασμένη από το σινεμά του Γιασουχίρο Όζου, προσφέρει στο θεατή ζεστασιά και τρυφερότητα.
Η υπόθεση
Η Claire Denis, έχει εδώ και χρόνια δείξει σε τις ταινίες της ενδιαφέρον για ανθρώπους που προέρχονται από τις πρώην γαλλικές αποικίες της Δυτικής Αφρικής.
Και στο «35 Shots of Rum» ο ήρωας Λιονέλ μετανάστευσε από εκεί στη Γαλλία, παντρεύτηκε μια Γερμανίδα και σήμερα είναι χήρος. Ζει με την κόρη του Τζο και η μεγαλύτερη του επιθυμία είναι να την μεγαλώσει με τέτοιο τρόπο ώστε όταν έρθει η ώρα να μπορεί να ανοίξει τα δικά της φτερά με επάρκεια. Είναι αφοσιωμένοι ο
ένας στον άλλον, ο δεσμός τους είναι και για τους δύο λυτρωτικός. Ο Λιονέλ είναι όμορφος, η Τζο είναι όμορφη, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για τέτοια θέματα.
Είναι μηχανικός τρένων. Η κόρη του εργάζεται σε ένα μουσικό κατάστημα. Ζουν σε ένα λιτό διαμέρισμα του Παρισιού. Την καθημερινότητά τους πλαισιώνει η Γκαμπριέλ, παλιά αισθηματική ιστορία του πατέρα κάποτε αναμφίβολα εκπληκτική, τώρα όμορφη με άνετο τρόπο. Εξακολουθεί να είναι ερωτευμένη. Καμία πίεση. Από
την άλλη εκείνος έχει βάλει σε αναμονή αυτή την πλευρά της ζωής του, αν και είναι ακόμα ανοιχτό κεφάλαιο για να είναι καλός πατέρας. Υπάρχει επίσης και ο εσωστρεφής νεαρός Νόε, ο οποίος δυσκολεύεται να παραδεχτεί τα συναισθήματά του για την Τζο. Η Γκαμπριέλ οδηγεί το δικό της ταξί. Ο Νόε έχει αβέβαια σχέδια για το μέλλον. Ισχυρίζεται ότι μόνο η πολύ αγαπημένη του γάτα τον εμποδίζει να μετακομίσει στη Βραζιλία. Τα τέσσερα άτομα γνωρίζονται εδώ και πολύ καιρό. Ζουν σε διαφορετικούς ορόφους του ίδιου κτηρίου. Είναι κάπως σαν οικογένεια . Οι σχέσεις τους αλλάζουν με τρόπο αργό, χαλαρό. Γίνονται μικρές εκδηλώσεις. Ένας
τύπος φλερτάρει με την Τζο στο κατάστημά. Η Γκαμπριέλ συναλλάσσεται με έναν ομιλητικό πελάτη. Πατέρας και κόρη αγοράζουν την ίδια μέρα ο καθένας από μία ειδική κατσαρόλα ρυζιού, αλλά στο σπίτι εκείνη δεν εμφανίζει τη δική της για να μην τον πληγώσει.
Στη δουλειά, ο Λιονέλ συμμετέχει στο πάρτι συνταξιοδότησης του Ρενέ που είναι πια ελεύθερος να απολαύσει τη ζωή χωρίς την ατελείωτη επανάληψη των διαδρομών του μετρό. Δεν πάει πουθενά, όμως, απλώς τριγυρνά, αβέβαιος τι να κάνει με τον εαυτό του. Ανικανοποίητος. Τα μοτίβα που έχει καθιερώσει είναι όλα
όσα γνωρίζει και δεν μπορεί να κάνει μια πραγματική αλλαγή. Αντίθετα με το Ρενέ οι οι τέσσερις γείτονες φαίνονται ικανοποιημένοι. Ικανοποιημένοι αλλά όχι ολοκληρωμένοι. Χαρούμενοι, αλλά ημιτελείς. Ένα βροχερό βράδυ βγαίνουν να παρακολουθήσουν μια συναυλία. Το ταξί χαλάει, μπαίνουν βρεγμένοι σε ένα τζαμαϊκανό καφέ. Υπάρχει καλή μουσική στο τζουκ μποξ, χορεύουν μεταξύ τους και με άλλους. Και αυτή τη μεγάλη σκηνή με τη γνώριμη μουσική της, γίνεται η στροφή. Όχι με διαλόγους, όχι με στοιχεία πλοκής, αλλά με τα μάτια. Στη διάρκεια του χορού αποσαφηνίζεται στους θεατές, αλλά κυρίως στους ίδιους τους ήρωες αυτό που χρειάζεται για να βρουν τα διάφορα μέρη τη θέση τους. Να κουμπώσουν.
Κυρίως όμως πατέρας και κόρη οδηγούνται στην κάθαρση, συνειδητοποιούν ότι η ζωή και η αγάπη έχουν ως αναπόσπαστο όρο την αντιμετώπιση του παρελθόντος.
Ένα υπέροχο δράμα
Από αυτά τα απλά πράγματα η Claire Denis βασισμένη σε ένα σενάριο που συνέγραψε με τον Jean-Pol Fargeau κάνει ένα υπέροχο δράμα. Η ταινία της μπορεί να συγκριθεί με αυτές του κορυφαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη Ozu ως προς τον τρόπο που δείχνει τη σύγχρονη ζωή και το χάσμα μεταξύ μικρών και μεγάλων πραγμάτων.
Παράλληλα, η Denis κάνει δικό της το είδος και το αλλάζει. Το βλέμμα της είναι κυνικό και αντιστρέφει τα πράγματα: Αντί η παλαιότερη γενιά να μην κατανοεί τις αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία, είναι η νέα γενιά, η Τζο και ο Νόε, που θρηνούν χαμένες αξίες. Εξαιρετικές οι ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς: τον Alex Descas (Coffee and Cigarettes) ως Λιονέλ, την Mati Diop ως Τζο, την Nicole Dogué ως
Γκαμπριέλ και τον Gregoire Colin ως Νόε.
Ο Descas ιδιαίτερα είναι από εκείνους τους ηθοποιούς που οι θεατές υποχρεώνονται να τον παρακολουθήσουν. Τραβάει την προσοχή τους, κατέχει όποιο χώρο κατοικεί. Δεν χρειάζεται να τον διεκδικήσει, είναι δικός του. Η σπουδαία κινηματογράφηση από την Agnès Godard δίνει στην ταινία αυθεντικότητα και αξιοπιστία.
Εδώ το trailer: https://www.youtube.com/watch?v=PPDvNGruo2Y
Γαλλία, Γερμανία, Κοινωνική , 2008. Διάρκεια: 100’. Σκηνοθεσία: Claire Denis.
Σενάριο: Claire Denis, Jean-Pol Fargeau. Πρωταγωνιστούν: Mati Diop, Alex Descas,
Gregoire Colin, Nicole Dogue, Eriq Ebouane
