Γράφει ο AΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Β. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (Ειδικός Νευρολόγος)
H ημικρανία είναι μια συχνή μορφή πονοκεφάλου. Επηρεάζει το 10% του πληθυσμού και είναι 3 φορές συχνότερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες. Η ημικρανία χαρακτηρίζεται από έντονο πονοκέφαλο που καταλαμβάνει το μισό τμήμα του κρανίου. Οι ασθενείς παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια της νόσου, που διαρκούν από 2 ώρες μέχρι 2 ημέρες και κατά τα μεσοδιαστήματα δεν έχουν ενοχλήσεις.
Περίπου το 1/3 των ασθενών παρουσιάζουν νευρολογικά πρόδρομα συμπτώματα που αποτελούν την αύρα της νόσου.
Η αύρα είναι μια σειρά από νευρολογικές διαταραχές που εκδηλώνονται στον ασθενή 20 έως 60 λεπτά πριν από τη χαρακτηριστική κεφαλαλγία της ημικρανίας.
Οι διαταραχές που χαρακτηρίζουν την αύρα είναι ορισμένα οπτικά φωτεινά ερεθίσματα. Ταυτόχρονα, μπορεί να υπάρξει προσωρινή μείωση ή απώλεια της όρασης. Πιο σπάνια, είναι δυνατόν να υπάρχουν αισθήματα μουδιάσματος ή και εμβοές στα αυτιά.
Δεν υπάρχει καμία ειδική εξέταση για τη διάγνωση της ημικρανίας. Η διάγνωση γίνεται με βάση το ιστορικό των πονοκεφάλων, που ο ασθενής αναφέρει στο νευρολόγο του.
Ημικρανική αύρα χωρίς κεφαλαλγία
Η ημικρανία με αύρα μπορεί να έχει ποικίλες μορφές. Έτσι, υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να έχουν αύρα αλλά να μην έχουν κεφαλαλγία.
Η διάγνωση της ημικρανικής αύρας χωρίς κεφαλαλγία είναι αρκετά δύσκολη.
Χρόνια ημικρανία
Οι άνθρωποι που έχουν χρόνια ημικρανία πραγματικά υποφέρουν, βρισκόμενοι, διαρκώς, μέσα σε μια κατάσταση πόνου, τουλάχιστον 15 ημέρες τον μήνα. Η θεραπεία των ασθενών με χρόνια ημικρανία είναι ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτεί φαρμακευτικούς χειρισμούς από πεπειραμένο νευρολόγο.
Απλά αναλγητικά στη θεραπεία της ημικρανίας
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται φάρμακα όπως η παρακεταμόλη. Τα φάρμακα αυτά έχουν γενική αναλγητική δράση. Στης ήπιας έντασης ημικρανίες, μπορούν να πετύχουν να σταματήσουν μια κρίση με χρήση ενός απλού αναλγητικού. Όπως ισχύει για όλα τα φάρμακα, έτσι και τα απλά αναλγητικά δεν είναι εντελώς «αθώα», καθώς έχουν αντενδείξεις και παρενέργειες. Τα φάρμακα αυτά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται καθημερινά ή πολύ συχνά.
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται φάρμακα όπως η νιμεσουλίδη, το τολφεναμικό οξύ, η ιβουπροφένη, η ναπροξένη κ.ά αλλά και τα ασπιρινούχα. Τα φάρμακα αυτά έχουν γενική αναλγητική δράση. Ορισμένοι άνθρωποι που έχουν ήπιας ή μέτριας έντασης κρίσεις ημικρανίας μπορούν να πετύχουν να σταματήσουν μια κρίση με χρήση κάποιου από αυτά τα φάρμακα, αλλά άνθρωποι με μεγάλης έντασης κρίσεις ημικρανίας συνήθως δεν τα βρίσκουν αρκετά αποτελεσματικά.
Προφυλακτική θεραπεία της ημικρανίας
Σε μερικούς ανθρώπους που υποφέρουν από κρίσεις ημικρανίας, πέρα από τα φάρμακα που θα συστηθούν για την αντιμετώπισή τους, μπορεί να προταθεί η χρήση ειδικού τύπου θεραπείας. Αυτό, με απλά λόγια, σημαίνει ότι ο ασθενής θα παίρνει, για ορισμένο χρονικό διάστημα, καθημερινά, κάποιο φάρμακο. Ο κύριος σκοπός της προφυλακτικής θεραπείας είναι η μείωση της συχνότητας των κρίσεων. Δευτερευόντως, η μείωση της έντασης και της διάρκειάς τους.
