Γράφει ο Φοίβος Ιωσήφ
Όλα τα πράγµατα έχουν ένα όριο. Η ντροπή του κυρίου Μητσοτάκη δεν έχει κανένα.
Πήγαµε στην περιοχή της Γραβιάς στις 19 Ιανουαρίου ενεστώτος έτους και τα διαπιστώσαµε όλα ιδίοις όµασιν.
Ξεδιαντροπιά και ξετσιπωσιά. Ώρα 16.00 το απόγευµα εν µέσω νεφών και χιόνος. Πυκνό χιόνι, όχι απλές νιφάδες και οι Caterpillar D9 εκεί, µαζί µε τους εκσκαφείς JCB Jcb 535-125 Diesel, να προσπαθούν να κατεβάσουν το βουνό και να γίνει το συντοµότερον αυτοκινητόδροµος µέχρι την Άµφισσα. Κοτζάµ κοτρώνες φορτώνονταν στα φορτηγά Mercedes και ΜΑΝ ψηλά από τις υπώρειες του βουνού, µια απροσεξία και ο οδηγός του φορτηγού θα έφτανε κάτω στον δρόµο µας µαζί µε εµάς από κάτω πλευρά.
Όπου φύγει-φύγει λοιπόν γιατί ο καιρός ακόµη αγρίευε. Σκέφτηκα τους καϋµένους τους εργάτες, τους µηχανικούς και χειριστές των µηχανηµάτων. Αυτοί εκεί, ακλόνητοι να κατεβάσουν το βουνό για να προχωρήσει το έργο, να ολοκληρωθεί το συντοµότερο ο δρόµος, να φτάνεις πιο γρήγορα στην Άµφισσα. Γιατί παρακαλώ, κι αν πας µισή ώρα αργότερα και ο χειριστής βρεθεί λίγο νωρίτερα µπροστά στο τζάκι του σπιτιού του, τι έγινε δηλαδή;
Εκατοντάδες χρόνια πηγαίνουµε στην Άµφισσα γιαβάς-γιαβάς. Έτσι µάθαµε κι έτσι θα πεθάνουµε, µπροστά στα τζάκια µας και µέσα στις καµιλό κουβέρτες µας. Ε, όχι να πεθάνουµε κι απάνω στα κατσάβραχα επειδή έτσι το θέλει ο κ. Μητσοτάκης. Άντε από εκεί καϋµένε και σε είχα και για σοβαρό. Πήγαινε από δω, που θα πας δηλαδή θέλοντας και µη στις επόµενες εκλογές. Τότε να δεις πόση αύξηση θα έχει τους χειµερινούς µήνες το λουκάνικο Καρπενησίου µε µπόλικο πράσο! Λίγο κόκκινο κρασί και µεσηµεριανός ύπνος µε τη γυναίκα µας µέχρι αργά το απόγευµα. Τέλος οι θηριωδίες µε τις άουτοµπαν, τα γεφύρια και τα τούνελ διπλής κατεύθυνσης.
Τέλος και του Θεού η δόξα και η αρχή των πτωχεύσεων για τους εργολάβους και τους εµπειροτέχνες.
Πολύ φοβάµαι ότι µε τον σηµερινό πρωθυπουργό θα καταλήξουµε να κατασκευάζουµε καινούρια λιµάνια και µεγαλύτερα τούνελ από αυτά των Τεµπών και του Ασπρονερίου. Νισάφι, υπάρχει και κάποιο όριο στα τσιµέντα και τις ασφαλτοστρώσεις.
Εγώ όταν είδα αυτόν τον ορυµαγδό οδικών εργασιών στην περιοχή της Γραβιάς, σκέφτηκα το ένδοξο παρελθόν της εποχής του Andreas µε τα λουκέτα των εργοστασίων και τους ατελείωτους νεκρούς στο πέταλο του Μαλλιακού κατά τις χαρούµενες γιορτές των χριστιανών το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Μέρες δόξας των γραφείων κηδειών και της αύξησης των µισθών του ∆ηµοσίου. Μακάρι να ξαναγυρνούσαµε σε τέτοιες ένδοξες µέρες.
Για να µην σας τα πολυλογώ, πήραµε στροφή και γυρίσαµε να πάµε σπίτι µας, όλοι αγανακτισµένοι από την παγωνιά και το ξύλιασµα των χεριών των εργαζοµένων στην κατασκευή του νέου αυτοκινητόδροµου από τη Λαµία µε προορισµό τη Ναύπακτο. Ούτε θέλω να ξαναδώ αυτό το αίσχος του άνδρα µακριά από τη ζεστή αγκαλιά της εριτίµου συζύγου του. Με τον Μητσοτάκη θα χωρίσουµε και τις γυναίκες από τους άντρες τους.
Κύριε Μητσοτάκη παραιτηθείτε σήµερα κιόλας, σώστε την υπόληψή σας και τα ζευγάρια από τα διαζύγια.
