Γράφει ο Νικόλαος Κοζώνης: Βιολόγος – Σύμβουλος Ευεξίας και Ευζωίας
Λαμβανομένου υπ’ όψιν του βασικού γενετικού χαρακτήρα όλων των οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, και ως εκ τούτου της γενετικής βάσης των «κοινωνικών δυναμικών», δεν θα ήταν έκπληξη να δούμε ότι η πολιτική ιδεολογία κάποιου είναι πιθανό να σχηματίζεται από τα γονίδια, αντί του περιβάλλοντος και των διαδικασιών κοινωνικής μάθησης. Η ιδεολογία είναι ένας αντικατοπτρισμός του πώς κάποιος παρατηρεί την κοινωνία και τον ρόλο του σε αυτή.
Μια έρευνα έγινε από μια ομάδα του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα (Η.Π.Α.), με υπεύθυνο τον Δρ. Douglas R. Oxley, η οποία είχε ως συμπέρασμα ότι οι πολιτικές μας απόψεις σχηματίζονται από τη βιολογία και αυτό επίσης εξηγεί για ποιόν λόγο σπάνια αλλάζουν οι πολιτικές απόψεις κάποιου. Η προδιάθεση να είσαι «μη συντηρητικός» ή «συντηρητικός» είναι ένα τόσο βαθιά εδρασμένο βιολογικό χαρακτηριστικό, όσο κάθε άλλη από τις βιολογικές επιταγές που αφορούν την επιβίωση του οργανισμού. Η έρευνα της Νεμπράσκα, συμπεριελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με τις αμβλώσεις, την οπλοφορία και τη θανατική ποινή, ερωτήσεις που τελικά μπορούν να μεταφραστούν ως ζητήματα βελτιστοποίησης γενετικής επιβίωσης του κοινωνικού οργανισμού. Οι συμπεριφορές που ελήφθησαν υπ’ όψιν από την έρευνα της Νεμπράσκα, συμπεριελάμβαναν τον πατριωτισμό, τα στρατιωτικά έξοδα, τη θανατική ποινή, την αντίθεση στη μετανάστευση, το δικαίωμα στην οπλοφορία, τους γάμους ομοφυλοφίλων και τις αμβλώσεις.
Στην έρευνα, 46 άτομα από την Νεμπράσκα, με ισχυρές πολιτικές απόψεις, ερωτήθηκαν για τις πεποιθήσεις τους. Μετά υποβλήθηκαν σε τρομακτικά ή μη αναμενόμενα ερεθίσματα και οι φυσιολογικές τους αντιδράσεις καταγράφηκαν. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Science και έδειξαν σημαντικές διαφορές στις φυσιολογικές αντιδράσεις των δύο ομάδων, που συνέπιπταν με τις γενικότερες πολιτικές κατηγοριοποιήσεις. Αυτοί με αισθητά χαμηλότερη σωματική ευαισθησία σε ξαφνικούς θορύβους και στην επεξεργασία οπτικών εικόνων έτειναν να υποστηρίζουν μη συντηρητικές θέσεις, ενώ αυτοί με δυνατές αντιδράσεις έτειναν να είναι συντηρητικοί.
Οι επιστήμονες θεώρησαν πιθανόν ότι «οι σωματικές αντιδράσεις σε γενικές απειλές και οι πολιτικές συμπεριφορές σε ζητήματα που σχετίζονται με την προστασία της κοινωνικής τάξης μπορεί να πηγάζουν από μια κοινή πηγή». Ήταν απίθανο να πρόκειται για κατήχηση από γονείς και ομάδες συνομηλίκων, είπαν, διότι τα ακούσια αντανακλαστικά μπορούν να μεταβληθούν μόνο με συστηματική εξάσκηση, πουσυνήθως περιλαμβάνει τιμωρία. Πιο πιθανό ήταν η πολιτική προοπτική και οι αντιδράσεις σε ξαφνικά ερεθίσματα να επηρεάζονται από διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα.
Οι γενετικές διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα, μπορεί να επηρεάζουν τις σωματικές αντιδράσεις και την πολιτική προοπτική. Έρευνες σε δίδυμα δείχνουν ότι τα μονοζυγωτικά δίδυμα που μοιράζονται όλα τα γονίδιά τους, είναι πιθανότερο να έχουν τις ίδιες πολιτικές και κοινωνικές απόψεις από τα διζυγωτικά δίδυμα που έχουν την ίδια ανατροφή αλλά μόνο ένα ποσοστό κοινού DNA. Οι γενετικές βάσεις της πολιτικής προοπτικής κάποιου δεν είναι έκπληξη ότι πολύ συχνά αρθρώνονται «φτωχά» από τον κάθε ξεχωριστό συντηρητικό. Ο μη συντηρητικός έχει αντιθέτως μια υπερ-σκεπτόμενη αντίδραση στο περιβάλλον του, που είναι αποκομμένη από το ένστικτο. Ο συντηρητικός «σκέφτεται» ενστικτωδώς. Νιώθει ότι έχει δίκιο, αλλά ίσως δεν είναι αρκετά ικανός να εκφράσει επακριβώς το γιατί.
Σε συντομία: Ίσως μπορεί να ειπωθεί ότι ο μη συντηρητικός είναι μια «επανάσταση» ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό ως οργανισμού. Ο συντηρητισμός είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός αντίδρασης, που οι έρευνες υποδεικνύουν ότι κληρονομείται και έχει αξία γενετικής επιβίωσης. (Τα παραπάνω, επιλεγμένα, αποσπάσματα προέρχονται από το κείμενο με τίτλο: «Η ΚΟΙΝΩΝΙΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ» του Δρ. Kerry R. Bolton, το οποίο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο «Majority Rights» στις 22/9/08 και μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Δημήτριο Παπαγεωργίου).
Όσο για το «δια ταύτα…» των προαναφερθέντων; Καλά θα κάνουν ΟΣΟΙ από το εγχώριο και διεθνές πολιτικό προσωπικό το… «σκέφτονται» να ΜΗΝ επιχειρήσουν να «πατήσουν» επικοινωνιακά, επί των παραπάνω αναφορών, ερμηνειών και απόψεων προκειμένου να «δικαιολογήσουν» και… εφαρμόσουν «πολιτικές» προς το συμφέρον ΜΟΝΟ των ολίγων, των «εκλεκτών», των διαπλεκόμενων, των «δικών» τους, των «συναγωνιστών» τους, των «συντρόφων» τους, των «συλλογικοτήτων» τους, των «συντεχνιών» τους και των πολιτικών τους στελεχών, οπαδών και φίλων!
Η πολιτική ως λέξη, εκ της αρχαιοελληνικής της αφετηρίας, αφορά στην αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων της «πόλεως», δηλαδή των κοινών, της κοινότητας και… ΟΛΩΝ ΜΑΣ στα νέα ελληνικά, ορθολογικά, δήμο-κρατικά και δίκαιο-κοινωνικά! Ας «αφήσουν», λοιπόν, ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ πολιτικοί… «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ» επιπέδου τους ερευνητές της κοινωνιο-βιολογίας να διανύσουν, ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΟΙ, την απαιτητική, δυσεπίλυτη και… ΜΑΚΡΑ ερευνητική τους πορεία και διαδρομή με στόχο να μας παράσχουν, μελλοντικά, ΕΠΑΡΚΩΣ τεκμηριωμένα, απόλυτα ΣΑΦΗ και… «πιστοποιημένα» (κατά το μέτρο του δυνατού) αποτελέσματα, αναφορές και… ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ προς όφελος της… ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ και της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και… ΟΧΙ της ΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ επικοινωνιακής και πρακτικής… «πολιτικής»! Συμπερασματικά, λοιπόν, λέμε… ΟΧΙ στην «πολιτική»… ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ της κοινωνιοβιολογίας από… ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ προέρχεται.
Υ.Γ. 1: «Θα έδινες τη ζωή σου για τη βασίλισσα της Αγγλίας;», ρωτήθηκε ο Άγγλος γενετιστής Χάλντεϊν. Και τί γύρισε και είπε; «Για τη βασίλισσα όχι, αλλά θα το σκεφτόμουν να θυσιάσω τη ζωή μου, αν έτσι θα έσωνα δύο αδέρφια μου ή τέσσερα πρώτα εξαδέλφια μου». Γιατί «ξηγήθηκε» έτσι; Ένας αδελφός του (όχι μόνο μόνο του Χάλντεϊν αλλά και του οποιουδήποτε) έχει τα μισά του γονίδια κοινά – «ίδια» με εκείνον και ένας πρώτος εξάδελφός του έχει το 25% των γονιδίων του ίδια (με το ξαδέλφι του).
Απ’ όλα έχει ο «μπαχτσές», όπως αυτά που περιγράφει ένας άλλος γενετιστής, ο Χάμιλτον: την εγωιστική συμπεριφορά κατά την οποία ένα άτομο «βολεύει» την προσαρμοστικότητά του στο περιβάλλον «καταπατώντας το βιός» από άλλα άτομα, που προσπαθούν και αυτά να… «βρουν μια θέση κάτω από τον ήλιο». Υπάρχει επίσης και η μοχθηρία, όταν ένα άτομο «τρομοκρατεί» τη «βόλεψη» στο περιβάλλον των άλλων ατόμων, χωρίς το ίδιο να «φαίνεται» ότι «βγάζει κάτι» από αυτό το… «φέρσιμο»!
Σε κάθε περίπτωση όμως η φύση «ξέρει» και μας «λέει» ότι αυτά τα «φερσίματα» για τα οποία «μιλήσαμε» παραπάνω, αποτελούν την προσαρμοστικότητα των ατόμων στο περιβάλλον τους ως διαφορετικά «τερτίπια». (Αποσπάσματα από το άρθρο του Νικόλαου Κοζώνη, με τίτλο: «ΦΥΣΗ ΚΑΙ… “ΦΕΡΣΙΜΑΤΑ”», το οποίο δημοσιεύτηκε στην έντυπη περιοδική έκδοση της τοπικής εφημερίδας της Νέας Ερυθραίας «ΑΠΟΨΕΙΣ»)
Άποψη του γράφοντος είναι ότι η αλληλεγγύη και η υποστήριξη μεταξύ μελών μιας οικογένειας είναι κατανοητή, θεμιτή, αποδεκτή και ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ… συμφέρουσα. (Εξαιρούνται, βεβαίως, οι οικογένειες ΕΚΕΙΝΕΣ, οι οποίες, λόγω των… «δράσεών» τους, χρήζουν… ερευνών από ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ και… ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΥΣ!) Αντίθετα, οι συμπεριφορές και οι πρακτικές της… ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ, του… ΕΓΩΙΣΜΟΥ και της… ΜΟΧΘΗΡΙΑΣ, αν και εξηγήσιμες, πρέπει να είναι ΑΘΕΜΙΤΕΣ και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ για τα δεδομένα μιας… ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ – ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ κοινωνίας! Στόχος της σύντομης, γλαφυρής και απλής-εκλαϊκευμένης ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ τους, είναι η, έστω και ΕΛΑΧΙΣΤΗ, συνεισφορά στην ΕΥΡΕΣΗ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ – ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ ενδεδειγμένων και ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ – ΝΟΜΙΚΑ συμβατών τρόπων… ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ αυτών!
Υ.Γ. 2: «Ο αναπτυσσόμενος οργανισμός εκδηλώνει βαθμιαία τα ιδιαίτερα πρότυπα συμπεριφοράς ως αποτέλεσμα της επίδρασης των περιβαλλοντικών παραγόντων στους γενετικούς και αναπτυξιακούς παράγοντες του νευρικού συστήματος. Ύστατη πρόκληση για την επιστήμη της Βιολογίας αποτελεί ο προσδιορισμός του ρόλου των γονιδίων στη συμπεριφορά του ανθρώπου.
Η ολοκλήρωση της χαρτογράφησης του ανθρώπινου γονιδιώματος και η εξέλιξη της γενετικής μηχανικής προσφέρουν νέα στοιχεία και σημαντικές προοπτικές για την κατανόηση των μηχανισμών που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά των ατόμων. Παράλληλα όμως αυξάνουν την ανησυχία της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητα για την πιθανότητα επέμβασης στο γενετικό υλικό των ανθρώπων του μέλλοντος, με τρόπο που θα επηρεάσει δραματικά την εξελικτική πορεία του είδους μας». (Αποσπάσματα από το άρθρο με τίτλο «Γονίδια και συμπεριφορά», της βιολόγου Νότας Λαζαράκη, το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό έντυπο «ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ»).
Ευπρόσδεκτη, φυσικά, η έκφραση της σχετικής ανησυχίας από την διεθνή επιστημονική κοινότητα ΑΛΛΑ… «ΔΕΝ φτάνει»! Έχει ΕΥΘΥΝΗ και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, εκ της… ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ της, απέναντι στην… ανθρωπότητα, να… ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ, με όλους τους… ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΥΣ και σύννομους τρόπους, τη… ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ – ΘΕΣΜΙΚΗ κατοχύρωση της… ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ διεθνούς απαγόρευσης ΚΑΘΕ απόπειρας – εγχειρήματος… ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ «χειραγώγησης» της… ανθρώπινης συμπεριφοράς υπό… ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ πρόσχημα!
