Γράφει ο Κωστής Αϊβαλιώτης
Πρώην βουλευτής Β’ Αθηνών
Έγραφα πριν λίγο καιρό στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ ότι κάθε χρόνο 300.000.000 κ.μ. καθαρού νερού χύνονται άσκοπα στον Σαρωνικό μέσω Ψυττάλειας, μετά την επεξεργασία των λυμάτων του Λεκανοπεδίου.
Το νερό αυτό χάνεται γιατί δεν υπάρχει η σωλήνωση που θα το στέλνει πίσω στην Αττική!
Ακριβώς αυτό κατήγγειλε δημοσίως και ο Δήμαρχος Περάματος Γιάννης Λαγουδάκος, εκφράζοντας και εκείνος την απορία του γιατί αυτά τα 300.000.000 κ.μ. νερό κάθε χρόνο πετιώνται στην θάλασσα από τον Βιολογικό Καθαρισμό της Ψυττάλειας, και δεν αξιοποιείται το νερό που προκύπτει μετά την επεξεργασία των λυμάτων.
Η ΕΕ θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει το έργο αξιοποίησης του νερού της Ψυττάλειας μέσω της δημιουργίας του δικτύου διανομής του από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μιλάμε για 800.000 κυβικά μέτρα νερού ημερησίως (δηλαδή 300.000.000 κ.μ. ετησίως) που είναι διαθέσιμα ακριβώς δίπλα στην Αθήνα, όμως το πολύτιμο αυτό απόθεμα γλυκού νερού πετιέται στη θάλασσα. Ο Γ. Λαγουδάκος είπε ακριβώς αυτό που ανέφερα σε άρθρο μου στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, δηλαδή ότι το νερό χύνεται αχρησιμοποίητο ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, αφού φυσικά γίνει μια στοιχειώδης επεξεργασία η οποία ούτε δύσκολη είναι, ούτε πανάκριβη. Ο δήμαρχος Περάματος ανέφερε ότι με μια σωλήνωση που θα μπορούσε να δημιουργηθεί το καθαρό νερό θα διοχετευόταν από την Ψυττάλεια πίσω στην Αττική ώστε να μην πετιέται άσκοπα στον Σαρωνικό και έτσι να πηγαίνει σε άρδευση χωραφιών, αναδασώσεις, πάρκα, πλύσεις δρόμων από Δήμους κ.λπ.
Σε άλλες χώρες, τα ζητήματα αυτά έχουν προ πολλού αντιμετωπιστεί: το Ισραήλ είναι όσο η Πελοπόννησος και αποτελείται κατά 95% από έρημο.Κι όμως από αυτή την χώρα εισάγουμε εμείς αγροτικά προϊόντα όπως μανταρίνια κ.λπ. Και αυτό γιατί εξοικονομείται το νερό που υπάρχει, επίσης λειτουργεί αφαλάτωση με σύγχρονα μέσα και παράλληλα αξιοποιείται κάθε σταγόνα νερού που προκύπτει από την επεξεργασία λυμάτων. Στόχος τους να γίνουν από το 2030 η πρώτη χώρα στον κόσμο στην οποία το 100% των αστικών υγρών αποβλήτων θα επαναχρησιμοποιείται μετά από επεξεργασία τους, κυρίως για γεωργικούς σκοπούς.
Εδώ εμείς πετάμε 300.000.000 κ.μ. νερού στον Σαρωνικό λόγω έλλειψης σωληνώσεων που θα τα έστελναν στην Αττική ώστε να ποτιστούν ξερά χωράφια στη Στερεά Ελλάδα, να χρησιμοποιηθούν για άρδευση των αναδασώσεων στα καμένα βουνά, για βιομηχανική χρήση, πότισμα κοινόχρηστων χώρων και πάρκων, πλύσεις δρόμων, πλύσιμο κάδων σκουπιδιών κ.ο.κ.
Με όλα αυτά θα εξαφανιζόταν η απειλή της λειψυδρίας και παράλληλα θα σταματούσε η γνωστή φιλολογία για νέο χαράτσι στους λογαριασμούς νερού.
