Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος, Οικονοµολόγος, μέλος του ΙΝΚΑ/Γενική Οµοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος
Η αναβάθµιση των Τµηµάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) είναι αναγκαία και καθυστερηµένη.
Τα δηµόσια νοσοκοµεία της χώρας κουβαλούν:
-Υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό
– Γηρασµένες υποδοµές
– Εξοντωτικές εφηµερίες
– ∆ιοικητική δυσκαµψία
– Χρόνιες καθυστερήσεις σε προµήθειες και διαγωνισµούς
Κάθε νέα µονάδα, κάθε εκσυγχρονισµός εξοπλισµού, κάθε πρόσληψη προσωπικού είναι βήµα µπροστά. Όµως όταν τα εγκαίνια συνοδεύονται από κλίµα έντασης, αντιπαράθεσης και αστυνοµικής παρουσίας, το µήνυµα της µεταρρύθµισης χάνεται µέσα στον θόρυβο.
Η πολιτική βεντέτα και ο ασθενής: Η διαρκής σύγκρουση µεταξύ πολιτικής ηγεσίας και ενός τµήµατος της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα των πιο ακραίων εκφράσεων της δηµιουργεί ένα κλίµα τοξικότητας που τελικά επιβαρύνει το ίδιο το σύστηµα.
Όσο ο εκάστοτε υπουργός και οι σκληροί επικριτές του αντιµετωπίζουν ο ένας τον άλλον ως εχθρό και όχι ως συνοµιλητή, το ΕΣΥ παραµένει εγκλωβισµένο σε λογικές χαρακωµάτων.
Και µέσα σε αυτά τα χαρακώµατα, ο ασθενής συνεχίζει να «πονά».
Η µεγάλη αντίφαση του ΕΣΥ
Έχω πει πολλές φορές και το επαναλαµβάνω:
Όσο το σπίτι που διαµένει ο εκάστοτε Υπουργός Υγείας είναι µικρότερο σε τετραγωνικά µέτρα , από την εξωτερική πισίνα του Σπιτιού του Γιατρού που υπηρετεί στο ΕΣΥ, τότε κάτι βαθιά στρεβλό υπάρχει στο σύστηµα.
Τι χρειάζονται τα ∆ηµόσια Νοσοκοµεία;
– Αποπολιτικοποίηση της καθηµερινής λειτουργίας.
– Αυστηρή, αντικειµενική αξιολόγηση όλων , χωρίς εξαιρέσεις.
– ∆ιαφανές πλαίσιο για το ιδιωτικό έργο των γιατρών.
– Ουσιαστικά κίνητρα για παραµονή ικανών επιστηµόνων στο ΕΣΥ.
– Ενίσχυση της πρωτοβάθµιας φροντίδας ώστε να αποσυµφορηθούν τα ΤΕΠ.
Το πρόβληµα δεν λύνεται ούτε µε ΜΑΤ έξω από τα νοσοκοµεία ούτε µε συνθήµατα. Λύνεται µε θεσµικές τοµές, λογοδοσία και κοινωνική συναίνεση.
Το Εθνικό Σύστηµα Υγείας δεν είναι ιδεολογικό λάφυρο. Είναι κοινωνικό συµβόλαιο.
Όταν ο πολίτης εισέρχεται σε ένα δηµόσιο νοσοκοµείο, δεν τον ενδιαφέρει ποιος κυβερνά. Τον ενδιαφέρει:
– Να εξεταστεί γρήγορα
– Να διαγνωστεί σωστά
– Να θεραπευτεί αξιοπρεπώς
Αν η πολιτική αντιπαράθεση συνεχίσει να κυριαρχεί, τότε το πραγµατικό θύµα θα είναι ο ασθενής.
Και τότε, όσο κι αν εγκαινιάζουµε νέες πτέρυγες, ο πόνος θα παραµένει.
Η χώρα χρειάζεται µια νέα συµφωνία για τη ∆ηµόσια Υγεία. Με σοβαρότητα. Με διαφάνεια. Με ειλικρίνεια.
Γιατί στο τέλος της ηµέρας, µπροστά στο φορείο των επειγόντων, δεν υπάρχουν ούτε ΜΑΤ ούτε πανό. Υπάρχει µόνο ένας άνθρωπος που ζητά βοήθεια.
