Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης
Ο Ν. Χριστοδουλίδης προκαλείται: ΓΙΑΤΙ θα συζητήσει, στο πλαίσιο της κεκοιµηµένης τουρκοδιζωνικής, αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας; Πώς συµβιβάζεται η αµυντική µας θωράκιση µε την παράδοση της Κύπρου στον Αττίλα;
ΓΙΑΤΙ δεν ξεκαθαρίζει οριστικά και αµετάκλητα ότι, ∆ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να συζητήσει ΠΟΤΕ αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, επειδή αυτό θα σηµαίνει κρατική, πολιτειακή, εθνική και βιολογική αυτοκτονία;
Πρόεδροι και πολιτικοί της Κύπρου δεν είναι σχεδόν ποτέ ειλικρινείς προς τους πολίτες. Άλλοτε τους εµπαίζουν χοντρά. Συχνά τους εξαπατούν ενσυνείδητα. Χειρότερα: Τους διαβουκολούν αδίστακτα. Ιδού, πρόσφατο παράδειγµα: Στις 18/2/2026, το Υπουργικό Συµβούλιο της Κύπρου συνήλθε υπό τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και πήρε σηµαντικές αποφάσεις για τους ΣΥΟΠ (Συµβασιούχους Οπλίτες), που υπηρετούν στην Εθνική Φρουρά.
Σε εναρκτήρια τοποθέτησή του, ο Ν. Χριστοδουλίδης είπε: «Η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος µας, όπως αποδείξαµε στην πράξη από την πρώτη στιγµή, αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα». Στη συνέχεια εξήγγειλε αυξήσεις σε επιδόµατα και αύξηση του χρόνου υπηρεσίας τους µε προοπτική περαιτέρω ανέλιξης στο στράτευµα.
Εµείς θυµόµαστε: Ο προκάτοχος του Χριστοδουλίδη και µέντοράς του, Ν. Αναστασιάδης, δεσµεύτηκε να διαθέτει το 2% του ΑΕΠ για την άµυνα. ∆εν διέθεσε ούτε καν 0,5%. Ο νυν Πρόεδρος επίσης δεσµεύτηκε, προεκλογικά, να δαπανήσει το 2% του ΑΕΠ για την αµυντική θωράκιση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, επειδή, έλεγε (10/7/2020), ως Υπουργός Εξωτερικών:
«Η διπλωµατία των κανονιοφόρων δεν µπορεί να λύσει τις οποιεσδήποτε προσεγγίσεις». Αναφερόµενος στην πολιτική του κατευνασµού, είπε πως «όλες οι συνταγές που δοκιµάστηκαν στο παρελθόν είναι γνωστό πού έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα και την Ευρώπη. Το µόνο που έχουν ως αποτέλεσµα αυτές οι πολιτικές είναι περαιτέρω αποσταθεροποίηση». Και εννοούσε, φυσικά, και την κατοχική της Κύπρου, Τουρκία.
Πριν από την προεδρική εκλογή του 2023, το επιτελείο του Ν. Χριστοδουλίδη έδωσε στη δηµοσιότητα 26 προτάσεις «για την ουσιαστική ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας», επειδή, εκτός των άλλων:
«Η συνεχιζόµενη τουρκική κατοχή, η αµφισβήτηση της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας από την Τουρκία, οι σηµερινές προκλήσεις και οι υβριδικές απειλές, καθιστούν την ενίσχυση της αµυντικής θωράκισης και γενικότερα της αποτρεπτικής ισχύoς της πατρίδας µας ως ύψιστη προτεραιότητα». Και η συµµετοχή της Κύπρου στην ΕΕ «ενισχύει ακόµη περισσότερο την προαναφερθείσα ανάγκη». Ποιο είναι το ποσοστό επί του ΑΕΠ που η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη δαπανά για την άµυνα; Περίπου 0,56%!!
Ο Κύπριος Πρόεδρος στηρίζει την αµυντική θωράκιση ως µέτρο αποτροπής εναντίον πιθανής, νέας τουρκικής επιδροµής και στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων και συνεργειών της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας. Έτσι, αγοράζονται νέα οπλικά συστήµατα, ήρθη το αµερικανικό εµπάργκο, η Εθνική Φρουρά ενισχύεται και µε συνεργασίες µε φίλες και γειτονικές χώρες.
Όµως το γνωστό, πάλαι ποτέ, Ενιαίο Αµυντικό ∆όγµα Ελλάδος-Κύπρου, που έπρεπε να λειτουργεί αδιάσπαστα, ακόµα… κείται µακράν! Κανένα σοβαρό κράτος στον κόσµο δεν αφήνει την ασφάλειά του σε ξένους ή διανοείται ότι δεν θα διαθέτει στοιχειώδεις στρατιωτικές δυνάµεις για αντιµετώπιση εσωτερικών κινδύνων και ειδικά εξωτερικών απειλών. Προπάντων, κανένα σοβαρό κράτος δεν αποστρατιωτικοποιείται και αφήνεται στην… καλή πρόθεση επίβουλων γειτόνων.
Σήµερα, µε τις καταιγιστικές και δραµατικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις και έναντι της ασίγαστης τουρκικής επιθετικότητας, η ενίσχυση της άµυνας της Κύπρου είναι όντως ύψιστη προτεραιότητα και ορθά η κυπριακή Κυβέρνηση εµµένει στην αµυντική θωράκιση. Ιδού, όµως, το εξωφρενικό και εξοργιστικά οξύµωρο µε την πολιτική και αυτού του Προέδρου της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης καθηµερινά διαβεβαιώνει ότι επιδιώκει λύση διζωνικής δικοινοτικής οµοσπονδίας, βασισµένης στα ψηφίσµατα του ΟΗΕ, στο λεγόµενο «διαπραγµατευτικό κεκτηµένο» (που δεν εξηγεί), στο Κοινοτικό Κεκτηµένο και στο ∆ιεθνές ∆ίκαιο. Επιµένει ότι πιθανές συνοµιλίες πρέπει να ξεκινήσουν «από εκεί που µείναµε στο Crans Montana» (2017), ενώ οι Τούρκοι εµµένουν αδιατάρακτα σε λύση δύο κρατών και ήδη από ετών έχουν απορρίψει τη διζωνική.
Στις 29/1/2010 (επί διακυβέρνησης ΑΚΕΛ-∆. Χριστόφια), η ελληνική πλευρά κατέθεσε «Έγγραφο συγκλίσεων» και ευθύς συµφωνούσε «κατ’ αρχήν για την απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους», αλλά ήθελε προηγουµένως να διαβουλευθεί µε την Ελλάδα. Στο θέµα της άµυνας και των εγγυήσεων το έγγραφο, αφού επισήµανε πως τα θέµατα που σχετίζονται µε τις διεθνείς πτυχές της Ασφάλειας «θα οριστικοποιηθούν στο πλαίσιο µιας ∆ιεθνούς ∆ιάσκεψης αφού συµφωνηθούν οι εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού», αναφέρονταν και τα εξής:
«Η ασφάλεια της Ενωµένης Οµοσπονδιακής Κυπριακής ∆ηµοκρατίας και των Οµόσπονδων Μονάδων θα κατοχυρώνεται κάτω από την οµπρέλα της ΕΕ. Η Ενωµένη Οµοσπονδιακή Κυπριακή ∆ηµοκρατία θα είναι ένα αποστρατιωτικοποιηµένο κράτος. Εγγυήσεις και επεµβατικά δικαιώµατα δεν συνάδουν µε το καθεστώς κράτους-µέλους της ΕΕ. Θα πρέπει να υπάρξει ταχεία και πλήρης αποστρατιωτικοποίηση του νησιού, απόσυρση όλων των ξένων στρατευµάτων και διάλυση όλων των κυπριακών δυνάµεων.
»Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να καθοριστεί ο ρόλος της νέας Ειρηνευτικής ∆ύναµης, α) στη διάλυση των Κυπριακών Στρατιωτικών ∆υνάµεων (Ε.Φ. και Τ/κ ∆υνάµεων Ασφαλείας) και στην απόσυρση των Ελληνικών και Τουρκικών ∆υνάµεων και, β) για την ασφάλεια των περιοχών υπό επιστροφή». Καµία απολύτως αναφορά για απόσυρση ΚΑΙ των βρετανικών δυνάµεων και κλείσιµο των Βάσεων.
Πριν από το Έγγραφο Συγκλίσεων του Ιανουαρίου 2010 είχε προηγηθεί η κατάθεση δύο εγγράφων για την ασφάλεια, πάλι από την Κυβέρνηση Χριστόφια (9 και 17/7/2009). Σε αυτά, αφού έκδηλα υποβαθµιζόταν ο ρόλος της ΕΕ στην επιδιωκόµενη λύση, επαναλαµβανόταν:
«Στόχος είναι η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση της «Ενωµένης Οµόσπονδης Κυπριακής ∆ηµοκρατίας», όπως ορίζεται σε διάφορα Ψηφίσµατα του Συµβουλίου Ασφαλείας. Μια αποστρατιωτικοποιηµένη «Ενωµένη Οµόσπονδη Κυπριακή ∆ηµοκρατία», µε µια ∆ύναµη των ΗΕ υπεύθυνη για την εφαρµογή της διευθέτησης, είναι ο πιο αποτελεσµατικός, λογικός και νόµιµος τρόπος για τη διασφάλιση της ειρήνης». [Τα έγγραφα δηµοσιεύονται στο βιβλίο του Καθηγητή ∆ιεθνούς Πολιτικής και ∆ιακυβέρνησης, Γιώργου Κέντα: «Η Ασφάλεια στο Πλαίσιο Λύσης του Κυπριακού» (Εκδόσεις Λιβάνης, 2013)].
Ορθά, έστω και τώρα, η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη ενισχύει την άµυνα της ευρωπαϊκής Κυπριακής ∆ηµοκρατίας. Ο Πρόεδρος σωστά εξοπλίζει και αναβαθµίζει τη µαχητική και οπλική ικανότητα της Εθνικής Φρουράς. Ενισχύει την εγχώρια αµυντική βιοµηχανία.
Συνάπτει επωφελείς συνεργασίες και συµµαχίες µε γειτονικά και φιλικά κράτη. Προσέδεσε την Κύπρο στο αµερικανικό άρµα. ∆ιακηρύσσει ότι ύψιστη προτεραιότητά του είναι η ενίσχυση της αποτροπής της Ε.Φ.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης προκαλείται: ΓΙΑΤΙ θα συζητήσει, στο πλαίσιο της κεκοιµηµένης τουρκοδιζωνικής, αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας; Πώς συµβιβάζεται η αµυντική µας θωράκιση µε την παράδοση της Κύπρου στον Αττίλα; ΓΙΑΤΙ δεν ξεκαθαρίζει οριστικά και αµετάκλητα ότι, ∆ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να συζητήσει ΠΟΤΕ αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, επειδή αυτό θα σηµαίνει κρατική, πολιτειακή, εθνική και βιολογική αυτοκτονία;
Τέρµα οι θολούρες, οι αµφισηµίες και το περιπαίξιµο του κυπριακού Ελληνισµού.
