Γράφει ο Φώτης Καρύδας: Δημοσιογράφος – Αναλυτής
Eίναι απίστευτο πώς ορισμένοι «τύποι» ιεραρχούν την ελευθερία της έκφρασης στο αξιακό τους σύστημα. Νομίζουν πως η Δημοκρατία είναι το εργαλείο για να μας οδηγήσουν στον απόλυτο φασισμό. Έχουν την αίσθηση πως οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι το «κόλπο» για να κοροϊδεύουν τον λαό, να εκλέγονται και να γίνονται χαλίφηδες! Μόλις τους στριμώξεις, επικαλούνται τη λαϊκή ψήφο: «Εμένα κύριε με έχουν ψηφίσει τόσες χιλιάδες ψηφοφόροι…». Την ίδια στιγμή, μόλις καταλάβουν ότι οι ψηφοφόροι έχουν κάνει «φτερά», γαντζώνονται στην πολυπόθητη καρέκλα σκούζοντας και απειλώντας τους πάντες. Ξεχνούν πως η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, ότι η δημοσιογραφία είναι ελεύθερη και βγάζουν προς τα έξω τον πραγματικό φασιστικό τους εαυτό! Απειλούν δημοσιογράφους χρησιμοποιώντας «τυποκτόνους» νόμους με σκοπό να τρομοκρατήσουν όποιον τολμήσει να τους εναντιωθεί!
Ο κύριος Καμμένος είχε πολλούς τρόπους να απαντήσει στο δημοσίευμα του «Φιλελεύθερου» πριν προβεί σε μηνύσεις! Είναι στην κυβέρνηση και διαθέτει πολλά επικοινωνιακά κανάλια. Έτσι κι αλλιώς σε μια δημοκρατική χώρα τα περισσότερα «πυρά» πέφτουν πάντα στην κυβέρνηση, αφού αυτή στην ουσία αποφασίζει και άρα δέχεται την περισσότερη κριτική. Πρέπει δηλαδή όσοι βρίσκονται στη διοίκηση του κράτους να γνωρίζουν ότι μαζί με τα αξιώματα παίρνουν πακέτο και την κριτική. Αυτό φυσικά ισχύει για πολιτικούς που έχουν σοβαρή εσωτερική συγκρότηση και αυτογνωσία και ξέρουν πως η πολιτική έχει αρχή και τέλος. Πως σε μια δημοκρατία οι κυβερνητικές θέσεις και τα κόμματα δεν έχουν ισόβιο χαρακτήρα. Πρέπει επίσης να ξέρουν πως η υστεροφημία θα συνοδεύει για πάντα κάποιους που με την υπέρβαση που έκαναν για την πατρίδα, κλώτσησαν καρέκλες και κυβερνητικές θέσεις. Ενώ κάποιους άλλους, όσοι είναι τυχεροί, θα τους ξεχάσουμε για πάντα. Κάποιων άλλων όμως τα ονόματά τους θα συνδέονται με την «κωλοτούμπα» και την έπαρση. Και οι χειρότεροι, με την εθνική προδοσία. Μια από τις μεγαλύτερες δικλείδες ασφαλείας του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ελευθερία του Τύπου. Όταν τρομοκρατείς δημοσιογράφους, στη ουσία τους βάζεις σε μια διαδικασία να αυτο-λογοκρίνονται. Δηλαδή κάθε γραμμή που γράφουμε σκεφτόμαστε μήπως ενοχλήσει…
Τα στοιχεία για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα
Όσοι από σας νομίζετε ότι στη χώρα μας υπάρχει απλόχερα η ελευθερία του Τύπου, σας παραθέτω τα εξής στοιχεία από τη μη κυβερνητική οργάνωση House of the Press: Η περιοχή στην οποία κατατάσσεται η χώρα μας είναι η δυτική Ευρώπη. Με βάση τη βαθμολογία μέσα από πολλές παραμέτρους, η κάθε χώρα κατατάσσεται σε «Ελεύθερη», «Μερικά Ελεύθερη» και «Μη Ελεύθερη». Από 25 χώρες της δυτικής Ευρώπης, μόνο η Ελλάδα και η Ιταλία χαρακτηρίζονται «Μερικά Ελεύθερες» και η Τουρκία «Μη Ελεύθερη». Επίσης, η χώρα μας έχει τη χειρότερη βαθμολογία και βρίσκεται στην προ τελευταία θέση πριν την Τουρκία! Με άλλη μεθοδολογία μέτρησης από τους «δημοσιογράφους χωρίς σύνορα» η χώρα έχει αρνητικό σκορ για πολλές χρονιές στην παγκόσμια κατάταξη. Από 180 χώρες βρισκόμαστε στη θέση 99 κάτω από τη Γκαμπόν, την Κιργιζία, τη Ζάμπια και τη Βολιβία. Αυτά τα στοιχεία νομίζω αρκούν για να καταλάβουμε πόση ελευθερία του Τύπου έχουμε. Σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα, οι υπουργοί άμυνας δεν φυλακίζουν δημοσιογράφους ούτε στρέφονται με τέτοιο τρόπο εναντίον του Τύπου.
