Γράφει ο Γιώργος Τσόγκας, Αντιναύαρχος (εα) Π.Ν., Μέλος Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού
«ΠΕΝΤΕΛΗ 2020» – Άγγελος Παλαιοδήμος.
Mόλις προχθές οι Έλληνες πολίτες με πλήρη αποφασιστικότητα εξετέλεσαν το εκλογικό τους καθήκον για την επιλογή της νέας κυβέρνησης και την εξασφάλιση του εθνικού συμφέροντος, του συμφέροντος της χώρας μας για την επόμενη τετραετία, πάντα κατά τη σεβαστή τους αντίληψη.
Σύντομα, οι πολίτες δημότες, τον προσεχή Οκτώβριο θα κληθούν να εκλέξουν τους νέους δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια με τη βούληση και την προσδοκία της βέλτιστης ανάπτυξης του τόπου τους. Εξυπακούεται λοιπόν ότι ο γνώμονας πλέον (αφού επετεύχθη το «εθνικό συμφέρον») πέφτει στο τοπικό συμφέρον για την πόλη και τον Δήμο.
Με την ασφάλεια λοιπόν του αποτελέσματος των εθνικών εκλογών (σε ότι αφορά στα εθνικά συμφέροντα) και της ετυμηγορίας των Ελλήνων πολιτών, θα τολμήσω -μεταφέροντας το ζήτημα στο αυτοδιοικητικό επίπεδο-, να επισημάνω τα εξής:
Στην πορεία λοιπόν προς την αυτοδιοικητική κάλπη και την εκλογή της νέας διοίκησης του Δήμου, το ζητούμενο που προέχει είναι αυτό του «τοπικού συμφέροντος». Η κύρια παράμετρος της επιλογής των δημοτών θα πρέπει να είναι η αξία των στελεχών του υποψήφιου συνδυασμού και η αξία και εμπειρία του υποψήφιου δήμαρχου προεξεχόντως! Θα πρέπει να επικρατήσει η αντίληψη ότι για τον Δήμο μου, «επιλέγω δυνατότητες και όχι στερεότυπα», επιλέγω στελέχη ικανά και όχι ενδεχομένως αυτά από τις «παραδοσιακές» τοπικές συνταγές του παρελθόντος. Τελικά προσδοκώ και επιλέγω το νοικοκύρεμα του τόπου μου!
Κάποιοι κυρίως εν ενεργεία δήμαρχοι χρησιμοποιούν τη ρητορική ότι κατά τη διάρκεια της θητείας τους έφεραν σημαντικούς πόρους (ειδικώς πόρους ΕΣΠΑ) στον Δήμο, υπονοώντας ή και ζητώντας ευθέως από τον ψηφοφόρο να τους υποστηρίξει εκ νέου για να συνεχίσουν τέτοιου είδους εισροές! Στο σημείο αυτό οφείλω να μοιραστώ μαζί σας την αντίληψή μου για το χρήμα που αφορά στα έσοδα και στις εισροές του Δήμου. Το πρώτο κομμάτι αφορά τα δημοτικά τέλη (χρήμα του δημότη μέσω των δημοτικών τελών), το δεύτερο αφορά σε πιστώσεις κρατικού προϋπολογισμού (άρα επίσης χρήμα του φορολογούμενου Έλληνα, δημότη του ΧΨΖ Δήμου) και τέλος αφορά στις ευρωπαϊκές πιστώσεις και προγράμματα (ΕΤΠΑ, ΕΔΕΤ, ΕΣΠΑ, αναπτυξιακά και κοινωνικά ταμεία, διαρθρωτικά και άλλα ειδικού σκοπού κ.λπ.) χρήμα δηλαδή που καλούνται οι χώρες της ΕΕ να καταβάλλουν στον κοινό κουμπαρά για να το θέσω απλά, και το οποίο αναδιανέμεται σε όλες τις χώρες για να εξασφαλιστεί ομοιόμορφη ανάπτυξη σε αυτές και να αμβλυνθούν κοινωνικές και άλλες ανισότητες για το σύνολο των Ευρωπαίων πολιτών. Το χρήμα λοιπόν αυτό αφορά πάλι στον Έλληνα φορολογούμενο, αφού ούτε η ΕΕ, ούτε και η εκάστοτε χώρα είναι «παραγωγοί χρήματος». Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να έρθει το χρήμα, αλλά όταν αυτό έρθει να διαχειριστεί ορθολογικά και χρηστά, νοικοκυρεμένα δηλαδή(!), επί τη βάσει στοχοθεσίας (Διοίκηση μέσω στόχων N. 3230/2004 ΦΕΚ 44/11.2.2004, και N. 4369/2016, άλλο ένα θεσμικό πλαίσιο του κράτους που εν πολλοίς δεν εφαρμόζεται ή ακολουθείται!) και όχι με προγραμματικές ανακοινώσεις, των οποίων η υλοποίηση αρχίζει να υλοποιείται λίγο πριν τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές για προφανείς λόγους ψηφοθηρίας!
Ας μην εξετάσουμε σε βάθος αν τελικά αυτά τα προγράμματα ανάπτυξης και οι συναφείς πιστώσεις αναλώνονται συγκροτημένα για να έρθει η επιζητούμενη ανάπτυξη γιατί θα απογοητευτούμε στο πλείστον των περιπτώσεων. Εξηγώ με ένα παράδειγμα: μια εισροή ΕΣΠΑ που αναλώνεται σε «ανακατασκευή οδοστρώματος» (και μένω εδώ για να μη χαθεί η ουσία από πιο συγκεκριμενοποίηση του παραδείγματος) δεν φέρνει ανάπτυξη! Ανάπτυξη φέρνουν ζητήματα και προγράμματα που (και σε βάθος χρόνου) δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας, δίνουν προοπτική ανάπτυξης υποδομών, παρέχουν ασφάλεια και ανάλογες κοινωνικές υπηρεσίες, δημιουργούν συνθήκες ενεργειακής απεξάρτησης, εξασφαλίζουν οικονομικότερες επιλογές και περιορίζουν σπατάλες, επιτρέποντας περαιτέρω ανάπτυξη εξαιτίας αυτής της εξοικονόμησης πόρων, επιτυγχάνουν θετικό οικολογικό πρόσημο κ.λπ.
Οι σύννομες διαδικασίες λοιπόν για μια χρηστή διαχείριση και η αποτελεσματική τέτοια λοιπόν, είναι αυτές που προέχουν και όχι η εισροή per se. Το νοικοκύρεμα της πόλης, αντίστοιχα με αυτό του χωριού και του σπιτιού, που επιμελούνταν οι παραδοσιακές κλασσικές οικογένειες και οι νοικοκυρές γιαγιάδες και μητέρες μας!
Για να μη μακρηγορήσω άλλο, θεωρώ ότι με την ασφάλεια των εθνικών εκλογών (υπό την οπτική της εξασφάλισης των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας), στις αυτοδιοικητικές εκλογές οι πολίτες δημότες ψηφοφόροι θα πρέπει σθεναρά και συγκροτημένα:
Εν πρώτοις να δείξουν σοβαρό ενδιαφέρον (συμμετοχή, μεταφορά των δικαιωμάτων τους στον τόπο που κατοικούν). Ακολούθως να επιλέξουν τη νέα διοίκηση της πόλης τους με γνώμονα το τοπικό και καθημερινό συμφέρον (αφορά το δικό τους ΧΡΗΜΑ!) της πόλης που ζουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους. Να μελετήσουν και να επιλέξουν στελέχη με βάση τις ικανότητές τους προς εκλογή στελεχών των υποψηφίων συνδυασμών και να απαιτήσουν μια δημοτική και τοπική νοικοκυροσύνη από τη νέα διοίκηση. Να προσέξουν, να παρατηρήσουν και να μην υποστηρίξουν τις συντεχνιακές προσεγγίσεις «κατεστημένων» και «ανακυκλωμένων» υποψηφίων και τις συμπράξεις συνδυασμών, που κατά την ταπεινή μου αντίληψη δημιουργούνται με γνώμονα τη διαιώνιση του ίδιου τοπικού κατεστημένου με παρεμφερή μορφή, κατά περίπτωση και συγκυρία. Επιλέγω λοιπόν ένα σχήμα που θα φέρει νέα ορθολογική πορεία και όχι μια επανάληψη του παλαιού κατεστημένου που έχει δοκιμαστεί και μάλλον δεν απέδωσε! Προσφέρω ευκαιρίες επί τη βάσει αξίας και προφανώς απαιτώ ανάλογα!
Πόσο πιο απλά πρέπει να τεθεί το ζήτημα ώστε να αποτελέσει στη συνέχεια την ορθή επιλογή της αυτοδιοικητικής κάλπης; Τι δεν καταλαβαίνουμε για το συμφέρον του τόπου μας και των οικογενειών μας;
