Γράφει ο
Σάββας Ιακωβίδης
O Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ν. Χριστοδουλίδης, μιλώντας στο ετήσιο τακτικό συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων (Αθήνα, 20/12/2024), αναφέρθηκε στα 50 χρόνια τουρκικής κατοχής της Κύπρου.
«Δυστυχώς», διευκρίνισε, «είναι πολλά τα παραδείγματα στην παγκόσμια Ιστορία, που αποδεικνύουν ότι το ζύγι του δικαίου δεν είναι πάντοτε ακριβές. Ίσως γιατί το δίκαιο του ισχυρού ενίοτε κυριαρχεί της ισχύος του δικαίου». Παρά ταύτα, συνέχισε, «με αιχμή του δόρατος το Διεθνές Δίκαιο προσπαθούμε, εργαζόμαστε, για να διασφαλίσουμε ένα βιώσιμο μέλλον για τον τόπο μας».
Ο Ν. Χριστοδουλίδης παραδέχτηκε πως, «ειδικά για τα μικρά κράτη, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει στον πολυπόθητο στόχο του τερματισμού της κατοχής και της επανένωσης της πατρίδας μας» και εισηγήθηκε να είμαστε απόλυτα ρεαλιστές.
«Η επίτευξη του στρατηγικού στόχου της επίλυσης του Κυπριακού προϋποθέτει και σειρά άλλων παραμέτρων (…) στη βάση πάντα κοινών συμφερόντων, γιατί το συμφέρον είναι αυτό που καθορίζει την εξωτερική πολιτική των κρατών». Αναφερόμενος στο Κυπριακό, ο Πρόεδρος υπογράμμισε ότι «επιμένει πρώτα, και πάνω απ’ όλα, σε λειτουργική και βιώσιμη λύση στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου, των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, του διαπραγματευτικού κεκτημένου, καθώς επίσης και των αρχών και αξιών της ΕΕ».
Προεκλογικά, ο Ν. Χριστοδουλίδης διασάλπισε ότι είναι ο γνήσιος εκφραστής και συνεχιστής της πολιτικής του προκατόχου του, Ν. Αναστασιάδη. Σε συνομιλίες-εκμυστηρεύσεις με τον Κώστα Ν. Χατζηκωστή, ιδρυτή του Συγκροτήματος ΔΙΑΣ, ο Ν. Αναστασιάδης τού είπε:
«Οι Τούρκοι δεν θα υποχωρήσουν. Θέλουν και άλλα. Τα βιώματα που απέκτησα τα τελευταία εφτά χρόνια συνομιλιών (…) μου υπαγορεύουν ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία τελείωσε. Είναι ανέφικτη» («Εφτά προεδρικά πορτραίτα. Τι συζήτησα με τους 7 Προέδρους της Κύπρου», εκδόσεις Γερμανός, σελ. 334 και 336, 343).
Ανέφικτη, η διζωνική ομοσπονδία, τελείωσε, οι Τούρκοι θέλουν κι άλλα, όμως… Ο Ν. Χριστοδουλίδης καθημερινά και μονότονα επιμένει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση! Διερωτάται κάθε εχέφρων πολίτης: Μετά τις οδυνηρές υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς από το 1977 μέχρι σήμερα, πώς θα λειτουργήσει η διζωνική αφού παραβιάζει όλες τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος;
Πού, πόσο και πώς οι αξίες της ΕΕ ταυτίζονται με την κραυγαλέα παραβίαση, διά της διζωνικής, θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών; Πώς συστοιχίζονται οι τέσσερεις βασικές ελευθερίες της ΕΕ με την αφόρητη παραβίαση της παγκόσμιας αρχής, ένας άνθρωπος, μία ψήφος; Γιατί εξισώνεται η συντριπτική ελληνική πλειοψηφία με την τουρκική μειοψηφία;
Στις 24/4/2004, οι Έλληνες της Κύπρου – όχι η ηγεσία τους – έβαλαν φρένο στην ολέθρια κατολίσθηση με την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν. Και, δι’ αυτού, ενταφίασαν όλες τις υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς – ειδικά τη διζωνική. Οι πολίτες διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία! Ήταν μία κλασική, μοναδική, ιστορική ευκαιρία για μια νέα, σωτήρια πορεία στο Κυπριακό.
Ο Τ. Παπαδόπουλος αρνήθηκε να την εκμεταλλευτεί, επειδή σκεφτόταν τις επόμενες εκλογές. Ο Δ. Χριστόφιας, στη συνέχεια, προέβη σε ολέθριες συγκλίσεις. Ο Ν. Αναστασιάδης χαντάκωσε το Κυπριακό αποδεχθείς, ως μη όφειλε, ότι η μελλοντική, πιθανή ομοσπονδία θα ήταν όχι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά αποτέλεσμα χωριστών δημοψηφισμάτων (κοινό ανακοινωθέν με τον κατοχικό Έρογλου – 11/2/2014). Ο Ν. Χριστοδουλίδης επιμένει ανένδοτα στη διζωνική πεπατημένη, επικαλούμενος, παραπλανητικά, το Κοινοτικό Κεκτημένο και τις αρχές της ΕΕ.
Ο Κύπριος Πρόεδρος υποστηρίζει πως «το Κυπριακό δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο με την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία θα προχωρήσει στην επίλυσή του αν αντιληφθεί ότι εξυπηρετούνται και δικοί της γεωστρατηγικοί στόχοι, που αγγίζουν κατά κύριο λόγο την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας», σημείωσε.
Απορία: Ο Ν. Χριστοδουλίδης γνωρίζει καλύτερα από τους Τούρκους τους γεωστρατηγικούς στόχους τους; Η Τουρκία απέρριψε τη διζωνική, που ήταν δική της επιλογή και απαιτεί λύση δύο κρατών. Ο Πρόεδρος επιμένει στη διζωνική με επιστροφή στο Crans Montana. Οι γεωστρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας είναι κρυστάλλινοι και ΔΕΝ είναι αυτοί που υποθέτει ο Ν. Χριστοδουλίδης.
Από το 1956, διά των γνωστών εκθέσεων Νιχάτ Ερίμ μέχρι τον Νταβούτογλου, η Τουρκία δεν απέκρυψε ποτέ ότι απαιτεί να επανακτήσει-τουρκέψει την Κύπρο. Μετά τη συνάντησή του με τον απερχόμενο Αμερικανό Πρόεδρο, Μπάιντεν (30/10/2024), ο Πρόεδρος, σε δηλώσεις του, επισήμανε πως «οι εξελίξεις στην περιοχή επηρεάζουν ή λαμβάνονται υπόψη και στην οπτική των ΗΠΑ σε σχέση με την ανάγκη επανέναρξης των συνομιλιών, αλλά και το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού». Και ότι, «ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή είναι ανάγκη όχι μόνο να διατηρηθεί, αλλά να ενισχυθεί περισσότερο».
Διατυπώνονται μερικά ερωτήματα: Πώς να επαναρχίσουν συνομιλίες, αφού χάσμα δυσθεώρητο χωρίζει τις δύο πλευρές; Πώς να υπάρξει πιθανή, βιώσιμη λύση, αφού οι Τούρκοι απαιτούν δύο κράτη με δύο λαούς, και ο Ν. Χριστοδουλίδης επιμένει στη διζωνική; Αφού η «οπτική των ΗΠΑ» λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις στην περιοχή, αυτές όπως εκδηλώνονται, με την κατάρρευση του τυραννικού καθεστώτος Άσαντ ευνοούν, προς το παρόν, την Τουρκία.
Αν οι ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη το περιεχόμενο της λύσης, αυτή θα προσιδιάζει προς τις τουρκικές αξιώσεις; Αφού ο ρόλος της Κύπρου πρέπει να διατηρηθεί και να ενισχυθεί περισσότερο, αυτό σημαίνει τετραγωνισμό του Κυπριακού, ώστε και οι «γεωστρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας» να ικανοποιηθούν και η Κύπρος να παραμείνει, υποταγμένη, στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας»;
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δεν τολμά να παραδεχτεί πως, διζωνική ομοσπονδία και δύο κράτη καταλήγουν στον ίδιο εφιάλτη: Στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στον έλεγχό της από την Τουρκία. Ο διζωνικός τραγέλαφος δεν μπορεί να είναι λειτουργική λύση στο Κυπριακό. Υπεύθυνη, μακράς πνοής πολιτική Αθήνας-Λευκωσίας οφείλει να προνοεί συμφωνίες και αμυντικέςσυνεργασίες με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Γαλλία, γειτονικές φιλικές χώρες. Πιθανή λύση στο Κυπριακό μπορεί να προέλθει:
Πρώτον, δι’ εμμονής στο Κοινοτικό Κεκτημένο και στη διεθνή νομιμότητα και μόνο.
Δεύτερον, διά της απόρριψης της διζωνικής και επανατοποθέτησης του Κυπριακού ως διεθνούς προβλήματος τουρκικής εισβολής και κατοχής, εθνοκάθαρσης και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Τρίτον, διά της χάραξης νέας στρατηγικής απελευθέρωσης και διάσωσης, ξανά, της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε πλήρη, εναργή συντονισμό με την Ελλάδα.
Τέταρτον, διά της τάχιστης αμυντικής θωράκισης της Κύπρου. Πέμπτον, η Κύπρος είναι το τελευταίο φυλάκιο του Ελληνισμού. Αν καταληφθεί και τουρκέψει, η Ελλάδα θα ακρωτηριασθεί. Έστω και τώρα, ο Ν. Χριστοδουλίδης καλείται να απευθυνθεί με άλλη γλώσσα στην Αθήνα.
