Γράφει ο Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια πέρασε και περνά μεγάλες κρίσεις. Τα μνημόνια, που υποθήκευσαν το μέλλον και τις ελπίδες των Ελλήνων· οι διαρκείς εντάσεις και προκλήσεις τής Τουρκίας· η παγκόσμια υγειονομική κρίση και η ρωσο-ουκρανική σύρραξη, με τη συνακόλουθη σκληρή δοκιμασία τής οικονομίας και την αλματώδη αύξηση στις τιμές των προϊόντων και ενέργειας έχουν οδηγήσει στην απόγνωση χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Οι Έλληνες, για ν’ αντιμετωπίσουν το τσουνάμι των αυξήσεων και τους διογκωμένους λογαριασμούς τού ρεύματος, περικόπτουν πολλές, βασικές ανάγκες τους, ακόμη και βιοτικές.
Διότι οικογένειες άνεργων, χαμηλόμισθων και μικροσυνταξιούχων, άνθρωποι, δηλαδή, της βιοπάλης των 300 και 400 ευρώ, δεν αντέχουν να πληρώνουν λογαριασμούς ρεύματος διπλάσιους και τριπλάσιους των αποδοχών τους! Δεν είναι δυνατό το πασχαλινό τραπέζι, όπως το φετινό, να στοιχίζει τρεις φορές επάνω από το περσινό, με μειωμένη στο ελάχιστο την αγοραστική δύναμη μεγάλης μερίδας τού λαού. Δεν γίνεται να κάνει πάρτι κάθε μέρα στην αγορά η αισχροκέρδεια και ο λαός να πένεται. Γιατί ελεύθερη αγορά δεν σημαίνει ασυδοσία· δεν σημαίνει οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι υπόλοιποι … «γαία πυρί μειχθήτω»! Ελεύθερη αγορά σημαίνει να είναι πραγματικά και ελεύθερη για ΌΛΟΥΣ τούς πολίτες ΌΛΩΝ των βαλαντίων. Γιατί έτσι θα πάει το κράτος μπροστά.
Η εξαγγελθείσα από τον πρωθυπουργό αύξηση του κατώτατου μισθού των εργαζομένων, σε συνδυασμό και με τα επιδόματα που χορηγεί η Κυβέρνηση για την ενίσχυση των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, είναι αναμφισβήτητα, χρήσιμη και καλοδεχούμενη, γιατί αποτελεί ανάσα για τους ίδιους. Δεν καλύπτει, όμως, τις μεγάλες απώλειες που έχουν υποστεί την τελευταία δεκαετία και που έχουν προβληματίσει αρκετά τού εργαζόμενους και, κυρίως, τους νέους. Όταν, μάλιστα, η επιδοματική πολιτική δεν είναι σίγουρο για το πόσο μπορεί να διαρκέσει.
Η Ελλάδα σήμερα εισάγει, δυστυχώς, λεμόνια από την Αργεντινή, εσπεριδοειδή από την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, ντομάτες απ’ την Τουρκία, σκόρδα απ’ την Κίνα κι άλλα προϊόντα από αλλού! Γίναμε χώρα που εισάγουμε χωρίς να παράγουμε ούτε καν ζωοτροφές· και, βέβαια, για εξαγωγές ούτε λόγος να γίνεται. Πού είναι, αλήθεια, η παραγωγική Ελλάδα των δεκαετιών τού 1950, ’60 και ’70, ακόμη και τού 1980; Βέβαια, υπεύθυνη γι’ αυτό μας το κατάντημα δεν είναι η σημερινή Κυβέρνηση· φταίει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα των τελευταίων δεκαετιών. Τότε, που επιδοτούνταν οι αγρότες για να ξεριζώνουν τ’ αμπέλια τους (!) και εγκατέλειπαν την αξιοποίηση της γης τους, ενώ άλλοι εγκατέλειπαν την κτηνοτροφία, την αλιεία κ.τ.λ. κι επέλεγαν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι κ.ά. Αυτά, βέβαια, συνέβαιναν στο μακρινό παρελθόν με τις ευλογίες των τότε κρατούντων. Σήμερα, όμως, τι μέλλει γενέσθαι;
Σήμερα απαιτούνται δομικές αλλαγές. Η Πολιτεία επιβάλλεται να βοηθήσει την πρωτογενή παραγωγή· τη γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κ.τ.λ. Να στηρίξουμε δυναμικά τα νέα παιδιά, τους νέους ανθρώπους που μένουν στον τόπο τους και αυτά που επιστρέφουν στα χωριά τους διψασμένα για δράση· για να στήσουν τις επιχειρήσεις τους, τα θερμοκήπια, κτηνο/πτηνοτροφεία, ιχθυοτροφεία, μελισσοκομεία, χειροτεχνεία, αγροτουρισμό, χειμερινό τουρισμό και λοιπές δράσεις. Να στηρίξουμε το εμπόριο, λιανικό και χονδρικό, και την επιχειρηματικότητα· να γίνονται, όμως, παράλληλα, και συνεχείς έλεγχοι της αγοράς από τα αρμόδια όργανα, για να προστατεύονται και οι καταναλωτές από τυχόν παρατυπίες.
Να παράξει η Πολιτεία ισχυρά κίνητρα επιστροφής στην πατρίδα μας στους λαμπρούς επιστήμονές μας, που καταυγάζουν στην αλλοδαπή και τιμούν εκεί εαυτούς και την Ελλάδα με τις συνεχείς επιτυχίες τους. Γιατί η Ελλάδα, δυστυχώς, χρόνια και χρόνια τώρα ΔΙΩΧΝΕΙ τα παιδιά της!
Ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιούργησε καινούργια δεδομένα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, στην Ελλάδα, όμως, το κακό παράγινε. Οι Έλληνες πληρώνουμε το πιο ακριβό πετρέλαιο από την υπόλοιπη Ευρώπη! Παρ’ όλ’ αυτά, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ενέργειας Ν.Α. Ευρώπης, υπολογίζεται πως η Ελλάδα διαθέτει πλούσια αποθέματα υδρογονανθράκων. Αλλά και τόσες ποσότητες φυσικού αερίου, που μπορεί άνετα ακόμη και να εξαγάγει, με σοβαρές ωφέλειες για την οικονομία μας. Ενώ η εξέλιξη αυτή θα προσέδιδε στη χώρα μας και μείζονα γεωπολιτική και γεωστρατηγική αξία! Βέβαια, κοινό μυστικό μάς αποκάλυψε το Ινστιτούτο, γιατί ήταν γνωστή στην παγκόσμια αγορά η ύπαρξη τεράστιων ποσοτήτων τού φυσικού αερίου στον ελλαδικό μας χώρο! Δίκαια, λοιπόν, διερωτώνται και δικαιούνται υπεύθυνης απάντησης οι Έλληνες:
Γιατί ίσαμε σήμερα δεν ξεκινήσαμε τις γεωτρήσεις μας; Ποιος και γιατί μάς εμποδίζει να το πράξουμε; Φοβόμαστε μήπως μπλέξουμε με τους γείτονες ή με άλλους; Μήπως μάς λείπει η διάθεση ή για να προκαταλάβουμε πιθανές αντιδράσεις τρίτων και, αν ναι, ποίων; Μήπως αγνοήσαμε τα κοιτάσματα αυτά εν όψει τής στροφής μας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Όποια και αν είναι η απάντηση, και για να μην πληρώνουμε πια πανάκριβο το ρεύμα, οφείλει η Κυβέρνηση να λάβει μέτρα άμεσα, όπως:
α. να επαναλειτουργήσουμε τις πλούσιες σε αποθέματα λιγνιτικές μονάδες μας.
β. Να αναπτύξουμε τάχιστα εγκαταστάσεις γηγενούς θερμότητας – γεωθερμίας για την παραγωγή ενέργειας. Η Γη, ως γνωστό, έχει στα έγκατά της ποσότητες δικής της θερμότητας, όπως αποδεικνύεται, άλλωστε, από τις θερμές πηγές (έχουμε και στην Ελλάδα), απ’ τις λάβες των ηφαιστείων κ.τ.λ. Αν την αξιοποιήσουμε, θα έχουμε ένα καζάνι, που θα ζεσταίνεται διαρκώς χωρίς κανένα έξοδο! Να ξεκινήσουμε, λοιπόν, όσο γίνεται πιο γρήγορα, για το δικό μας το συμφέρον. Εξάλλου, δεν γνωρίζουμε τι μας επιφυλάσσει το αόρατο μέλλον!
γ. Μαζί με τον λιγνίτη, να αξιοποιήσουμε τα πετρέλαια της Θάσου, χωρίς να εγκαταλείψουμε και τις Α.Π.Ε., που, όμως, η δημιουργία τους, σε βαθμό που θα καλύπτουν τις ανάγκες τής Χώρας σε ενέργεια, θα καθυστερήσει πολύ κι εμείς τώρα επειγόμαστε.
δ. Ακριβώς, όμως, λόγω τού επείγοντος, καλό και επιβεβλημένο θα ήταν να μειώσουμε οικειοθελώς την κατανάλωση ενέργειας. Επιχειρήσεις και νοικοκυριά να την εκμεταλλεύονται με φειδώ, για ν’ αποφευχθούν τα χείρονα και, μάλιστα, μεσούντος τού καλοκαιριού και με τον τουρισμό στο απόγειό του. Αλλιώς, η Κυβέρνηση οφείλει να λάβει τα πρόσφορα μέτρα, για να προλάβει το κακό πριν έρθει και κάνει τη ζημιά! Γιατί, όπως συνετά μάς θυμίζει ο Ερρίκος Χάινε, «το κράτος υπάρχει για να αναπτύσσει τη ζωή των ατόμων και όχι τα άτομα για να αναπτύσσουν το κράτος».
Και, μην ξεχνάμε, οι προχθεσινές εκλογές στη Γαλλία απέδειξαν πως οι νέοι της είναι θυμωμένοι ΠΟΛΥ και πως εμείς εδώ διανύουμε προεκλογική περίοδο· η Ελλάδα, λοιπόν, ας προσέξει ιδιαίτερα. Γιατί το θέμα «ΝΈΟΙ» δεν είναι κομματικό ούτε καν πολιτικό· είναι θέμα ΕΘΝΙΚΟ!
