«Homo sapiens» Ý «ο εχένους άνθρωπος».
(Κακώς, έχει µεταφραστεί, στα ελληνικά, ως «σοφός άνθρωπος»).
Τα «εχένοα όντα» γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν ότι κάθε πράξη ή παράλειψή τους επιφέρει αποτελέσµατα και επιπτώσεις.
Αυτά τα αποτελέσµατα και οι επιπτώσεις µπορεί να είναι βραχυπρόθεσµα, µπορεί, όµως, να είναι και µακροπρόθεσµα.
Λέγεται, ότι τα άτοµα που έχουν έφεση(ροπή) προς το σκάκι µπορούν να προβλέψουν, να επεξεργαστούν και να αναλύσουν, δέκα ή και δεκαπέντε «κινήσεις» πάνω στο ταµπλώ, εκ προοίµιου. Σε τελευταία κατακλείδα, η ζωή δεν είναι διαφορετική από µια σκακιέρα. Μια σωστή ανάλυση και πρόγνωση, συνήθως, βγάζει ένα θετικό αποτέλεσµα. Όχι πως δεν βλέπουµε και απερίσκεπτες και απρογραµµάτιστες ενέργειες ν’ απολήγουν σε θετικό αποτέλεσµα! Αυτές, οι τελευταίες, όσο πάει και σπανίζουν, πια.
Προσωπικά, είµαι Κηφισιώτης. Κεφαλαριώτης. Από δώδεκα χρονών κυκλοφορώ στο Μαρούσι. Τελείωσα το Γυµνάσιο, στο µοναδικό, τότε, Γυµνάσιο. Γυµνασιάρχης, «ο άφαντος»… Ηλίας Παπαδόπουλος (Θεολόγος, µε..τετραετή µετεκπαίδευση στις… ΗΠΑ! Παρατσούκλι: «Nτολµάς»).
Γυµνασιαρχεύων: Ο… ∆ηµήτρης Νινιός, µε άλλους δεκαπέντε Καλαµατιανούς καθηγητές. Παντρεύτηκα Μαρουσιώτισσα, την κόρη του «ΓΙΑΤΡΟΥ κι ΑΝΘΡΩΠΟΥ» Θεόδωρου Καραβοκυρού. Ε, τι άλλο χρειάζεται για να θεωρούµαι από τους παλιότερους, εν ζωή Μαρουσιώτες;
Στα γυµνασιακά µου χρόνια, δήµαρχος ήταν ο Αλ. Γαρδέλης. Νόµιζε ότι µε το να ανοίξει έναν φαρδύτατο δρόµο, από ∆υτικά προς Ανατολικά, στο ∆άσος Συγγρού θα µπορούσε να «βάλει χέρι» στην έκταση. Εµ, τότε το ∆άσος «ανήκε» στη Φρειδερίκη, που είχε φτιάξει ιδιωτικό σχολείο, τα «Ανάβρυτα» και γοτθικό / προτεσταντικό ναό, του Αγίου Ανδρέα, κι έβαλε τον γιο της, -µετέπειτα… Κοκός- ώστε να µην είναι συγκρίσιµος. Εάν πήγαινε στο Κολλέγιο (Αµερικάνικο) Αθηνών, θα ήταν «συγκρίσιµος»!
Το Μαρούσι, τότε, ήταν «χωριό». Με τα υπέρ και τα κατά του. Κάποια στιγµή, οι Μαρουσιώτες -παλιοί και καινούριοι- αποφάσισαν ν’ ακολουθήσουν τη «µόδα της εποχής» και επέλεξαν, για δήµαρχο, τον Παναγιώτη Τζανίκο. (Προσωπικά, δεν τον γνωρίζω. Ζούσα στο εξωτερικό εκείνα τα χρόνια). Προφανώς, ο Τζανίκος ήταν διορατικός άνθρωπος. Είχε διαβλέψει ότι, µε την εγκατάλειψη του αεροδροµίου του Ελληνικού και τη δηµιουργία νέου αεροδροµίου στα Σπάτα, το κέντρο βάρους του Λεκανοπεδίου θα πέρναγε µέσα απ’ το Μαρούσι. (Οι συστάσεις του, διεθνώς καταξιωµένου πολεοδόµου, Κων/νου ∆οξιάδη για α) Προέκταση των αεροδιαδρόµων του Ελληνικού µέσα στη θάλασσα, ή β) Εκµετάλλευση του πολεµικού αεροδροµίου της Τανάγρας, ως εµπορικού / επιβατικού, δεν εισακούστηκαν -άλλωστε, ήταν «κουφός» -από τον Κων/νο Καραµανλή). Έτσι, δηµιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για αεροδρόµιο στα Σπάτα.
Το Μαρούσι, από «χωριό», έγινε µια σύγχρονη µεγαλούπολη (Σωστό θα ήταν, να εγερθεί µια προτοµή του Τζανίκου -και, µάλιστα, όσο είναι στη ζωή, να το χαρεί- ίσως, στη συµβολή / κύκλο Λεωφ. Κηφισιάς και Αττικής Οδού. Με υποσηµείωση «Ο Αναµορφωτής». Για παραδειγµατισµό στους µεταγενέστερους).
Οι Μαρουσιώτες, ξαφνικά, έγιναν «εισοδηµατίες». Όποιος είχε «σπιτάκι κι οικοπεδάκι», τώρα, έχει, τουλάχιστον, το 50-70% µιάς πολυόροφης πολυκατοικίας στα Β.Π. (Βόρεια Προάστια), που λένε κι οι Παναθηναϊκοί. Για να ‘ρθούµε και στους σηµερινούς δηµάρχους και να συνδέσουµε το συµπέρασµα µε τα κατά επικεφαλίδα αναφερόµενα: Εκδόθηκαν από την Πολεοδοµία Αµαρουσίου οικοδοµικές άδειες για την έγερση «πελωρίων» κτηριακών συγκροτηµάτων επί της οδού Αµαρουσίου – Χαλανδρίου (Βρείτε ένα εύηχο οδονύµιο, π.χ. «Λεωφόρος Φλύας», που καλύπτει, αρχαιόθεν, και τους δύο ∆ήµους ή «Λεωφόρος Κλεισθένη», που αναµόρφωσε το Κράτος των Αθηνών, κ.α.). Η ίδια Πολεοδοµία χορήγησε άδειες για τη µετεγκατάσταση του «Καζίνο Πάρνηθας», στην περιοχή που, µέχρι χτες / σήµερα λέγαµε / λέµε «∆ηλαβέρη». Αυτές, όλες, οι οικοδοµικές άδειες θα «φέρουν τούµπα» το σύνολο των Βορείων Προαστίων! Εάν, σήµερα, η Λεωφόρος Κηφισιάς απαιτεί έναν Ηράκλειο αγώνα για να την διέλθεις, αύριο θα είναι αδιαπέραστη / τοίχος / «solid wall».
Οι χιλιάδες των εργαζοµένων, που θα απασχολούνται στα γραφεία αυτών των «µεγαθηρίων» -συν τω χρόνω- θα επιδιώξουν να κατοικούν κοντά στον τόπο εργασίας τους. Τα, ήδη, «σαλταρισµένα» νοίκια στα Β.Π., θα απογειωθούν. Οι δρόµοι θα καταστούν αδιαπέραστοι και ο νυν δήµαρχος και η, πλειοψηφούσα και αποφασίζουσα παράταξή του, θα τρίβει την κοιλιά της από τα γέλια και τη χρηµατική / οικονοµική της αναβάθµιση.
Συνιστώ την τοποθέτηση, µιας κορνιζαρισµένης φωτογραφίας του δηµάρχου και του ∆ηµοτικού Συµβουλίου του, έξω από το ∆ηµαρχείο, για «φτύσιµο» -όπως λέγαµε, τότε επί Χούντας, µε την ενδεχόµενη κυκλοφορία γραµµατοσήµων µε τη φάτσα του Γεώργιου Παπαδόπουλου και του «ανθρωπάκου» που έφτυνε στη µεριά της απεικόνισης για να κολλήσει το γραµµατόσηµο στον φάκελο.
∆υστυχώς, τα θέµατα είναι τετελεσµένα. Άξιος!!! κατά την ενθρόνιση!
ΛΕΩΝΙ∆ΑΣ ΜΑΓΚΛΗΣ
