Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος
Οικονοµολόγος, μέλος του ΙΝΚΑ/ Γενική Οµοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος
Ο δασµός των 3 ευρώ ανά Πακέτο παραγγελίας, αξίας κάτω των 150 Ευρώ από την Κίνα, δεν είναι απλώς ένα τελωνειακό τέλος.
Είναι σύµπτωµα µιας βαθύτερης µετάβασης όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να µεταβεί από µια ένωση κανόνων σε µια ένωση οικονοµικής ευθύνης.
Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε µια νέα φάση δηµοσιονοµικής πραγµατικότητας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της, λειτουργεί όχι απλώς ως ρυθµιστικός και πολιτικός οργανισµός, αλλά και ως σηµαντικός εκδότης κοινού χρέους.
Όπως είναι Γνωστό η Ευρωπαϊκή Ένωση δανείστηκε συλλογικά εκατοντάδες δισεκατοµµύρια ευρώ για να αντιµετωπίσει τις οικονοµικές συνέπειες της πανδηµίας. Η επιλογή αυτή έδωσε ανάσα στις οικονοµίες, αλλά ταυτόχρονα δηµιούργησε ένα κρίσιµο ερώτηµα:
Πώς θα αποπληρωθεί το κοινό ευρωπαϊκό χρέος;
Η European Commission έχει αναγνωρίσει ότι η εξυπηρέτηση αυτών των υποχρεώσεων απαιτεί:
– Νέες ίδιες πηγές εσόδων
(own resources)
– Περιορισµό δηµοσιονοµικών αποκλίσεων στα κράτη-µέλη
– Αναθεώρηση του Συµφώνου Σταθερότητας
– Ενίσχυση της φορολογικής βάσης σε υπερεθνικό επίπεδο
Τρόπο τινά µπορούµε πλέον να θεωρούµε ότι η συζήτηση δεν αφορά µόνο τα εθνικά χρέη, αλλά τη δηµοσιονοµική κυριαρχία της ίδιας της Ένωσης.
Εάν η Ένωση αποκτήσει σταθερές ίδιες πηγές εσόδων, τότε:
– Ενισχύεται η οµοσπονδιακή διάσταση
– Περιορίζεται η εξάρτηση από εθνικές συνεισφορές
– ∆ηµιουργείται µόνιµος µηχανισµός κοινής δηµοσιονοµικής πολιτικής
Αντίθετα, εάν οι κοινωνικές αντιδράσεις ενταθούν, το µοντέλο θα επανέλθει σε αυστηρή εθνική λογική.
Το ερώτηµα δεν είναι αν τα χρέη πρέπει να εξυπηρετηθούν αυτό είναι δεδοµένο.
Το ερώτηµα είναι ποιος και µε ποιον τρόπο θα τα χρηµατοδοτήσει.
Η κατανάλωση των Ευρωπαίων πολιτών µπορεί να αποτελέσει µέρος της λύσης. Αλλά η µακροπρόθεσµη ισορροπία απαιτεί παραγωγική ενίσχυση, δηµοσιονοµική πειθαρχία και βαθύτερη πολιτική ενοποίηση.
∆ιαφορετικά, ο «σωτήριος» δασµός κινδυνεύει να αποδειχθεί απλώς ένα προσωρινό δηµοσιονοµικό επίθεµα σε ένα διαρθρωτικό πρόβληµα ευρωπαϊκής κλίµακας.
