H διάχυτη εδώ και καιρό ανησυχία για το τι θα γίνει με το πρόγραμμα αναχρηματοδότησης του ∆ήμου Αμαρουσίου λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά και την πρόσφατη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητάς του από τη Moody's. Ήδη, το άσχημο διεθνές οικονομικό κλίμα, που πλήττει βαρύτατα τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ανά τον κόσμο, δυσκόλευε την προσπάθεια της δημοτικής αρχής να προχωρήσει στην αναχρηματοδότηση των υψηλών χρεών του ∆ήμου. Πόσω μάλλον σήμερα όπου, με βάση τη βαθμολόγηση του διεθνούς οίκου, ο δανεισμός του ∆ήμου μας καθίσταται ακόμη πιο επισφαλής για τους υποψήφιους δανειστές.
Με τα νέα δεδομένα, ο δήμαρχος της πόλης Γιώργος Πατούλης έχει κάθε δίκιο να τα βάζει με όσους προσπαθούν να εμποδίσουν την προσπάθεια αναχρηματοδότησης των παλαιότερων χρεών. Ακόμη περισσότερο δε, όταν η όποια άρνηση δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένη πρόταση για το πώς θα καταφέρει ο ∆ήμος να βγει από το υπαρκτό οικονομικό αδιέξοδο.
Αναμφίβολα, κάθε δημότης διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα να προσφεύγει στα αρμόδια όργανα της Πολιτείας, όταν πιστεύει ότι κάποιοι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής προχωρούν σε πράξεις έκνομες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να έχει ζυγιάσει πολύ καλά την απόφασή του και, κυρίως, να έχει λάβει υπόψη του τις πιθανές παρενέργειές της. Γιατί τουλάχιστον ο γράφων αδυνατεί να κατανοήσει ποια άλλη δυνατότητα είχε η σημερινή διοίκηση, από το να βρει τρόπους, αφενός να «σπάσει» τις δόσεις των δανείων που έπρεπε να πληρωθούν σε διάστημα δύο ετών, αφετέρου να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη της πόλης.
Μα θα πει κάποιος, με την αναχρηματοδότηση των δανείων απλώς μετακυλίουμε το χρέος και στις επόμενες γενιές. Κάποιος άλλος θα σπεύσει να προσθέσει ότι με τα χρήματα που θα πάρει, η διοίκηση Πατούλη θα αρχίσει τα έργα και τις προσλήψεις προκειμένου να κερδίσει και τις επόμενες εκλογές. Ισχύουν ενδεχομένως και οι δύο εκδοχές. Αλλά τι ακριβώς αντιπροτείνουν όσοι αντιτίθεται στην αναχρηματοδότηση;
Κι ας τα πάρουμε ένα-ένα. Πρώτα απ' όλα, πιστεύει κάποιος ότι θα μπορούσε η δημοτική αρχή να αποπληρώσει τα δάνεια της προηγούμενης διοίκησης εντός διετίας; Κι αν ναι, αντλώντας έσοδα από ποια πηγή;
∆εύτερον, τα έργα που χρειάζεται η πόλη μπορούν να γίνουν με τίνος χρηματοδότηση, αν όχι και με κονδύλια που θα πρέπει να βρει η δημοτική αρχή; Εκτός κι αν πιστεύουμε ότι μόνο με τα… βοηθήματα της Πολιτείας ή τα κοινοτικά προγράμματα μπορούμε να καλύψουμε όλες τις ανάγκες για έργα υποδομής στο Μαρούσι…
Τρίτον, πώς περιμένουμε να λυθεί το θέμα των «ξεκρέμαστων» εργαζομένων του ∆ήμου και να απορροφηθούν αυτοί σε θέσεις πλήρους απασχόλησης, αν δεν δαπανήσουμε πρόσθετους πόρους;
Από πού, άραγε, θα προέλθουν όλα αυτά τα χρήματα; Και πού ακριβώς έγκειται το «σφάλμα» της διοίκησης σε ό,τι αφορά την αναχρηματοδότηση; Εκτός κι αν ο δήμαρχος είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα κάνει έργα στην πόλη, χρησιμοποιώντας προσωπικά κεφάλαια…
Η στήλη εκτιμά ότι όπως έχει διαμορφωθεί η οικονομική κατάσταση στον ∆ήμο Αμαρουσίου, η μόνη λύση -έστω και υπό τη μορφή του λιγότερου κακού- είναι να ανοίξει το συντομότερο δυνατόν ο δρόμος για την αναχρηματοδότηση. Και σε αυτό η διοίκηση θα πρέπει να στηριχθεί με κάθε μέσο. Εφόσον ολοκληρωθεί αυτό και έρθουν τα χρήματα
στο δημοτικό ταμείο, άπαντες έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να ελέγχουν ασφυκτικά τη δημοτική αρχή για το πώς διαχειρίζεται αυτά τα χρήματα.
Γιατί εκεί είναι που πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας και να εξαντλήσουμε την αυστηρότητά μας, ώστε να μην «καεί» το όπλο της αναχρηματοδότησης, μετατρεπόμενο σε μέσο για να καλυφθούν άλλες… ανάγκες. Εξάλλου αυτή είναι και η βασική ευθύνη που θα αναλάβει η δημοτική αρχή και πρωτίστως ο δήμαρχος Γιώργος Πατούλης.
Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι του να προεξοφλούμε τι θα κάνει η διοίκηση τα χρήματα που θα λάβει από την αναχρηματοδότηση, η απόσταση είναι μεγάλη. Άλλωστε, «κοντός ψαλμός αλληλούια» που λένε και στα χωριά μας. Πολύ γρηγορότερα απ' ό,τι ίσως αναμένεται θα διαφανούν οι πραγματικές προθέσεις καθενός μας. Αρκεί να μας δοθεί η δυνατότητα να τις κάνουμε πράξη.
Γι' αυτό επιμένουμε ότι θα πρέπει, με τη συμβολή όλων, και με αίσθημα ευθύνης προς την πόλη, να αποδεσμευθεί το ζήτημα της αναχρηματοδότησης, για να προχωρήσουμε μπροστά. Εκτός πια, κι αν υπάρχουν «κρυφά σκάνδαλα» στη σύμβαση που έχει ετοιμάσει ο ∆ήμος, τα οποία γνωρίζουν όσοι αντιστρατεύονται το συγκεκριμένο σχέδιο. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, ας βγουν να το πουν επίσημα, να το πληροφορηθούμε κι εμείς, ώστε να μην παραπληροφορούμε τους αναγνώστες μας. Σε διαφορετική περίπτωση, ας μεταβάλλουν τις θέσεις τους κι ας αφήσουν τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους.
Η όποια αντιπολίτευση έχει νόημα, όταν ασκείται με υπευθυνότητα και υπηρετεί την… τέχνη του εφικτού. Μη λησμονούμε, άλλωστε, ότι ο… λογαριασμός στο τέλος της τετραετίας δεν θα αφορά αποκλειστικώς τη διοίκηση…
Θάνος Σταθόπουλος






































































































