Τώρα που ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ…
Χριστός Ανέστη φίλοι συμπολίτες και καιρός να επανέλθουμε, στο… πολιτικό μαγγανοπήγαδο. Αυτό στο οποίο συμμετέχουμε ΟΛΟΙ -συνειδητά ή ασυνείδητα- ως πολίτες, ως πολιτικοί, ως κομματικά πλήθη, ανένταχτες ομάδες ή αδιάφορα άτομα, ποτίζοντας έτσι κι αλλιώς, τα «χωράφια» του σύγχρονου «Πολιτικού Πολιτισμού» μας. Τα χωράφια τα «Ημέτερα» και τα «Κοινά». Ο αγώνας αδυσώπητος. Τα ημέτερα «χωράφια» έχουν κατακυριεύσει την «πολιτική βούληση» η οποία δεν κάνει ρούπι εάν δεν λογαριάσει πρώτα τα… «κόστη», στρέφοντας σκανδαλωδώς τη στοργή της προς εκείνα. Στοργή, η οποία συχνά πυκνά ξεπερνά τα εσκαμμένα και χύνεται στους δρόμους της πολιτείας σαν βοθρολύματα ένα πράμα, για να καταλήξει ως σκάνδαλο στα Μ.Μ.Ε. Τότε είναι που καταξιώνεται και η πεποίθηση του Έλληνα: «Όλοι ίδιοι είναι. Για το συμφέρον του ο καθένας».
Όσο για τα άλλα «χωράφια» που είναι «Κοινά», ελαχίστων τον έρωτα σκοτίζουν. Οι περισσότεροι από όσους ασχολήθηκαν με τα «Κοινά» και «κατέβηκαν» να τα υπηρετήσουν βάσει «προεκλογικού οράματος», ή βαρέθηκαν να προσπαθούν χωρίς αποτέλεσμα και τα βρόντησαν, ή αντέδρασαν υπερασπιζόμενοι το όραμα και… διεγράφησαν.
∆υνατά «άλογα» αναδεικνύονται πάντοτε, όσοι πιάνονται χεράκι – χεράκι με «τα καλά και συμφέροντα» κατά την νεοελληνική πολιτική κουλτούρα, και το ρίχνουν όλοι μαζί «στα καλαματιανά». Έτσι, οι μετρημένοι στα δάχτυλα που… μουλαρώνουν στο πολιτικό μαγγανοπήγαδο, για το υπεσχημένο «προεκλογικό όραμα», καταλήγουν στην «∆ιαγραφή» από τους καταλόγους των ευπειθώς αναφερόντων.
Προσφάτως λοιπόν, διάβασα από το ∆ελτίο Τύπου που μας εστάλη, τις θέσεις του κ. Τάσου Γιαννακόπουλου, ∆ημοτικού Συμβούλου της πλειοψηφίας στο ∆ήμο Αμαρουσίου. Ο κ. Γιαννακόπουλος, «διεγράφη από τον συνδυασμό» του κ. Πατούλη με το «προεκλογικό όραμα» που ευαγγελιζόταν, ένα Μαρούσι ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΟ από τους ρύπους όλων των ειδών και μεγεθών, της προηγούμενης ∆ιοίκησης.
Στις «αποδείξεις» για τις θέσεις και τις πολιτικές του ενέργειες πάνω σε ένα πολύ πονεμένο θέμα, όπως είναι οι «διαφημιστικές πινακίδες» στο Μαρούσι και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ο κ. Γιαννακόπουλος υπερασπίζεται στοιχεία του Πολιτικού Πολιτισμού, όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε πολιτικός που ασχολείται με τα κοινά μας «χωράφια». ∆ηλαδή. Την έγκαιρη, σοβαρή, εμπεριστατωμένη, επίμονη ΑΝΤΙ∆ΡΑΣΗ προς γνώσιν του καπετάνιου, όταν το καράβι στραβά αρμενίζει, πριν αρχίσει πλήρωμα και επιβάτες να αναρωτιούνται, αν είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε.
Έχει τεράστια σημασία ο χρόνος όπου… το σπιθουράκι εντοπίζεται και αναφέρεται αρμοδίως, πριν εξελιχθεί σε απόστημα. Από κει και πέρα η μοιραία εξέλιξη της «πτώσης» από το θρόνο του οραματιστή, είναι θέμα χρόνου…
Καταπιάστηκα με το θέμα «∆ιαγραφή Γιαννακόπουλου» γιατί θέλω να τον ευχαριστήσω κατ' αρχάς ως Μαρουσιώτισσα πολίτις, διότι ενεπλάκη στα κοινά, επειδή είχε «ΟΡΑΜΑ» για τον Τόπο μας. Αλλά και για να θυμίσω στο ∆ήμαρχο Αμαρουσίου, πως στην πρώτη συνέντευξη Τύπου που μας παρεχώρησε στο προεκλογικό του γραφείο, κάποιος του είπε: «Μπορώ να αγαπάω κάθε ∆ήμαρχο όταν κάνει καλά πράγματα για τον Τόπο μου». Και το αναφέρω, διότι το ίδιο πιστεύω πως αισθάνονται ΟΛΟΙ οι συμπολίτες μου, ασχέτως από το τι ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές. Αυτά λοιπόν τα «καλά πράγματα» κύριε ∆ήμαρχε, έχουν θεμέλιο λίθο το ΟΡΑΜΑ (!!!). Γι αυτό εξ άλλου προβάλλεται εις θέσιν περίοπτον προεκλογικά. Είναι όμως αυτό το οποίο κατασπαράσσεται πρώτο από τις Ερινύες της εξουσίας, με τη συμβολή των γυμνοσάλιαγκων που απομυζούν τους χυμούς της «ζωής»του. Έτσι, οι ταριχευμένες Αξίες, Ιδανικά, Προσδοκίες, Όραμα, έχουν καταντήσει έναν Λαό, να βολοδέρνει πελαγωμένος μέσα σε μια κακοφορμισμένη Πολιτική Πραγματικότητα.
«Αγαπητέ κύριε ∆ήμαρχε,
…διαγράψτε με εκατό φορές από οπουδήποτε, αφήστε όμως αυτό το προεκλογικό όραμα που μας ένωσε προεκλογικά να καρποφορήσει για το καλό και μόνο της πόλης μας».
Έτσι τελειώνει την επιστολή του ο κ. Γιαννακόπουλος και τελειώνοντας κι εγώ, θα συνυπογράψω στο σημείο που εύχεται στον ∆ήμαρχο Αμαρουσίου «Καλή τύχη». ΑΥΤΗ είναι εξ άλλου η «εντολή» για το καλό της πόλης μας.
ΤοποΓράφει η θέμις
