Η ελαφρά μελαγχολία που συνοδεύει, συνήθως, τα πρώτα 24ωρα του νέου χρόνου εδράζεται σε δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι αμιγώς ψυχολογικός και έχει να κάνει με το τέλος των εορταστικών ημερών, την αποκαθήλωση των χριστουγεννιάτικων δένδρων και την απομάκρυνση του στολισμού των πόλεων. Η ζεστή και πολύχρωμη ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί γύρω μας, εάν δεν συνοδευόταν με βαθύτερη συνειδητοποίηση των ημερών που αφήσαμε πίσω μας, εξαφανίζεται ταυτόχρονα με την απουσία των στοιχείων που τη συντηρούσαν, δημιουργώντας μία έντονη αίσθηση κενού.
Ο δεύτερος λόγος της μελαγχολίας σχετίζεται με το βάρος των υποχρεώσεων που ορθώνονται μπροστά μας, ατομικά ή συλλογικά, και το οποίο είχαμε… μεταθέσει για τη νέα χρονιά. Από τα παιδικά μας χρόνια συνδυάσαμε το τέλος των χριστουγεννιάτικων εορτών με την επιστροφή στα θρανία και τις σχολικές σκοτούρες. Η αίσθηση αυτή είναι, φαίνεται, διαχρονική και μας ακολουθεί για το υπόλοιπο του βίου μας. Εξάλλου, η «επιστροφή στα θρανία» δεν αφορά μόνο τους μαθητές, αλλά και όλους όσοι συμμετέχουν στην παραγωγή κάποιου έργου.
Η δημοτική αρχή του Αμαρουσίου δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στον παραπάνω «κανόνα». Η χρονιά που έφυγε αποτέλεσε για το επιτελείο του δημάρχου Γιώργου Πατούλη μία περίοδο καταγραφής προβλημάτων, ωρίμανσης σχεδιασμών και κάποιων… αναγνωριστικών κινήσεων-δράσεων. Το 2008, η διοίκηση του Δήμου οφείλει να περάσει σε ένα πιο ενεργό στάδιο, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου θα πρέπει να είναι η παραγωγή ουσιαστικού και μετρήσιμου έργου. Οι προκλήσεις που έχουν μπροστά τους οι επιτελείς της Βασ. Σοφίας είναι και πολλές και κρίσιμες. Παράλληλα, όμως, η απάντησή τους ενέχει και τη γοητεία που πάντα συνοδεύει την επιτυχία υψηλών στόχων.
Πρώτη πρόκληση και καθοριστική για κάθε βήμα που θα επιχειρήσει η δημοτική αρχή σε όλα τα υπόλοιπα μέτωπα είναι η οικονομική κατάσταση του Δήμου. Η διοίκηση του κ. Γιώργου Πατούλη θα πρέπει άμεσα να ολοκληρώσει την προσπάθεια αναχρηματοδότησης των παλαιών οφειλών και, παράλληλα, να θέσει τις βάσεις για μία υγιέστερη -από πλευράς εσόδων- πορεία. Η παγίδα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να επαναπαυθούμε στην πρόσκαιρη ανακούφιση που παρέχει ο δανεισμός, να καταφύγουμε σε αλόγιστες σπατάλες, να μη δημιουργήσουμε σταθερές πηγές εσόδων, που θα καλύψουν τις νέες δανειακές υποχρεώσεις και, τελικώς, να «σφίξουμε ακόμη περισσότερο τη θηλιά στον λαιμό μας».
Δεύτερη πρόκληση για τον κ. Πατούλη και τους συνεργάτες του είναι η διαφύλαξη της όποιας πράσινης κληρονομιάς έχει απομείνει στο Μαρούσι. Οι επιστημονικές μετρήσεις καταδεικνύουν ότι το αστικό πράσινο στην περιοχή μας έχει περιορισθεί δραστικά, ενώ οι ρύποι στήνουν πραγματικό χορό πάνω από τα κεφάλια μας. Το δύσκολο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να ισορροπήσει κάποιος μεταξύ της εύλογης ανάπτυξης που χρειάζεται η περιοχή και της αδήριτης ανάγκης για διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος. Η δε παγίδα έγκειται στην εύκολη λύση οι όποιες οικολογικές ανησυχίες να χρησιμοποιηθούν ως απλό επικοινωνιακό όπλο, αφήνοντας τα δύσκολα για τους… επόμενους.
Τρίτη πρόκληση, άμεσα συνδεδεμένη με την προηγούμενη, είναι οι χρήσεις γης στο Μαρούσι, όπου η σύγχυση που επικρατεί είναι πλήρης. Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη δυσκολότερα, αφού τα συμφέροντα δεν περιορίζονται μόνο σε επίπεδο μεγάλων επιχειρηματικών συγκροτημάτων, αλλά διαχέονται στο σύνολο σχεδόν του κοινωνικού φάσματος στην πόλη. Η ανάγκη να αποκτήσει το Μαρούσι ένα σύγχρονο και λειτουργικό πολεοδομικό πρόσωπο αναγνωρίζεται από όλους, αλλά η ομοφωνία τελειώνει εκεί. Στο πώς θα επιτευχθεί αυτό προκαλεί διχογνωμίες και υποκρύπτει συγκρούσεις, οι οποίες θα απαιτήσουν από τον δήμαρχο εξαιρετικές ικανότητες ελιγμών και συγκερασμού διαφορετικών απόψεων. Εκτός και εάν… διολισθήσει στην πρακτική-παγίδα αποφυγής του πολιτικού ή όποιου άλλου κόστους, καταφεύγοντας σε ημίμετρα.
Τέταρτη πρόκληση για τη δημοτική αρχή είναι η αναβάθμιση των υποδομών της πόλης, οι οποίες θα πρέπει επιτέλους να αντιστοιχούν στα νέα πληθυσμιακά δεδομένα της περιοχής. Η έλλειψη αθλητικών χώρων στο κατά τα άλλα Ολυμπιακό Μαρούσι, η ύπαρξη γειτονιών χωρίς σύγχρονο αποχετευτικό σύστημα, τα ελλιπή και κακοσυντηρημένα πεζοδρόμια -ιδιαίτερα στην περιφέρεια-, οι «επιδερμικές» υποδομές για τη διαβίωση και τη μετακίνηση των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι μερικά μόνο από τα άμεσα προβλήματα η λύση των οποίων επείγει. Κάποια από τα παραπάνω έργα μπορούν κάλλιστα να έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα για τον Δήμο, αλλά κάποια άλλα απαιτούν πόρους οι οποίοι θα χρηματοδοτήσουν την παραμελημένη κοινωνική ανάπτυξη. Η παγίδα στην περίπτωση αυτή είναι ο οικονομικός προϋπολογισμός να μη… συναντήσει ποτέ τον κοινωνικό προϋπολογισμό.
Πέμπτη πρόκληση είναι αυτή του κυκλοφοριακού χάους που επικρατεί κυρίως στις κεντρικές περιοχές του Αμαρουσίου. Η εφαρμοζόμενη κυκλοφοριακή μελέτη μπορεί να έχει προκαλέσει αντιδράσεις από διάφορες πλευρές, ωστόσο αποτελεί μία πρώτη προσέγγιση του «καυτού» προβλήματος. Αρκεί να αποφευχθούν οι παγίδες του «εκφυλισμού» της, αλλά και της διαφύλαξης της «αυθεντίας» της. Τα όποια μέτρα ληφθούν θα πρέπει να τεθούν σε αυστηρή κριτική, αφού τελικός στόχος για όλους μας είναι να μπορούμε να μετακινούμαστε ανθρώπινα στην πόλη μας.
Έκτη πρόκληση, η οποία διατρέχει και τις περισσότερες από τις προηγούμενες, είναι η σχέση Δήμου Αμαρουσίου και επιχειρήσεων. Το Μαρούσι, έχοντας μετατραπεί ουσιαστικά σε επιχειρηματικό city, είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει ρεαλιστική πολιτική έναντι των εταιρειών που φιλοξενεί. Έτσι, αφενός θα πρέπει να διευκολύνει τις δραστηριότητές τους, αφετέρου να τις «χρεώνει» με το αντίτιμο που οφείλουν να καταβάλλουν για την επιβάρυνση που προκαλούν στην περιοχή. Παράλληλα, θα πρέπει να θεσπίσει και να εφαρμόσει με αυστηρότητα ξεκάθαρους επιχειρηματικούς κανόνες λειτουργίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το μείζον για το Μαρούσι θέμα της υπαίθριας διαφήμισης. Εδώ, η παγίδα έγκειται στο να «κρυφτεί» η δημοτική αρχή πίσω από την Πολιτεία, προσπαθώντας να αποφύγει το δικό της βάρος ευθυνών.
Έβδομη πρόκληση και, κατά τη γνώμη μας, η σημαντικότερη είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των δημοτών στην εκάστοτε δημοτική αρχή. Αν το επικοινωνιακό επιτελείο του δημάρχου δαπανήσει κάποια κονδύλια προκειμένου να διαγνώσει τι πιστεύει ο μέσος Μαρουσιώτης γι' αυτούς που τον διοικούν (δεν αναφερόμαστε στην παρούσα διοίκηση, αλλά διαχρονικά), τότε ίσως βρεθεί προ εκπλήξεων. Άρα, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς τη δημοτική αρχή είναι προαπαιτούμενο για να μπορέσει η πόλη μας να προχωρήσει μπροστά. Και η αποκατάσταση αυτή με ένα και μοναδικό τρόπο μπορεί να επιτευχθεί: Με διάφανη διοίκηση και ουσιαστική παραγωγή έργου.
Θάνος Σταθόπουλος
