O ασφαλέστερος τρόπος για να χάσεις τις ευκαιρίες του μέλλοντος είναι να προσκολλάσαι σε αυτά που έγιναν ή παραλείφθηκαν στο παρελθόν. Έλα, όμως, που μερικά γεγονότα δεν σε αφήνουν να… αγιάσεις. Ένα από αυτά είναι και η πρόσφατη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο πρώην δήμαρχος Αμαρουσίου Παναγιώτης Τζανίκος και η οποία μπορεί μεν να εστιάστηκε, στο μεγαλύτερο τμήμα της, στα οικονομικά του Δήμου, δεν παύει όμως να βγάζει κι ένα γενικότερο πολιτικό στίγμα.
Δεν θα αναφερθούμε στα στοιχεία που παρέθεσε ο κ. Τζανίκος και τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Δήμος Αμαρουσίου όχι μόνο δεν είναι υπερχρεωμένος, αλλά διαθέτει και αξιοζήλευτη περιουσία. Αυτά θα έχετε την ευκαιρία να τα διαβάσετε στο αντίστοιχο ρεπορτάζ που δημοσιεύουμε σήμερα. Θα σταθούμε, όμως, στο νέο «τελεσίγραφο» που απέστειλε ο τέως στον νυν δήμαρχο, καθώς και στις σαφέστατες κατηγορίες που διατύπωσε για τις σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από την πολιτική που ακολουθεί ο κ. Γιώργος Πατούλης.
Και ξεκινούμε από το «τελεσίγραφο» με βάση το οποίο εάν η δημοτική αρχή δεν καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον πρώην δήμαρχο, προκειμένου να συζητήσουν για την οικονομική κατάσταση του Δήμου, ο κ. Τζανίκος θα δικαιούται να λέει ότι στο Μαρούσι διαπράττεται πολιτική απατεωνία. Κατ' αρχήν, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο κ. Τζανίκος επέλεξε προσεκτικά τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει, ομιλώντας περί «πολιτικής απατεωνίας» και όχι απλώς για «απατεωνία», η οποία θα μπορούσε να τον εμπλέξει σε νομικές ατραπούς. Με άλλα λόγια, κατηγορεί τον δήμαρχο Γιώργο Πατούλη, όχι ότι διαπράττει κάποια έκνομη πράξη, αλλά ότι προσπαθεί να εξαπατήσει πολιτικά το Δημοτικό Συμβούλιο και τους δημότες. Και το κάνει αυτό ο κ. Τζανίκος για να εξαναγκάσει τη δημοτική αρχή να τον αποδεχθεί ως ισότιμο συνομιλητή, επισείοντας επί της κεφαλής της το δίλημμα ότι, εάν δεν το πράξει, τότε κάτι κρύβει (θυμίζει την τακτική, δεν θα αποδείξω εγώ ότι κλέβεις, αλλά υποχρεούσαι να αποδείξεις εσύ ότι δεν κλέβεις).
Και, βέβαια, ο κ. Τζανίκος δεν μένει σε αυτό. Προχωρεί ακόμη ένα βήμα και, επικαλούμενος τις πρόσφατες προσλήψεις στον Δήμο, καθώς και την αυξημένη ρευστότητα που επιδιώκει (μέσω του υπέρογκου -κατά τα λεγόμενά του- δανεισμού) να αποκτήσει η δημοτική αρχή, διατυπώνει ευθέως την κατηγορία προς τον νυν δήμαρχο ότι επιδιώκει με τις επιλογές του να υποστηρίξει τη μελλοντική πολιτική καριέρα του. Προς επίρρωση, μάλιστα, του ισχυρισμού του επαναφέρει έμμεσα στο προσκήνιο τη δικαστική εκκρεμότητα στο θέμα της ποσόστωσης, αναφέροντας ότι η δημοτική αρχή γνώριζε από τον Φεβρουάριο ότι δεν έχει ορίζοντα τετραετίας.
Ας αρκεστούμε στα παραπάνω και ας μην αναπτύξουμε περαιτέρω τους… συλλογισμούς του τέως δημάρχου. Εξάλλου, και με τα όσα ήδη αναφέραμε, καθίσταται σαφές ότι ο κ. Π. Τζανίκος δεν έχει «τελειώσει» με το Μαρούσι, όπως ισχυρίζεται. Δεν πιστεύουμε, βέβαια, ότι υπάρχει πιθανότητα να τον δούμε εκ νέου υποψήφιο δήμαρχο (γνωρίζει, άλλωστε, καλύτερα από εμάς ότι κάτι τέτοιο θα τον… καταπόντιζε πολιτικά), αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι δεν επιδιώκει να ελέγχει τα τεκταινόμενα στην πόλη. Και ίσως να είναι ακριβώς αυτή η απώλεια ελέγχου που, σε συνδυασμό με την υποτονική αντιπολίτευση στο Δημοτικό Συμβούλιο, τον αναγκάζει να βγαίνει στην επίθεση και να «αυτοσυντηρείται» στην επικαιρότητα, επιδιώκοντας να αναγορευθεί σε εξωθεσμικό αντίπαλο δέος για τη διοίκηση.
Από την άλλη, ωστόσο, θα ήταν δημοσιογραφικώς επιλήψιμο να μην αναφερθούμε και σε ορισμένα σημεία που προβάλλουν και την άλλη όψη του νομίσματος. Για παράδειγμα, ουδείς μπορεί να απαγορέψει σε έναν πολίτη, πόσο μάλλον σε έναν πρώην δήμαρχο, να βγει και να υποστηρίξει την πολιτική που ακολούθησε για όσο διάστημα κατείχε το αξίωμά του. Εξάλλου, από τη στιγμή που η νυν δημοτική αρχή επέλεξε να προχωρήσει σε οικονομική απογραφή και να δημοσιοποιήσει -και μάλιστα με δυναμικό τρόπο- τα όποια ευρήματά της, θα ήταν αφελές να μην αναμένει αντιδράσεις. Επίσης, εάν εξαιρέσουμε τις φραστικές εξάρσεις του κ. Τζανίκου, μένουν κάποιες συγκεκριμένες οικονομικές αναφορές του που παρουσιάζουν μία διαφορετική εικόνα από αυτήν που προβάλλεται από το μέγαρο της Βασ. Σοφίας. Και επειδή μπορεί μεν να υπάρχουν πολλοί τρόποι για να «διαβάσεις» έναν ισολογισμό, αλλά ταυτόχρονα έχουν θεσπισθεί και κάποια αντικειμενικά κριτήρια για να τον κρίνεις, νομίζουμε ότι είναι καλό κάποια στιγμή να ξεκαθαρισθεί η πλήρης οικονομική εικόνα του Δήμου. Με άλλα λόγια, να καταστούν σαφή σε κάθε πολίτη και τα χρέη και η περιουσία που του αναλογούν. Χωρίς αυτό, βέβαια, να σημαίνει ότι έχει δίκιο ο κ. Τζανίκος όταν υποστηρίζει ότι «ναι μεν χρωστάμε, αλλά έχουμε και περιουσιακά στοιχεία». Δηλαδή, όποιος διαθέτει ακίνητη περιουσία μπορεί να δανείζεται ασυστόλως ή να χρωστά σε όποιον «μιλά ελληνικά», βασιζόμενος ότι στα δύσκολα θα αρχίσει να πωλεί ακόμη και τα «ασημικά» του σπιτιού;
Από την άλλη πλευρά, οι αναφορές του πρώην δημάρχου στις όποιες πολιτικές φιλοδοξίες του νυν, μάλλον δεν πρέπει να ξάφνιασαν κανέναν, καθώς δεν κομίζουν κάτι καινούργιο. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα είναι γνωστό ότι το δημαρχιακό αξίωμα αποτέλεσε, αποτελεί και, μάλλον, θα εξακολουθήσει να αποτελεί τον «προθάλαμο» για το Κοινοβούλιο. Κι αυτό εν πρώτοις δεν πρέπει να θεωρείται αρνητικό. Ο δήμαρχος είναι πολιτικό πρόσωπο και η πολιτική δεν περιορίζεται μόνο στα όρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τώρα, εάν υπάρχουν στοιχεία ότι ο κ. Πατούλης χρησιμοποιεί τον θεσμικό ρόλο του και την περιουσία του Δήμου για να υπηρετεί τις πολιτικές φιλοδοξίες του, όσοι τα κατέχουν καλό είναι να μας κάνουν κοινωνούς σε αυτά.
Δεν μπορούμε να προδικάσουμε ποια θα είναι η αντίδραση της δημοτικής αρχής και κυρίως του δημάρχου στη νέα παρέμβαση του κ. Π. Τζανίκου. Φρονούμε, όμως, ότι ορισμένοι στη δημοτική αρχή πρέπει να αναρωτηθούν ποιοι είναι αυτοί που επιτρέπουν ακόμη στον τέως δήμαρχο να βγαίνει και να εκτοξεύει κατηγορίες κατά πάντων. Και αν η μισή αλήθεια είναι ότι ο κ. Τζανίκος προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρήσει την πολιτική επαφή του με το Μαρούσι, η άλλη μισή αλήθεια κάπου αλλού κρύβεται…
ΘANOΣ ΣTAΘOΠOYΛOΣ
