Όσα βλέπει η πεθερά
Οκτώβρης και παρά τη γλύκα του καιρού που κρατά θερμοκρασίες για ντύσιμο ελαφρύ έως καλοκαιρινό, το ημερολόγιο υπενθυμίζει πως πλησιάζουν οι μεγάλες γιορτές του χειμώνα. Ο Άγιος Δημήτριος λόγου χάριν, εορτάσθηκε και στο Μαρούσι, πλην όμως ο Δήμος μας δεν έδειξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία, ώστε να τον… υποδεχθεί, συνεορτάζοντας στο «σαλόνι» της πόλης. Στην καρδιά της. Στο κέντρο της. Εκεί απ' όπου οι εορτάζοντες, οι φίλοι, οι συγγενείς και οι χιλιάδες των κατοίκων της, πέρασαν για τα ψώνια των γιορτινών ημερών. Έτσι, τα καφάσια τα οποία περιβάλλουν τις μανόλιες ως ζώνες αγνότητος (επαναλαμβάνω) στην οδό Ερμού, στο… πολυέραστο «Ιστορικό Κέντρο του Μαρουσιού», έμειναν να υποψιάζουν -τουλάχιστον- τον Πολίτη-παρατηρητή, πως με τα λόγια, κτίζονται ανώγια και κατώγια, ενώ τα έργα, αλλού παραπέμπουν.
Η χειρίστη εικόνα της Ερμού, κατά τις μεγάλες γιορτές, αυτήν του Αγίου Δημητρίου και εκείνην της 28ης Οκτωβρίου, «έγραψε», μέσα από την αντίθεσή της με τη Β. Σοφίας, η οποία απέχει ελάχιστα βήματα πιο κάτω.
Η Πλατεία Κασταλίας φυτεύτηκε με κυκλάμινα και χρυσάνθεμα. Χάρμα οφθαλμών, έτσι όπως έλαμπαν κόκκινα, κίτρινα, μοβ κάτω από τον ολόλαμπρο ήλιο. Από εδώ, θα περνούσε η… παρέλαση. Αυτός ο δρόμος, η Βασιλίσσης Σοφίας, θα συγκέντρωνε πλήθη κόσμου κι έπρεπε να τύχει ιδιαιτέρας φροντίδος! Έπρεπε εκεί που θα σταθεί ο κόσμος να περιμένει την παρέλαση, να δει πως το… περιβάλλον του Αμαρουσίου, περιβάλλεται με τις καλύτερες προθέσεις από τη διοίκηση του Δήμου. Κι ήρθε κι άνθισε χρονιάρες μέρες κι έλαμψε ο κυβόλιθος κι έλαμψε ο τόπος όλος. Μόνο που τούτη η λάμψη, δεν έστερξε να στρίψει και να μπει και στην οδό Ερμού. Αυτήν, που -υποτίθεται πως- προστατεύεται από τον φτεροπόδαρο θεό του εμπορίου και την πλήρως εναρμονισμένη πολιτική του Δήμου και του ΕΣΑΜ, όπως μας διαβεβαίωναν οι δύο φορείς πριν από κάποιους μήνες σε κοινή συνέντευξη Τύπου.
Όσα λοιπόν θα έβλεπε η «πεθερά» στις 28 του Οκτώβρη, νοικοκυρεύτηκαν, στολίστηκαν, τακτοποιήθηκαν για την καλή εντύπωση. Έτσι γίνεται πάντα, αφού το «θεαθήναι» επικοινωνιακά, έχει αναδειχθεί ως ένα από τα ισχυρότερα μέσα για να «ρίχνει» ο ενδιαφερόμενος την πεθερά, με «όλο το σεβασμό» βέβαια και με σκοπό… το γάμο!
Μέρες και μέρες τώρα, περνοδιαβαίνω την Ερμού και φωτογραφίζω τα ίδια κι απαράλλαχτα. Τα καφάσια γύρω από τις περήφανες αρχόντισσες, μανόλιες -από την Πλαστήρα και κάτω- να λιάζονται αποψιλωμένα από πάσα υποψία χλωρίδος, κάτω από την υψηλή προστασία αγαθών προθέσεων. Η 1η φωτογραφία αποδεικνύει αυτό ακριβώς που δεν θα έπρεπε. Την… «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ» του κεντρικότερου δρόμου της πόλης!
Τώρα. Η Ερμού από την Πλαστήρα και πάνω έως το Σταθμό, διαφοροποιείται ως προς την εικόνα των καφασιών, μέσα στα οποία ρίζωσαν μερικά βασιλικά, για να γίνει πλέον ηλίου φαεινότερον, πως τα χειρότερα πράγματα μπορεί να περνούν από τις καλύτερες προθέσεις. Γι αυτό, ο σοφός λαός μας λέει: «Μεγάλη μπουκιά φάε. Μεγάλη κουβέντα μην πεις».
Παρατηρώντας λοιπόν κανείς την άνω Ερμού και την κάτω Ερμού και εστιάζοντας όπου υπάρχει χώμα για την «ανάδειξη» του περιβάλλοντος, νιώθει σα να επικρατεί, το καθεστώς αντίζηλων γειτόνων. Αυτό, όπου ο ένας προσπαθεί να διαβάλει τον άλλο, με κάθε τρόπο.
