Φωτογραφήματα [29/9]

«ΚΑΛΗΜΕΡΑ»

Καλημέρα σας, Κυρία Βουλή,

Καλημέρα, κύριε πρωθυπουργέ, κύριοι υπουργοί και υφυπουργοί. Καλημέρα κυρία, κύριε βουλευτά. «Καλημέρα Ελλάδα», «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα».

Κι εδώ να διευκρινιστεί πως η «ΚΑΛΗΜΕΡΑ» της 1ης φωτογραφίας, είναι παλιό κέντημα των μανάδων και των γιαγιάδων μας. Η πρώτη η εντός εισαγωγικών είναι τίτλος τηλεοπτικής εκπομπής και η δεύτερη στίχος ποιητή, χιλιοτραγουδισμένος. Οι υπόλοιπες, δικές μου επινοήσεις, ήρθαν να συνδράμουν αυθορμήτως το σημερινό μας θέμα. Και το θέμα είναι να φερθούμε ευγενώς στην εκλεγμένη Κυρία Βουλή, καλημερίζοντάς την κατ' αρχάς, όπως έκαναν παλιότερα οι Έλληνες, όταν νίβονταν το πουρνό και σκουπίζονταν με την πετσέτα που κρεμόταν από την κορνιζαρισμένη παρόμοια «ΚΑΛΗΜΕΡΑ».

Μια «ΚΑΛΗΜΕΡΑ» η οποία προειδοποιούσε και αυτόν που την απέστελλε και εκείνον που την δεχόταν, πως ετούτη η λέξη είναι φορτισμένη με τη δυναμική της ευχής και της προτροπής συγχρόνως. Πώς λέμε «Πρόσεχε», ένα τέτοιο πράγμα. Εύχομαι να είναι καλή η μέρα. Κοίτα να είναι καλή η μέρα. Εύχομαι να είσαι προσεκτικός, κοίτα να προσέχεις ή αλλέως πως, «ΠΡΟΣΕΧΕ»!

Καλημέρα – Πρόσεχε Κυρία Βουλή των Ελλήνων, διότι τούτοι δω, στις 16 Σεπτέμβρη τού βαρύτατα πληγωμένου ελληνικού έτους 2007, σηκώθηκαν το πρωί και ένιωσαν πως τόσον καιρό κοιμούνταν επάνω στο κρεβάτι του Προκρούστη. Χασμουρήθηκαν. Τεντώθηκαν, ψάχνοντας να βρουν τα μέλη που τους είχαν απομείνει. Πλύθηκαν με καλά πληρωμένο νοσογόνο ύδωρ, απ' αυτό που ποτίζουν και τα παιδιά τους και ξεκίνησαν με την απελπισμένη απόφαση στο νου, να αντικρίσουν κατάματα το Καμένο, Μολυσμένο, Ξεπουλημένο, Αφελληνισμένο τοπίο, πάνω στο οποίο βιώνουν μέρες Ντροπής, Πίκρας, Απογοήτευσης, Απόγνωσης. Και ένα τοπίο όταν οδηγεί τον Έλληνα στην (από)γνωση, με το επόμενο βήμα προσεγγίζεται η Γνώση. Δηλαδή η Ελευθερία.

«Φτου ξελευτερία» παίζαμε στους δρόμους και στις αλάνες της Ελληνίδας γης, πριν από κάποια χρόνια ως παιδιά. Τώρα που μεγαλώσαμε, το παιχνίδι παίζεται πετώντας φακέλους μέσα σε κουτιά. Στον ίδιο χώρο παίζουμε και το… Εσύ τα φυλάς τώρα. Το κυνηγητό, το κρυφτό, κλέφτες κι αστυνόμους, τη μακριά γαϊδούρα κι όποιος αντέξει.

Δύσκολοι καιροί για βεζίρηδες, συλλογάται ο Ιζνογκούντ στη 2η φωτογραφία μας. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, επειδή κι εμείς αυτό… φοβόμαστε, αυθορμήτως και από καρδίας ευχηθήκαμε καλημέρα – πρόσεχε, Κυρία Βουλή μου, διότι η κ. Μαριέττα που ΔΕΝ πρόσεξε, εστάλη αρμοδίως και υπευθύνως εις οίκον, να καθαρίζει πλέον αβασάνιστα φρέσκα -γενετικώς μεταλλαγμένα- φασολάκια, σαν τις ωραιότατες ντομάτες που ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ το βιβλίο Βιολογίας της Γ' Γυμνασίου.

Δύσκολοι καιροί για χαλίφηδες, βεζίρηδες και λοιπούς αξιωματούχους και θα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο, όσο ο Δαβίδ θα νιώθει ντροπιασμένος, πληγωμένος, αδικημένος.