O απόηχος της εκλογικής αναμέτρησης της 16ης Σεπτεμβρίου 2007 δεν έχει ακόμη σβήσει. Γεγονός στο οποίο συμβάλλουν και οι ραγδαίες αλλαγές που συντελούνται στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο αποτέλεσε και τον μεγάλο χαμένο της πρόσφατης εκλογικής διαδικασίας. Έως ότου καταλαγιάσουν εντελώς τα πράγματα και η καθημερινότητα επανέλθει ολοκληρωτικά στους συνηθισμένους ρυθμούς της, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στο πώς εκφράστηκε η βούληση των Ελλήνων πολιτών.
«Ο λαός μίλησε» είναι η φράση-«κλισέ» που χρησιμοποιούν συνήθως οι νικητές των εκλογών, προσπαθώντας να προσδώσουν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στην επιτυχία τους. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι μίλησε όχι όλος ο λαός, αλλά κάτι παραπάνω από το 70% του εκλογικού σώματος. Που σημαίνει ότι μεγάλο τμήμα πολιτών αρνήθηκε να πάρει την άγουσα για τα εκλογικά τμήματα της περιφέρειάς του, γυρίζοντας την πλάτη και στους 21 συνδυασμούς που διεκδικούσαν την ψήφο του. Το ποσοστό της αποχής, εάν αποτυπωνόταν στο Κοινοβούλιο, θα «καταλάμβανε» περισσότερα έδρανα απ' ό,τι θα καταλάβουν τα τρία μικρότερα πολιτικά κόμματα που μπήκαν στη Βουλή. Μήπως αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει;
Ας έρθουμε, όμως, σε αυτούς που επιτέλεσαν το συνταγματικό δικαίωμά τους, ψηφίζοντας το κόμμα της επιλογής τους. Η πλειονότητα των σχολίων που ακολούθησαν το εκλογικό αποτέλεσμα, πλην της ηχηρής ήττας του ΠΑΣΟΚ, κατευθύνθηκε στη σημαντική νίκη των αριστερών δυνάμεων. Αν και δεν μπορεί ουδείς να αμφισβητήσει την όντως ενισχυμένη παρουσία των κομμάτων της Αριστεράς στο εθνικό Κοινοβούλιο, το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η Δεξιά (σ.σ. οι όροι χρησιμοποιούνται προς χάρη της κομματικής γεωγραφίας) διατήρησε τις δυνάμεις της. Και εξηγούμαστε: Σύμφωνα με τα εκλογικά ποσοστά, οι ψήφοι «δεξιάς κατεύθυνσης» (Ν.Δ., ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Αναγέννηση) συγκεντρώνουν ποσοστό της τάξης του 46%, όταν το 2004 είχε διαμορφωθεί λίγο παραπάνω από το 47%. Ακόμη και για το κυβερνών κόμμα, το οποίο βρέθηκε το τελευταίο διάστημα στη δίνη συγκλονιστικών γεγονότων (π.χ. κουμπάροι, ομόλογα, πυρκαγιές κ.λπ.), οι απώλειες είναι μάλλον ασήμαντες. Εάν δε συνυπολογισθεί ότι μεγάλο ποσοστό των απωλειών αυτών κατευθύνθηκε ακόμη δεξιότερα -προς το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη- τότε ίσως η Αριστερά να έχει αρκετή «δουλειά για το σπίτι»…
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα δύο κόμματα του αριστερού… ρεύματος, τα υψηλά ποσοστά είναι μεν ενθαρρυντικά για την κοινοβουλευτική αντιπροσώπευσή τους, αλλά μένει να αποδειχθεί εάν έχουν μέσα τους τον σπόρο της μονιμότητας. Εάν οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ θεωρήσουν ότι έχουν «κλειδώσει» τους πολίτες που τους επέλεξαν, μάλλον θα μεταφράσουν επιπόλαια το εκλογικό αποτέλεσμα. Αναμφίβολα, ένα σημαντικό τμήμα της εκλογικής δύναμης των δύο αυτών κομμάτων προέρχεται από ψηφοφόρους που συνειδητά σταυρώνουν τα σχετικά ψηφοδέλτια. Ωστόσο, ένα άλλο τμήμα, διόλου ευκαταφρόνητο, ενίσχυσε Περισσό και Κουμουνδούρου θέλοντας να διαμαρτυρηθεί για την πολιτική των δύο μεγάλων κομμάτων. Αυτοί οι πολίτες είναι επιρρεπείς στις… μετακινήσεις, στην περίπτωση που είτε θεωρήσουν ότι τα δύο κόμματα της Αριστεράς δεν μπορούν να προτείνουν μεσοπρόθεσμα ουσιαστικές και «προσγειωμένες» λύσεις για προβλήματα που απασχολούν την καθημερινότητά τους, είτε κάποιο από τα μεγάλα κόμματα τούς πείσει ότι άλλαξε… ρότα. Άρα, η συγκράτηση των εν λόγω ψηφοφόρων θα αποτελέσει κρίσιμο στοίχημα για τις ηγεσίες και τα μέλη του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Και ίσως τα δύο αυτά κόμματα έχουν κάθε λόγο να έχουν στραμένο το μάτι τους προς τη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς η μεγάλη ήττα ίσως να αποτελέσει για το ΠΑΣΟΚ το «ηλεκτροσόκ» που χρειαζόταν για να «τ' αλλάξει όλα».
Αφήσαμε για το τέλος την κυβέρνηση, η οποία -έστω και εάν η μέθη της νίκης δεν την αφήνει ακόμη να το αντιληφθεί- έχει μπροστά της πολύ δύσκολο δρόμο. Πρώτα απ' όλα, όντας στη δεύτερη συνεχή θητεία της, δεν έχει καμία περίοδο χάριτος (εβδομάδα προσαρμογής το λένε στον στρατό). Άρα, ό,τι έχει σχεδιάσει, θα πρέπει το θέσει σε εφαρμογή από… χθες. Επίσης, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη ότι στην υλοποίηση του προγράμματός της οφείλει να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη της τον κοινωνικό παράγοντα, ο οποίος φρόντισε στις πρόσφατες εκλογές να της «κτυπήσει» το καμπανάκι (βέβαια, με βάση τις πρώτες δηλώσεις αρκετών στελεχών της Ν.Δ., μετά την εκλογική νίκη, αμφιβάλλουμε κατά πόσο η ακουστική οξύτητα της κυβέρνησης βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο).
Όσο για τον μεγάλο πρωταγωνιστή των εκλογών, όπως τον αποκαλούν οι πολιτικοί αρχηγοί, δηλαδή τον λαό, δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό να καταφύγουμε κι εμείς στον πειρασμό που αναφέραμε παραπάνω και να γράψουμε ότι «ο λαός μίλησε». Και παρά τις κατά καιρούς γκρίνιες, επέλεξε να δώσει στα δύο κόμματα εξουσίας ποσοστό κοντά στο 80%. Πιο χαμηλό από τις προηγούμενες εκλογές, αλλά αρκετά υψηλό ώστε να μην επιβεβαιώνει στην πράξη όσους πιστεύουν ότι «ο κόσμος βαρέθηκε τους ίδιους και τους ίδιους». Μάλλον, δεν εξαντλήσαμε ακόμη την υπομονή μας…
Θάνος Σταθόπουλος
