✰ ✰ ✰
Λίγα λόγια για την συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων της εξουσίας, τα οποία ενώ είναι και τα δύο υποχείρια των Βρυξελών, το παίζουν αυτόνομοι. Και ενώ η πατρίδα περνάει εθνική κρίση, αυτοί αποτάσσονται τη συνεργασία για να βγάλουν τη χώρα από την καταστροφή. Ένα παράδειγμα άλλων εποχών, θα δείξει σε μερικούς τι θα πει εθνικό συμφέρον. Ένα βιβλίο του Γιώργου Λεονταρίτη για το Λαϊκό Κόμμα μετά την κατοχή, λέει πολλά για το ηθικό και το εθνικό ανάστημα των πολιτικών που διοίκησαν κατά περιόδους την Ελλάδα. Μιλάμε για τις εκλογές του 1946. Η Ελλάδα αιμορραγούσε ακόμα απ’ τα Δεκεμβριανά. Οι αρχηγοί των διαφόρων παρατάξεων αποφάσισαν πως πρέπει να σωθεί και να αναρρώσει η πατρίδα. Τον Μάρτιο του 1946, το «Εθνικό Ενωτικό Κόμμα» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, το κόμμα των «Βενιζελικών Φιλελευθέρων» του Σοφοκλή Βενιζέλου και το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα» του Γεωργίου Παπανδρέου (ήταν ο παππούς του Γιωργάκη) κατήλθαν μαζί στις κάλπες ως ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΕΠΕ). Αυτά για την ιστορία, που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Και την οποία αγνοούν οι διάφοροι άχρηστοι που ψηφίζουμε.
ΣΥΡΙΖΑ
Είναι το μεγαλύτερο ερωτηματικό της σύγχρονης πολιτικής του τόπου. Είναι ένα σχισματικό μίγμα διαφόρων διαφωνούντων ομάδων. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι πρόβλημα δομής και ιδεολογίας.
ΚΚΕ
Είναι ένα σταθερά προσηλωμένο κόμμα στις παλιές αρχές του κομμουνισμού. Εδώ θέλω να παρατηρήσω πως πολλά απ’ αυτά τα οποία διατείνεται είναι πολύ σωστά, όμως το παρελθόν έχει σωρεύσει πολλά αρνητικά και υπό το βάρος αυτού του παρελθόντος δύσκολα κάποιοι μπορούν να ενταχθούν στις τάξεις του. Πέραν του ότι έχει κυριολεκτικώς αποκοπεί απ’ την Ρωσία, η οποία έσπευσε να θεραπεύσει τα όσα έγιναν επί Σταλινισμού. Όμως το διακρίνει μια σταθερότητα απόψεων που κανείς εχέφρων δεν μπορεί και δεν πρέπει να τις αμφισβητήσει.
Οικολόγοι Πράσινοι
Για τους πράσινους του Τρεμόπουλου, που είναι προϊόν διαφόρων ομάδων, όπως το Ουράνιο Τόξο και κάποιοι άλλοι σχηματισμοί, απλά βεβαιώνουν την ανυπαρξία εθνικού σχεδιασμού, διότι μεταξύ των άλλων τους επετράπη να προπαγανδίζουν υπέρ των διεκδικητών της Ελληνικής Μακεδονίας.
Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός
Άφησα για το τέλος το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη το οποίο πάει μπροστά, έπειτα από την διαλυτική τάση που γίνεται καθημερινά όλο και πιο οφθαλμοφανής στο κόμμα της Ν.Δ. Μετά τον ντόρο περί Ψινάκη και της ενδεχόμενης συμμετοχής του στους συνδυασμούς του κόμματος, εγράφησαν πολλά και διάφορα. Προσωπικά δίνω πολύ μεγάλη σημασία, στους τρεις Έλληνες αρθρογράφους του Φιλάθλου. Μεταφέρω λοιπόν τα όσα έγραψε ο αποδυτηριάκιας στο φύλλο της 14/9/09, για τον ιδρυτή και πρόεδρο του κόμματος τον Γ. Καρατζαφέρη. «Αποφασίζει λοιπόν ο Καρατζαφέρης ο πλέον σοβαρός πολιτικός του καιρού μας, ο κατ’ εξοχήν πολιτικός που μιλάει πολιτικά, με θέσεις και επιχειρήματα και σου κατεβάζει τον Ψινάκη! Μας αρέσει δεν μας αρέσει ο Καρατζαφέρης είναι μακράν πιο πολιτικός απ’ όλους. Λέμε είναι αυτός που μιλάει πολιτικά, περισσότερο πολιτικά –από όλους λέει η στήλη-. Είναι ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ. Ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης του εν λόγω κόμματος.
Το κόμμα το έστησε ο Καρατζαφέρης, δεν το κληρονόμησε απ’ τον μπαμπά του, ούτε απ’ τον μπάρμπα του. Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής μπορεί να γίνεται πόλος έλξεως, διότι την Δευτέρα το βράδυ στις 14/9 στο Ledra Marriott περισσότερο εστιάσθηκε στα εθνικά μας θέματα και βεβαίως διεξοδικά και σε όλα τα υπόλοιπα. Μέχρι στιγμής κανείς απ’ τους διεκδικητές μιας θέσης στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά στα εθνικά θέματα πλην του ΚΚΕ. Φαίνεται πως όσοι μπαίνουν στην Βουλή προσυπογράφουν το λογύδριο που έβγαλε η Μπενάκη στον Παπούλια. Και στο οποίο είναι σαφής η γραμμή διαμελισμού της Ελλάδας. Δυστυχώς την παρακμή του Ελληνισμού, μας έτυχε να την ζήσουμε εμείς.
