Μόλις άκουσα ότι ένα ζευγάρι χάθηκε σε βραχώδη γαλλική παραλία, στην προσπάθειά του να σώσει τον σκύλο του! Άρα υπάρχουν και εξαιρέσεις, δυστυχώς όχι στην Ελλάδα. Υπάρχουν άνθρωποι, που βλέπουν τον σκύλο τους ως αγαπημένο μέλος της οικογένειας και το αποδεικνύουν ακόμα και με τη θυσία της ίδιας τους της ζωής!
Στον αντίποδα, αυτοί που μισούν τα ζώα, θεωρώντας ως «ιδιόμορφους» όσους τολμούν να έχουν στο σπίτι τους σκύλο. Όσο για την υποχρέωση να προστατεύουν οι ιδιοκτήτες σκύλων τους δημόσιους χώρους από τις ακαθαρσίες τους, δεν θα είχαμε καμία αντίρρηση, αν… Αν υπήρχε μέριμνα για τα δυστυχισμένα αδέσποτα, αν χιλιάδες «άνθρωποι» δεν πετούσαν τα σκουπίδια τους… έξω απ’ τους κάδους, αν δεν ξεφορτώνονταν τα μικροαντικείμενά τους πετώντας τα έξω απ’ το παράθυρο, αν η Ελλάδα έδειχνε γενικά περισσότερη ευαισθησία σε ότι ρυπαίνει.
Θα αντιγράψω το φινάλε ενός κειμένου του Ι. Μπαζίνα από τον «Φίλαθλο». Ο έμπειρος δημοσιογράφος αφιερώνει το πρωτοσέλιδό του κείμενο στην αγάπη και το μίσος για τα ζώα. Απολαύστε το:
Το ΜΙΣΟΣ για τα ζώα είναι εκείνο που συγκαλύπτει σχεδόν πάντα κάποιο πρόβλημα, συχνά σοβαρό, που μπορεί να ξεκινάει από τον απλό ΦΟΒΟ και να φτάνει μέχρι την προδιάθεση προς το έγκλημα. Ενώ το μίσος για τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που αγαπάνε τα ζώα, είναι καθαρή ψυχική διαστροφή, ιδίως αν εκφράζεται σε ΠΡΑΞΕΙΣ, που έχουν στόχο να κάνουν έναν άνθρωπο να πονέσει μέσα από τον θάνατο του ζώου.
Γνωρίζω τέτοιους σαδιστές και τους θεωρώ ένα από τα χαμηλότερα είδη έμβιου όντος. Μερικοί από αυτούς, δυστυχώς, δεν το ξέρουν. Σιγά, σιγά θα το μάθουν, διότι αληθεύει!
Χρήστος Φωτιάδης







































































































