Αποστολέας: Στέργιος Τελούδης
Αχερουσίας 64
Πτέρυγα Εκτάκτων (μη μεταλαβόντων)
ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΣ
Tελευταία κατοικία: 13-6-1994
Προς τον υποψήφιο σύμβουλο
Ιορδάνη Βουστάλλη
Της Δημ. Παράταξης «ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΙΣ – μετά εσείς»
Μελίσσια.
Αγαπητέ, κυρ Ιορδάνη,
Υγιαίνετε.
Από υγείαν έχω καλώς. Το αυτό επιθυμώ και δι’ υμάς. Εύχομαι το γράμμα μου να σε εύρη εν πλήρη υγεία και χαρά και κυρίως να σε εύρη εν πλήρη δόξη και τιμή ως Δημοτικού Λετουργού του νέου Δήμου Πεντέλης.
Έλαβα περιχαρής την προσωπικήν σου επιστολήν και είπα με το νου μου: να ρε παιδί μου ένας άνθρωπος που έχει ένα σέβας προς τους αποθαμένους. Ιδού μια πράξις αναιδειοτελής που δεν στοχεύει κατευθείαν σώνει και καλά εις την ψήφον αλλά το αφήνει εις την φαντασίαν και την καλήν προαίρεσιν.
Βέβαια λίγο παρακάτω, κυρ-Ιορδάνη, είδα πως κάνεις λόγο για τις εκλογές, αλλά κατάλαβα ότι έκανε το λάθος τούτο η γραμματέας σου, όταν ξεπατίκωνε τις τρεις αυτές αράδες από άλλο γράμμα. Εν πάση περιπτώσει δεν στεκόμαστε σ’ αυτό, πάμε εις την ουσίαν. Και η επί πλέον ουσία, δηλαδή όπως λέμε η συν-ουσία είναι μία: ότι δικαιολογημένως κατατρίχες-αι από άνχος για το αν οι επιζώντες εκεί πάνω μπορέσουν να κατανοήσουν το συνφέρον των ώστε να σε βάλωσι στο δεύτερο σκαλί, αυτό που σου ανήκει.
Όμως μην τους ξεσυνερίζεσαι κυρ-Ιορδάνη. Έτσι είναι ο λαός. Ένας κοπρο-λαός και τίποτα άλλο. Εγώ του λόγου μου, εν ζωή που λέει ο λόγος, ήμουνα τσοπάνης. Ε, λοιπόν μίαν ημέραν που είχα λίγο κόψιμο και έβαλα στη θέση μου το ανιψάκι μου που είχε και πτυχίο, τα ζωντανά δεν ξεκολλούσαν να πάνε να βοσκήσουν. Ήθελαν τα αχαΐρευτα σώνει και καλά εμένα! Όμως, να τα λέμε, έτσι είναι το σωστό. Ο καθείς κατά το ρόλο του στην κενονία. Ούτε ‘γώ μπορώ να γίνω λετουργός ούτε συ να γίνεις γελαδάρης. Δεν μπορούμε να ξεμάθουμε απ’ ό,τι κάναμε ως τώρα.
Σε αφήνω και αναμένω νέα σου.
Θέλω να μάθω: το πήρες το αργυρό ή όχι;
12-11-2010
Με αφιλοκερδή αιστήματα
Στέργιος Τελούδης
Για την αντιγραφή: Θεόδωρος Καραγιάννης (γαμβρός επί θυγατρί)
