Η Σούλα τα έκανε όλα πολύ γρήγορα στη ζωή της. Ο μεγάλος δικτάτορας, η παράδοση την πίεζε να προλάβει τον χρόνο… Παντρεύτηκε στα είκοσί της, έκανε το πρώτο της παιδί στα είκοσι δύο της, το δεύτερο στα είκοσι τέσσερά της και στα είκοσι επτά χώρισε, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία των επτάχρονων κρίσεων στα ζευγάρια, την οποία υποστηρίζουν οι… ειδικοί ψυχολόγοι στα γυναικεία περιοδικά.
Ο άνδρας της ο Σωτήρης, υδραυλικός στο επάγγελμα, έφυγε με μια άλλη, αφήνοντάς της τα δυο τους παιδιά και την ίδια άφραγκη και με τη βαριά ρετσινιά της ζωντοχήρας. Το διαζύγιο αργούσε να εκδοθεί, το βοήθημα των γονιών της, που ήταν φτωχοί συνταξιούχοι, δεν έφτανε και έτσι η Σούλα αποφάσισε για πρώτη φορά να βγει στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας. Τα τυπικά της προσόντα μηδαμινά, ένα τριτάξιο Γυμνάσιο και αυτό με το ζόρι. Κτύπησε πόρτες γνωστών και φίλων, αλλά δεν κατάφερε τίποτα. Τότε ήταν που κάποιος γνωστός τής συνέστησε να επισκεφθεί το Γραφείο γνωστού πολιτικού συντηρητικών πεποιθήσεων, ο οποίος είχε βολέψει σε δουλειές πολύ κόσμο.
Την άλλη ημέρα η Σούλα επισκέφθηκε το Γραφείο του πολιτικού. Κόσμος πολύς στον προθάλαμο περίμενε να ανοίξει κάποια… χαραμάδα για να περάσει η ελπίδα. Η Σούλα περίμενε υπομονετικά και μόλις έφθασε η σειρά της, ένας κλητήρας την οδήγησε στο Γραφείο του Ιδιαίτερου του πολιτικού. Ο κύριος Ιδιαίτερος, ένας μεσόκοπος άνδρας γύρω στα πενήντα πέντε, με βαμμένα κορακί μαλλιά, μόλις την είδε να μπαίνει στο Γραφείο του, άστραψαν τα μάτια του. Η Σούλα ήταν ωραία γυναίκα και στα είκοσι επτά της, στο άνθος της ηλικίας της, παρά τα μελαγχολικά της μάτια, απέπνεε χάρη και θηλυκότητα. Ο κύριος Ιδιαίτερος έσκυψε με ενδιαφέρον στο πρόβλημά της και την ενημέρωσε ότι για να βοηθηθεί από τον πολιτικό, έπρεπε να… σέρνει πίσω της τουλάχιστον πενήντα κεφάλια – ψηφοφόρους. Η Σούλα δεν είχε ιδέα από πολιτική και του το είπε. Τότε ο κύριος Ιδιαίτερος με έμμεσο τρόπο τής έδωσε να καταλάβει ότι η δεύτερη εναλλακτική λύση ήταν να της βρει δουλειά ως καθαρίστρια σ’ ένα δημόσιο Οργανισμό, στην αρχή ως έκτακτη και αργότερα, αν όλα πάνε καλά, ως μόνιμη, έναντι όμως ενός μικρού δικού της ανταλλάγματος…
Η Σούλα, αφήνοντας ένα κομμάτι της αξιοπρέπειάς της στο πεδίο… της πολιτικής κάμποσες ημέρες μετά, επισκέφθηκε τα Γραφεία μεγάλης εταιρίας ενοικίασης εργαζομένων, στην οποία την είχε παραπέμψει ο Ιδιαίτερος του πολιτικού. Ο προϊστάμενος του Τμήματος επιλογής προσωπικού της εταιρίας, ένας παλιός αστυνομικός μέσης ηλικίας, μόλις την είδε να μπαίνει στο Γραφείο του άστραψαν τα μάτια του. Ο κύριος Προϊστάμενος έσκυψε με ενδιαφέρον στο πρόβλημά της και την ενημέρωσε ότι κατόπιν του τηλεφωνήματος του κυρίου Ιδιαίτερου, η εταιρία θα την προσλάμβανε ως καθαρίστρια, χρειαζόταν όμως και ένα μικρό δικό της αντάλλαγμα…
Η Σούλα, αφήνοντας κομμάτια της αξιοπρέπειάς της στον… ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, βρέθηκε να καθαρίζει σκάλες και γραφεία σ’ ένα μεγάλο Δημόσιο Οργανισμό. Οι μέρες περνούσαν, τα πράγματα άρχισαν να στρώνουν… Τις ώρες εργασίας τα παιδιά τα κρατούσε η μητέρα της… Από την ημέρα που η Σούλα μπήκε στην παραγωγή, άρχισε να έρχεται σε επαφή με έννοιες που δεν είχε ακούσει ποτέ πριν: έκτακτο προσωπικό, μόνιμο προσωπικό, προσωρινή απασχόληση, μερική απασχόληση, εταιρία ενοικίασης εργαζομένων, outsourcing, εργατικά δικαιώματα, συλλογική σύμβαση εργασίας, κατώτατη αμοιβή εργασίας, ασφαλιστικές εισφορές, συνδικαλιστικά δικαιώματα… Επιπλέον έμαθε με έκπληξή της ότι και οι άλλες καθαρίστριες της εταιρίας που δούλευαν για τον Οργανισμό, είχαν βρει τη δουλειά με τη μεσολάβηση κάποιου πολιτικού, κάποιου συνδικαλιστή ή κάποιου στελέχους του Δημόσιου Οργανισμού. Τώρα η Σούλα άρχισε να καταλαβαίνει τα λόγια που είχε ακούσει από κάποιο συγγενή της αριστερό σε κάποια οικογενειακή γιορτή για πελατειακό κράτος, ρουσφέτια, σχέσεις αλληλεξάρτησης και τώρα άρχισε να της λέει κάτι και το τραγούδι του νεορθόδοξου Σαββόπουλου που δεν καταλάβαινε:… «κάνουν οι Έλληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες…»
