Εμείς, η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΕΝΤΕΛΗΣ, και το ΚΚΕ, είμαστε οι μόνοι, που από την πρώτη στιγμή σταθήκαμε ενάντια και καταγγείλαμε αυτή τη αντιλαϊκή διοικητική μεταρρύθμιση. Αν και κάποιοι, εκλεγμένοι και όχι μόνο, ακόμα και μέχρι σήμερα μετά την εφαρμογή του, ψελλίζουν αυταπάτες για έναν καλύτερο δήθεν και πιο σύγχρονο σχεδιασμό των κρατικών δομών. Σίγουρα δεν είναι παραπλανημένοι. Αποπροσανατολίζουν συνειδητά ακριβώς επειδή δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από πιστούς ντελάληδες της αστικής τάξης.
Αν κάνουμε μια αναδρομή στους 4 πρώτους μήνες της πολιτικής, που ασκεί η νέα Δημοτική Αρχή στο Δήμο Πεντέλης, θα διαπιστώσουμε ότι οι πολιτικές που εκπορεύονται από το «Καλλικράτη», υλοποιούνται με απόλυτη ευλάβεια.
Από τις πρώτες κιόλας συνεδριάσεις αυτού του νέου Δημοτικού Συμβουλίου, απολύθηκαν εργαζόμενοι συμβασιούχοι, ενώ ταυτόχρονα αποφασίστηκε προγραμματισμός για πρόσληψη νέων συμβασιούχων – ομήρων με ελαστικές σχέσεις εργασίας (119 άτομα), καταργήθηκε ο εργάσιμος χρόνος των υπαλλήλων του Δήμου (καταργήθηκαν οι αργίες, οι Κυριακές, οι υπερωρίες κ.λπ.), αυξήθηκαν δημοτικοί φόροι και τέλη (τραπεζοκαθίσματα και άλλα τέλη που αφορούν τα μικρομάγαζα της περιοχής), χαρίσθηκαν αντίστοιχα φόροι σε Τράπεζες και super markets (500.000 ευρώ), απολύθηκαν τραπεζοκόμες από τα ολοήμερα σχολεία, με σοβαρές συνέπειες για τη σωστή λειτουργία τους αλλά και την προστασία της υγείας των παιδιών, υπάρχει σοβαρή καθυστέρηση στην αποκομιδή των σκουπιδιών που θα έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ενόψει και του καλοκαιριού που έρχεται.
Αποφασίσθηκε η αγορά οικόπεδου από το Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων (1.250.000 ευρώ) που φυσικά θα αποπληρώσουν οι δημότες μέσα από τον προϋπολογισμό του Δήμου, προκειμένου να στηριχθεί η πολιτική του ΠΑΣΟΚ για να βρει τα 50 δισ., που απαιτεί η Ε.Ε. και η Τρόικα, ενώ η διοίκηση του Δήμου σε κάθε ευκαιρία μιλάει για «σπαρτιάτικη λιτότητα» κ.λπ.
Ψηφίσθηκε ο προϋπολογισμός του 2011, με βασική κατεύθυνση το κόστος λειτουργίας των υπηρεσιών και δομών του Δήμου να καλυφθούν από τέλη και φόρους, δηλαδή επιπλέον χαράτσωμα των δημοτών, και από μια εξευτελιστική κρατική επιχορήγηση που θα εισρεύσει στο ταμείο του Δήμου. Φυσικά ούτε κουβέντα για διεκδίκηση των παρακρατηθέντων πόρων από το κράτος, αυτή τη ληστρική παρακράτηση που έχει βάθος δεκαετιών και αφορά το σύνολο των ελληνικών κυβερνήσεων.
Οι αποφάσεις αυτές του νέου Δημοτικού Συμβουλίου Πεντέλης, συνήθως παίρνονται με τη συναίνεση και την ψήφο της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτικών συμβούλων, διαπαραταξιακά. Και αυτό έχει εξήγηση στην πολιτική που πρεσβεύουν οι άλλες παρατάξεις, οι οποίες και προεκλογικά αλλά και σήμερα, όλες στήριξαν και εξακολουθούν να στηρίζουν τη πολιτική κομμάτων εξουσίας, αλλά και μικρότερων κομμάτων, συνολικά δηλαδή αυτό το πολιτικό σύστημα που υπηρετεί το καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, εκτός βέβαια της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ που στηρίχθηκε από το ΚΚΕ και που βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Έτσι λοιπόν 4 μήνες τώρα ασκείται μία πολιτική με πολλούς διαχειριστικούς φερετζέδες.
Αυτή η 4μηνη περίοδος της πορείας του νέου Δήμου Πεντέλης, επιβεβαιώνει τη πολιτική θέση της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ, που προεκλογικά αλλά και σήμερα εξακολουθούμε να έχουμε, ότι δεν υπάρχουν ανεξάρτητοι συνδυασμοί και παρατάξεις. Όλοι έχουμε ταξικές αναφορές. Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι εκτός της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, που ανοιχτά και ξεκάθαρα δήλωσε και δηλώνει τη πολιτική και ταξική της ταυτότητα, αλλά και της παράταξης που στηρίχθηκε επίσημα από το ΠΑΣΟΚ, όλες οι άλλες δημοτικές παρατάξεις είχαν και έχουν ως προμετωπίδα την ανεξαρτησία τους από κόμματα.
Επί μήνες προεκλογικά προσπαθούσαν να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι δεν έχουν κομματική δέσμευση, είναι «ανεξάρτητοι και αυτοδιοικητικοί». Ότι ενδιαφέρονται για το καλό της πόλης και μόνο. Χρησιμοποιήθηκαν τόνοι ιλουστρασιόν χαρτιού και μελάνης, ξοδεύτηκαν πολλές χιλιάδες ευρώ σε τραπέζια και γλέντια, προεκλογικά, προκειμένου να αποσιωπηθεί η αλήθεια. Η λαίλαπα της αντιλαϊκής και αντιδραστικής μεταρρύθμισης που ερχόταν σαν πέλεκυς στο κεφάλι των λαϊκών στρωμάτων, με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» από 1η Γενάρη του 2011.
Έκρυβαν όμως τη βασική αλήθεια, ότι οι πολιτικές τους είχαν την ίδια ταξική αφετηρία, και οι διαφωνίες τους ήταν απλές διαχειριστικές διαφωνίες μέσα στα πλαίσια του ίδιου πολιτικού συστήματος. Όλοι ήταν θιασώτες της λεγόμενης «ελεύθερης οικονομίας» (του καπιταλισμού λέμε εμείς), όλοι στήριζαν και στηρίζουν, την ύπαρξη και την ενδυνάμωση αυτού του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων που το υπηρετεί, δηλαδή αυτής της πολιτικής που έχει φέρει τον λαό στα όρια της σημερινής χρεοκοπίας.
Σήμερα όμως ο κάθε εργαζόμενος στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα, ο κάθε μικρός αυτοαπασχολούμενος, ο άνεργος, ο συνταξιούχος, η νέα γενιά που τη πετάνε στο καναβάτσο της ημιμάθειας και της αβεβαιότητας, επιβάλλεται να βγάλει πολιτικά συμπεράσματα από τη δική του πείρα. Η πολιτική δεν ασκείται μόνο στο επίπεδο της κεντρικής εξουσίας, πολιτική και αποφάσεις που αφορούν το μέλλον και το αύριο των παιδιών μας ασκούνται και στο επίπεδο της τοπικής διοίκησης, από τους αιρετούς δημάρχους και περιφερειάρχες, αφού οι δήμοι και οι περιφέρειες είναι αναπόσπαστο τμήμα του αστικού κράτους.
Μέσα από αυτή τη σκέψη και με πολιτικό κριτήριο, για το τι εξυπηρετεί τους πολλούς, και όχι την κερδοφορία των λίγων, για το ποιες πολιτικές απαιτούν και παλεύουν για τη βελτίωση των όρων και των συνθηκών ζωής μας, της υγείας, της παιδείας, για τη προστασία του περιβάλλοντος, για τη προστασία της μόνιμης σταθερής δουλειάς για όλους κ.λπ., για όλα όσα δηλαδή αφορούν τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, με αυτά και μόνο τα κριτήρια πρέπει να κρίνεται ο κάθε ένας από όλους όσους ζητάνε την ψήφο μας σε κάθε εκλογική μάχη. Γιατί τώρα πλέον σε αυτή τη συγκυρία που βιώνουμε της καπιταλιστικής κρίσης, πρέπει να πάρουμε όλοι θέση. Με τα μονοπώλια ή με το λαό.
Οι εκατοντάδες εκλεγμένοι σύμβουλοι της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ αλλά και όσοι συσπειρώθηκαν με τα ψηφοδέλτια της ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, πανελλαδικά έχουν πολιτικά την ευθύνη να παλέψουν μέσα στα περιφερειακά, δημοτικά και τοπικά συμβούλια για να μην περάσουν αυτά τα σχέδια. Είναι αναγκαιότητα και προτεραιότητα η δράση μας να είναι συνδυασμένη με τη δράση των ταξικών δυνάμεων στο λαϊκό κίνημα, όπως του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ, αφού μόνο μια τέτοια μάχιμη, ισχυρή λαϊκή συμμαχία μπορεί να βάλει σοβαρά εμπόδια στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής.
Έχουμε υποχρέωση να μπούμε μπροστά στους αγώνες, να ανεβάσουμε τον πήχη πιο ψηλά, ν’ ανοίξουμε το δρόμο για την ανατροπή αυτού του πολιτικού συσχετισμού δύναμης, ώστε να έρθουν στο προσκήνιο οι δυνάμεις εκείνες που θα υπηρετήσουν τον άλλο δρόμο ανάπτυξης σε όφελος των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, με τον λαό να καρπώνεται το πλούτο που παράγει σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.
