Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος
Οικονοµολόγος
Μέλος του ΙΝΚΑ/Γενική Οµοσπονδία
Καταναλωτών Ελλάδος
Σε ένα εργασιακό περιβάλλον όπως οι ∆ήµοι που σύµφωνα µε επίσηµες διακηρύξεις έχουν ψηφιοποιηθεί σε ποσοστό 98%, η απόφαση του ∆ήµου Αγίας Παρασκευής για έγκριση δαπάνης ύψους 676.279,88 ευρώ προκαλεί εύλογα ερωτήµατα.
Το ποσό αφορά υπηρεσίες χρηµατοδοτικής µίσθωσης πολυµηχανηµάτων και εκτυπωτών, καθώς και υπηρεσίες υποστήριξης και συντήρησης του νέου και υφιστάµενου εκτυπωτικού εξοπλισµού.
Το βασικό ερώτηµα δεν είναι λογιστικό.
Είναι πολιτικό, διοικητικό και θεσµικό:
– Σήµερα, υπάρχει δηµόσιος οργανισµός που δικαιολογεί τέτοιας κλίµακας επένδυση σε εκτυπώσεις;
Ο ψηφιακός µετασχηµατισµός ως αφήγηµα ή ως πράξη;
Τα τελευταία χρόνια, η Τοπική Αυτοδιοίκηση προβάλλει και σωστά τον ψηφιακό µετασχηµατισµό ως κεντρικό στόχο. Ηλεκτρονικά πρωτόκολλα, ψηφιακές υπογραφές, διακίνηση εγγράφων µέσω συστηµάτων ERP, πλατφόρµες εξυπηρέτησης πολιτών, διαλειτουργικότητα µε κρατικές βάσεις δεδοµένων.
Όλα αυτά δεν συνάδουν µε µαζικές ανάγκες εκτύπωσης. Αντιθέτως, ο πυρήνας της ψηφιοποίησης είναι ακριβώς η µείωση του χαρτιού, του κόστους και της γραφειοκρατίας.
Όταν λοιπόν ένας ∆ήµος δηλώνει ότι έχει ψηφιοποιηθεί σχεδόν πλήρως, αλλά ταυτόχρονα δεσµεύει πάνω από µισό εκατοµµύριο ευρώ για εκτυπωτικό εξοπλισµό και συντήρηση, δηµιουργείται ένα σοβαρό κενό αξιοπιστίας.
Εκτυπωτές: αναγκαίο εργαλείοή διοικητική αδράνεια;
Ας είµαστε σαφείς: Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι οι εκτυπωτές µηδενίζονται πλήρως. Υπάρχουν ειδικές υπηρεσίες, νοµικά έγγραφα, αρχεία ασφαλείας ή περιπτώσεις πολιτών που δεν έχουν ψηφιακή πρόσβαση.
Όµως:
– όχι σε αυτή την κλίµακα,
– όχι µε αυτό το κόστος,
– όχι χωρίς αναλυτική τεκµηρίωση αναγκαιότητας.
Η µακροχρόνια µίσθωση, η συντήρηση και η υποστήριξη δεκάδων µηχανηµάτων παραπέµπει περισσότερο σε διατήρηση παλαιών διοικητικών συνηθειών, παρά σε σύγχρονη δηµόσια διοίκηση.
Το πραγµατικό ζήτηµα: προτεραιότητες και διαφάνεια
Σε µια εποχή:
– ενεργειακής ακρίβειας,
– πίεσης στους δηµοτικούς προϋπολογισµούς,
– κοινωνικών αναγκών,
– υποστελέχωσης κρίσιµων υπηρεσιών, κάθε ευρώ οφείλει να αιτιολογείται πολιτικά και κοινωνικά, όχι µόνο τυπικά.
Οι δηµότες δεν αρκούνται πλέον στο «είναι νόµιµο». Ρωτούν:
– Είναι αναγκαίο;
– Είναι αποδοτικό;
– Είναι συµβατό µε τον ψηφιακό στόχο που επικαλείστε;
– Υπάρχουν φθηνότερες ή πιο σύγχρονες λύσεις;
Η ψηφιοποίηση δεν είναι Excel αλλά είναι αλλαγή νοοτροπίας
Ο ψηφιακός µετασχηµατισµός δεν αποτυπώνεται σε ποσοστά και παρουσιάσεις. Αποτυπώνεται:
– στη µείωση λειτουργικών δαπανών,
– στην απλοποίηση διαδικασιών,
– στην εξάλειψη περιττών πρακτικών.
Αν ο ∆ήµος εξακολουθεί να λειτουργεί σαν να βρίσκεται στο 2005, τότε το πρόβληµα δεν είναι οι εκτυπωτές. Είναι η απουσία στρατηγικού σχεδιασµού.
Σήµερα, ναι, µπορεί να υπάρχουν δηµόσιοι οργανισµοί που χρησιµοποιούν εκτυπωτές.
Αλλά δεν µπορεί να υπάρχουν δηµόσιοι οργανισµοί που επενδύουν σε αυτούς σαν να µην υπάρχει ψηφιακή εποχή.
Η κοινωνία απαιτεί λογοδοσία, όχι τεχνικές δικαιολογίες.
Και η ψηφιοποίηση κρίνεται όχι από τις προκηρύξεις, αλλά από τους προϋπολογισµούς.
