Tο Κίνημα της Χ.Δ. εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση με αφορμή την Πρωτομαγιά:
1. Με την παρακμή και διαφαινόμενη κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» από τη δεκαετία του 1980, έχει ξεκινήσει και συνεχίζεται μέχρι σήμερα χωρίς έλεος, μια αδιάκοπη αντεπίθεση της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας, με στόχο την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και της αξίας της εργασίας και τη σώρευση όλο και περισσότερο πλούτου στα χέρια όλο και πιο λίγων.
Χειροπιαστό αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής ειδικά στην Ελλάδα είναι η κατακόρυφη πτώση τη αγοραστικής δύναμης των πολιτών, η οποία πλήττει τους εργαζομένους. Μια ληστρική πολιτική σε βάρος του ελληνικού λαού, με αυτουργούς τόσο την υπερκυβέρνηση των Βρυξελλών, όσο και την τοπική ιθύνουσα τάξη. Ως συνέπεια της υπερφορολόγησης (ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ) για την επίτευξη των μνημονιακών δεσμεύσεων σε συνδυασμό με το καθεστώς ασυδοσίας που απολαμβάνουν οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι.
2. Η πολιτική των περικοπών και της λιτότητας επιβάλλεται με βάση τις αποκαλούμενες «ευρωπαϊκές συνθήκες», και τα Μνημόνια, στη βάση των οποίων η κυβέρνηση Μητσοτάκη έθεσε σε ισχύ νέο «μεσοπρόθεσμο» πλαίσιο οικονομικής πολιτικής, το οποίο προβλέπει επαχθείς περικοπές, απαξίωση του κοινωνικού κράτους και επαχθή «πρωτογενή πλεονάσματα» της τάξης του 2,6%, που λογίζονται δυσβάστακτα ακόμη και από την τελευταία «ενισχυμένη αξιολόγηση» των «Θεσμών» του Μαΐου του 2022. Η πολιτική αυτή είναι ληστρική, επειδή γίνεται για να εξυπηρετηθεί ένα δημόσιο χρέος απεχθές και επαχθές, το οποίο κατά τρόπο ειδεχθή και παράνομο πέρασε από τις τράπεζες στους ώμους του ελληνικού λαού.
3. Στο πλαίσιο αυτό η χώρα υποθηκεύτηκε με το ξεπούλημα των «ασημικών» της στο παρασιτικό κεφάλαιο, με αεριτζήδες κερδοσκόπους, χωρίς κανένα ρίσκο και συνεισφορά στην ανάπτυξη, να απολαμβάνουν σίγουρα κέρδη με βάση έτοιμες υποδομές φτιαγμένες με το υστέρημα του ελληνικού λαού.
Με τους πολίτες και ιδίως τους εργαζομένους, που πλήρωσαν δισεκατομμύρια για υποδομές προκειμένου να απολαμβάνουν κοινωφελείς υπηρεσίες, να μετατρέπονται τώρα αναγκαστικά σε καταναλωτές-πελάτες των κερδοσκόπων. Με αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών και την αύξηση του κόστους για τα νοικοκυριά. Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ανάμεσα σε πολλά άλλα.
4. Το ίδιο ληστρικό και υπόδουλο στην οικονομική ολιγαρχία είναι το εγχώριο πολιτικό σύστημα, που ιδιοποιείται μεγάλο μέρος των πόρων που απομένουν και τους κατανέμει προνομιακά στην εκλογική του πελατεία, επιτείνοντας την εξαθλίωση του υπόλοιπου λαού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με την εκτίναξη στα ύψη του αριθμού των πλασματικών επιδοτούμενων «γιδοπροβάτων» το διάστημα 2020 έως 2024.
Στο ίδιο διάστημα, το ποσοστό των συμβάσεων του Δημοσίου με έναν μόνο μειοδότη είχε ανέλθει στο 42% του συνόλου, έναντι 15% το 2011, σύμφωνα με στοιχεία του αντίστοιχου «Ελεγκτικού Συνεδρίου» της ΕΕ. Προσυνεννοημένα, τα ολιγοπώλια μοιράζονται τους διαγωνισμούς και εξασφαλίζουν «δουλειές» με καλύτερους όρους, εις βάρος του δημοσίου ταμείου, αλλά και του κόστους των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες.
5. Όπως έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει, η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. στη Λισαβώνα της Πορτογαλίας του 2000, έδωσε το πλαίσιο των κατευθύνσεων για την απαξίωση της εργασίας με την σταδιακή επιβολή των μορφών της «ελαστικής εργασίας» και τη δημιουργία χαμηλόμισθων θέσεων εργασίας μερικής απασχόλησης, με πρόσχημα την καταπολέμηση της ανεργίας και στρατηγικό στόχο τη μείωση του κόστους των εξαγωγών.
Αντίστοιχα, η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. στο Πόρτο, επίσης της Πορτογαλίας, το 2021, έχει –εμμέσως πλην σαφώς- βάλει τις βάσεις για την αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση, μέχρι και το 74ο έτος.
Ήδη, στο πιο πάνω πλαίσιο, το εργασιακό καθεστώς στην Ελλάδα έχει γυρίσει πίσω στις συνθήκες του πρώιμου μεσοπολέμου, επί υπουργίας Αδώνιδος Γεωργιάδου. Ο εργαζόμενος γίνεται όλο και πιο ανίσχυρος έναντι του εργοδότη, οι εργασιακές συνθήκες χειροτερεύουν, τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται.
6. Η ευαισθησία σε θέματα κοινωνικής αδικίας δεν είναι «ιδιορρυθμία» κάποιων προοδευτικών Χριστιανών. Ο χριστιανός δεν μπορεί να παρακολουθεί άπραγος την κοινωνική αδικία, αλλά πρέπει να παίρνει θέση και να στρατεύεται στο πλευρό των αδυνάτων και των κατατρεγμένων.
7. Ο Χριστός στο «Ευαγγέλιο της Κρίσεως» (Ματθ. 25. 31-46), ταύτιζε τον εαυτό Του με τους αναγκεμένους και όσους ζούσαν στο περιθώριο της κοινωνίας χωρίς ισχυρή φωνή: πεινασμένους (το ψωμί είναι το σύμβολο των χρειωδών οικονομικών αγαθών άλλωστε, όπως επισημαίνει ο Νικ. Μπερντιάγιεφ), διψασμένους, ασθενείς, φυλακισμένους, ξένους, με αποτέλεσμα να είναι πρωταρχική υποχρέωση των Χριστιανών η δίκαιη κατανομή των εισοδημάτων και η στήριξη των αδυνάτων. Αυτή η θέση είναι τόσο ισχυρή στην Ορθοδοξία, ώστε και αυτή η κλοπή να συνδέεται κυρίως με την αφαίρεση από τους φτωχούς (άγ. Γρηγόριος Νύσσης, «Προς Λητόιον Επιστολή»).
8. Η κοινοκτημοσύνη κυριαρχούσε ανάμεσα στους πρώτους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων, ενώ το προβαλλόμενο ως κομμουνιστικό ιδεώδες : «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνάμεις του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του» είναι συνένωση δύο ευαγγελικών ρητών: «καθώς ηὐπορεῖτό τις» (Πραξ. 11.29), «διεδίδετο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν» (Πραξ. 4.35). Όπως τονίζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «Κι αν ακόμη η αδικία έγινε από άλλον, πήρες και συ μέρος σ’ αυτήν. […] Γιατί όποιος μπορεί να εμποδίσει αυτόν που αδικεί και δεν το κάνει, δεν είναι λιγότερο υπεύθυνος από εκείνον που αδικεί», ( Εις την Γένεσιν Ομιλία 33, 3, PG 53, 309). Η πολιτική στράτευση στο πλευρό των ελαχίστων αδελφών είναι και αυτή μια κύρια αιτία σωτηρίας.
9. Γράφει ο χριστιανός κοινωνικός αγωνιστής Μαρίνος Αντύπας: « Ο Ιησούς παραγγέλλει “αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν”. Είναι δύσκολον ν’ αρνηθεί τις ότι εάν ο νόμος ούτος εφαρμοσθεί ποτέ, οι άνθρωποι θα ώσιν αδελφοί και η χαρά και το μειδίαμα θα βασιλεύσωσι μεταξύ των αντί των δακρύων και του αίματος».
Πριν ακόμα το διακηρύξει η Χριστιανική Δημοκρατία, ο Μαρίνος Αντύπας διακήρυσσε ότι το πρόβλημα του ανθρώπου ήταν πρωτίστως πνευματικό. Επικέντρωσε στο γεγονός ότι το «φαύλο καθεστώς» που επιδίωκε να ανατρέψει «καταστρέφει τον άνθρωπον και τον εξομοιώνει με θηρίον» και ότι Η ανατροπή που επεδίωκε θα επερχόταν «διά της μεγάλης ηθικής επαναστάσεως».
10. Ο καθένας διαπιστώνει στην καθημερινή ζωή ότι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, η κυριαρχία του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και η λογική της καθεστωτικής ασυδοσίας και αισχροκέρδειας που καλλιεργεί εξομοιώνει τους ανθρώπους με θηρία. Στο σύστημα της αδικίας και της ατομοκρατίας, που έχει αναδείξει τις αγορές σε νέα θεότητα, καλούμαστε να απαντήσουμε με την Επανάσταση της Αγάπης, για μια κοινωνία ελεύθερη και δίκαιη. Η οποία μόνο στην αγάπη που κήρυξε ο Χριστός μπορεί να βασιστεί και όχι στις όποιες εκδοχές του μίσους, στην ελεύθερη επιλογή και όχι στην όποια δικτατορική επιβολή ή «νομοτέλεια».
