Όταν το εκπαιδευτικό σύστημα μεταλλάσσεται σε σωφρονιστικό, τότε όλοι μας πρέπει να ανησυχούμε. Αν δεν ανησυχούμε , τότε είμαστε ύποπτοι.
Του Άρη Νταβάκου*
Στο Λύκειο Μελισσίων, ένας από τους μαθητές που συμμετείχαν στην κατάληψη «τιμωρήθηκε» ή -μάλλον για να γίνει καλό παιδί από δω και μπρος- «αποκλείστηκε» από εκπαιδευτική εκδρομή στο CERN στην Ελβετία, λόγω της «κακής» συμπεριφοράς του στην κατάληψη.
Δεν ξέρω αν σκότωσε, αλλά αν το έκανε , ο λυκειάρχης θα έπρεπε να τον παραδώσει στην Αστυνομία. Αν προκάλεσε φθορές , αν πέταγε μολότοφ ή αν κυκλοφορούσε γυμνός, θα έπρεπε να του κάνει μήνυση..
Μάλλον ο λυκειάρχης θέλησε να τον « προστατέψει» από την τσιμπίδα του νόμου, γι’ αυτό και διάλεξε απλά τον αποκλεισμό του από ένα όμορφο όνειρο για εκείνον.
Ας αναφωνήσουμε όλοι λοιπόν 3 φορές ΖΗΤΩ για την πανηγυρική επιστροφή της παιδαγωγικής αρετής, που διακρίνει κάποιους ανθρώπους στην εκπαίδευση.
Την άλλη φορά , όταν κάποιος μαθητής αντισταθεί μέσω μιας κατάληψης, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για το μαύρο μέλλον του, κουρέψτε τον γουλί και φορέστε του την ταμπέλα: «Είμαι τεντιμπόης».
Αυτός ο ωμός εκβιασμός ή παραδειγματισμός προς τους μαθητές είναι αισχρός.
Δεν θα μπω στον κόπο να σας πω εγώ τι έπρεπε να κάνετε. Δεν είμαι ούτε παιδαγωγός , ούτε εκπαιδευτικός. Απλά είμαι μαζί τους.
Τους απειλείτε με αστυνομίες , εισαγγελείς, ξυλοδαρμούς, τιμωρίες.
Γιατί δεν τους «απειλείτε» με ενδιαφέρον , κουβέντα, παρέα;
Τι νομίζετε ότι θέλουν τα παιδιά;
Συνεχίστε να παραμυθιάζεστε ότι επειδή κατέχετε μια κάποια μορφή εξουσίας , έχετε και το δικαίωμα να φέρεστε και εκδικητικά απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι ή το στρέφει από αηδία αλλού όταν σας βλέπει.
Κρίμα για το Λύκειο , για τους μαθητές, και την σχολική κοινότητα που αφήνει να στοχοποιηθεί ένα μαθητής.
Υ.Γ.: Άντε και του χρόνου με τις παραδοσιακές μπλε ποδιές και το άσπρο γιακαδάκι.
* Ο Άρης Νταβάκος είναι μέλος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Μελισσίων.
