«Ανήρ γαρ εν πόλει δημοκρατουμένη νόμω και ψήφω βασιλεύει όταν δι’ ετέρω ταύτα παραδώ καταλέλυκε την αυτού δυναστείαν»
(Αισχύνης, Κατά Κτησιφώντος)
Ο πολίτης σε μια πόλη δημοκρατική, κυριαρχεί με την ψήφο του και τους νόμους που θεσπίζει ο ίδιος, όταν όμως αυτά τα δικαιώματα τα εκχωρήσει σε άλλους τότε ο ίδιος παραδίδει σε άλλους την δική του εξουσία. Αυτά έγραφε και έλεγε ο ρήτωρ Αισχύνης τον 4ο αιώνα π.Χ προειδοποιώντας τους πολίτες να μην εκχωρήσουν ποτέ το δημοκρατικό τους δικαίωμα γιατί κινδυνεύουν να εκπέσουν σε μια ιδιάζουσα δουλεία, που κατ’ όνομα θα λέγεται δημοκρατία.
Γράφει ο πολίτης Πεντέλης, Γιώργος Βασιλόπουλος
Δυστυχώς το ολίσθημα έγινε στη μίζερη εποχή μας, γιατί συμφέρει τους επαγγελματίες πολιτικούς που εξουσιάζουν τους υπηκόους, όπως οι τσοπαναραίοι τα πρόβατα στα μαντριά τους. Αυτή η λεγόμενη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, που εκχωρεί ο πολίτης όλα του τα δικαιώματα -νομοθετικά, εκτελεστικά και δικαστικά- σε αντιπροσώπους βουλευτές, είναι αυτή που τον εξαπατά, δίδοντάς του την ψευδαίσθηση ότι ο ίδιος είναι ελεύθερος και πως όσα γίνονται γύρω του είναι προϊόντα της δικής του συλλογικής θέλησης. Ακόμα και αγωνιστικές του αντιδράσεις, συχνά βίαιες μέχρι σημείου καθολικής εξεγέρσεως, εφόσον δεν απειλούν σοβαρά το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας, θεωρούνται «κεντημένα» δημοκρατικά δικαιώματα και καθησυχάζουν τους νοσούντες, ενισχύοντας τον μύθο της αυτάρεσκης, ελεύθερης δύσης.
Και ο χορός καλά κρατεί: οι πολιτικές εταιρίες (κόμματα) με τους αρχηγούς των και τα μπουλούκια που ενίοτε αλλάζουν μαντρί για καλλίτερο ή περισσότερο σανό, όλοι τους πως θα δρέψουν την εξουσία (εκτός – ουσίας). Ήδη τα πολιτικά συνοικέσια δίνουν και παίρνουν, αρραβώνες, γάμοι, διαζύγια, ύβρεις, απειλές, συκοφαντίες και κάθε λογής χυδαιότητες, εν όψει των εκλογών και της πολυπόθητης εξουσίας. Ενώ ο λαός πένεται με 1,5 εκατομμύρια ανέργους, με κάθετη πτώση της παραγωγής, με την άγρια λεηλασία ακόμη και των πενιχρών εισοδημάτων, με τάσεις έντονης μετανάστευσης των νέων, με την παράδοση της χώρας σε άλλους πολλούς φτωχότερους μετανάστες από τα πέρατα του κόσμου, με την διάλυση του κοινωνικού κράτους και τόσα άλλα πολλά που δίνουν την εικόνα παραλυσίας και μαζικής αυτοκτονίας.
Οι πολιτικοί μας παρελαύνουν, οι ίδιοι και οι ίδιοι, στα κατά κανόνα διεφθαρμένα ΜΜΕ προβάλλοντας τις άθλιες ιδεολογικές πραγματείες των, μέσα από τα λουστραρισμένα κουστούμια και τα φανταχτερά συνολάκια των τηλεπαρουσιαστών. Άγριοι καυγάδες, τα ίδια επιχειρήματα, ευρώ ή δραχμή, μνημόνιο ή χάος, ευρωπαϊκή προοπτική ή βορειοκορεατική, καταγγελία ή διαπραγμάτευση. Τα πληρωμένα παπαγαλάκια (από άδηλες δαπάνες) ασύνετα λαλούν και ραμφίζουν. Λαλούν για χάος και καταστροφή, για έλλειψη τροφίμων και καυσίμων, για διάλυση των τραπεζών και για υφαρπαγή των λαϊκών αποταμιεύσεων και ραμφίζουν ως στυμφαλίδες όρνιθες όποιον τολμά να ορθώσει γενναίο ανάστημα στη βαρβαρική επιδρομή των τροϊκανών.
Τολμούν οι μη δυνάμενοι αιδούς και δικαιοσύνης να εμφανίζονται ως σωτήρες! Αυτοί που θα έπρεπε να βρουν λαγούμι για να κρυφτούν. Αυτοί που κυβέρνησαν εναλλάξ επί 38 ολόκληρα χρόνια, των τριών «μεγάλων» οικογενειών με τους μπιστικούς των!
Αυτοί που καταχρέωσαν την χώρα με την άφρονα πολιτική των δανεισμών, με την πελατοκρατία των διορισμών, με την κλεπτοκρατία των μιζαδόρων και των μεσαζόντων.






































































































